Wat is de laatste film die je hebt gezien?

Praten en discussiëren over films in de breedste zin van het woord.
Gesloten
Gebruikersavatar
Rovo
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1393
Lid geworden op: 16 feb 2007 17:06
Locatie: Breda

Bericht door Rovo » 12 aug 2007 19:26

Voor een film als La Passion de Jeanne d'Arc is geluid helemaal niet nodig. Ook zonder geluid is het een ontzettend sterke film, vooral dankzij een geweldige Falconetti. They didn't need dialogue. They had faces!

Gebruikersavatar
Bukowski
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5591
Lid geworden op: 09 mei 2003 16:30
Locatie: Zwollywood

Bericht door Bukowski » 12 aug 2007 19:30

Sunshine (2007). De overdonderende beelden nemen niet weg dat ik op een aantal momenten moeite had met de noodzakelijke suspension of disbelief. Een wisselvallig acterende spaceship crew, een plot dat iets te veel onwaarschijnlijkheden heeft aangvuld met af en toe wat quasi-diepgang.

Het is allemaal bijzonder fraai vormgegeven - de dreiging van de zon is bijna tastbaar. En Boyle bezit in ieder geval voldoende talent om een verhaal, ook al rammelt het, met vaart en flair te vertellen. Nee, zeker geen meesterwerk maar ondanks alles werkt het prima als modern scifi escapisme.(7.0/10)

Gebruikersavatar
jult
Bijrol
Bijrol
Berichten: 63
Lid geworden op: 09 mei 2006 19:40
Locatie: Amstelredam
Contacteer:

Bericht door jult » 12 aug 2007 20:18

Vond Sunshine (2007) juist tegenvallen. Het verhaal had veel beter geschreven en uitgewerkt kunnen worden (zoals bij Boyles eerdere films). Die vreemde niet passende flitsen van gezichten die zomaar uit het niets verschijnen maken de film eerder amateuristisch dan spannender. Acteerwerk was wel subliem, en het mocht duidelijk wat kosten, maar Danny had zich toch wat beter moeten inlichten over de mensheid 50 jaar na nu, bijv. door een beetje rond te kijken op: http://www.ted.com/index.php/talks/list en http://www.edge.org/q2006/q06_index.html .

En alweer die eeuwige fout: Geluidsgolven verplaatsen zich niet in de ruimte (vacuum). Ook is er geen schaduw op de afstand van de zon waar zich het merendeel afspeelt.
Laatst gewijzigd door jult op 12 aug 2007 21:47, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
the catfishman
Filmster
Filmster
Berichten: 588
Lid geworden op: 09 nov 2005 18:55
Locatie: Kampen / Groningen
Contacteer:

Bericht door the catfishman » 12 aug 2007 20:32

jult schreef:Vond Sunshine (2007) juist tegenvallen. Het verhaal had veel beter geschreven en uitgewerkt kunnen worden (zoals bij Boyles eerdere films). Die vreemde niet passende flitsen van gezichten die zomaar uit het niets verschijnen maken de film eerder amateuristisch dan spannender. Acteerwerk was wel subliem, en het mocht duidelijk wat kosten, maar Danny had zich toch wat beter moeten inlichten over de mensheid 50 jaar na nu, bijv. door een beetje rond te kijken op: http://www.ted.com/index.php/talks/list en http://www.edge.org/q2006/q06_index.html bijvoorbeeld.

En alweer die eeuwige fout: Geluidsgolven verplaatsen zich niet in de ruimte (vacuum). Ook is er geen schaduw op de afstand van de zon waar zich het merendeel afspeelt.
hier ben ik het mee eens en daarbij komt ook nog dat (spoiler):
dat de film aan het einde plotseling veranderde in een ietwat ordinaire slasher vond ik compleet niet passen

Gebruikersavatar
ash_
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11244
Lid geworden op: 07 mei 2003 18:22
Locatie: Nijmegen
Contacteer:

Bericht door ash_ » 12 aug 2007 23:27

American Beauty
In American Beauty wordt uitstekend geacteerd, de muziek is perfect, de regie strak en er worden rake observeringen over het leven in suburbia getoond. Maar toch is het naar mijn idee geen absoluut meesterwerk. Er gaan namelijk iets fundamenteel mis. Een van de (belangrijkste) stellingen uit American Beauty is dat, wanneer je goed genoeg kijkt, je overal schoonheid kunt vinden. In de film wordt dit het duidelijkst uitgebeeld door het door Ricky Fitts gemaakte filmpje van de wind die met een plastic zak speelt. Ik heb altijd gedacht dat schrijver en regisseur die scene ook cynisch bedoelden, maar gezien de making-of die op de DVD stond, is dat niet het geval. En daar lukt het de makers niet om mij te overtuigen: ik vind een plastic zak niet mooi, ook niet als de wind ermee speelt. Ik vind de betreffende scene zelfs enigzins pathetisch. Daardoor werkt de redemption (is daar een Nederlands woord voor?) van Lester, die wordt uitgesproken in de op zich prachtige laatste scene, voor mij ook niet. Waardoor de boodschap dus niet overkomt. Jammer, want er zit an sich een behoorlijk aantal memorabele scenes in de film. Als kijk op de hypocrisie van het leven in de Amerikaanse buitenwijken vind ik Ordinary People (of zelfs Blue Velvet) toch beter.

3.5/5

Cool Runnings
Aardige komedie, die nergens opzien baart maar eigenlijk ook niets verkeerd doet. Behalve het belachelijk sentimentele einde dan. Onderhoudend.

3/5

The Last Temptation of Christ
Sterke verfilming van Nikos Kazantzakis boek, dat Christus op een andere manier bekijkt: volgens de Bijbel is Christus zowel God als mens en volgens Kazantzakis zou Hij dan ook aan alle menselijke verleidingen bloot moeten staan. Een logisch idee en een dat voor mij, als atheist, eigenlijk veel beter werkt dan de Bijbel versie. Willem Dafoe is geweldig als de door twijfel en verleidingen verscheurde Jezus, Harvey Keitel als de hier in een veel positiever daglicht gestelde Judas doet daar weinig voor over. Intelligent en tot nadenken stemmend.

4.5/5

Gebruikersavatar
Kyrill
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 14784
Lid geworden op: 14 nov 2006 00:35
Locatie: Den Haag

Bericht door Kyrill » 12 aug 2007 23:51

ash_ schreef:American Beauty
In American Beauty wordt uitstekend geacteerd, de muziek is perfect, de regie strak en er worden rake observeringen over het leven in suburbia getoond. Maar toch is het naar mijn idee geen absoluut meesterwerk. Er gaan namelijk iets fundamenteel mis. Een van de (belangrijkste) stellingen uit American Beauty is dat, wanneer je goed genoeg kijkt, je overal schoonheid kunt vinden. In de film wordt dit het duidelijkst uitgebeeld door het door Ricky Fitts gemaakte filmpje van de wind die met een plastic zak speelt. Ik heb altijd gedacht dat schrijver en regisseur die scene ook cynisch bedoelden, maar gezien de making-of die op de DVD stond, is dat niet het geval. En daar lukt het de makers niet om mij te overtuigen: ik vind een plastic zak niet mooi, ook niet als de wind ermee speelt. Ik vind de betreffende scene zelfs enigzins pathetisch. Daardoor werkt de redemption (is daar een Nederlands woord voor?) van Lester, die wordt uitgesproken in de op zich prachtige laatste scene, voor mij ook niet. Waardoor de boodschap dus niet overkomt. Jammer, want er zit an sich een behoorlijk aantal memorabele scenes in de film. Als kijk op de hypocrisie van het leven in de Amerikaanse buitenwijken vind ik Ordinary People (of zelfs Blue Velvet) toch beter.

3.5/5
Hmmmm. Zo had ik het nog niet bekeken, en dat doet me ook pijn :( .
Verlossing is toch een vertaling voor redemption? Ik vind het erg jammer dat je niet tot 4 uit 5 komt. Dat het geen 5 uit 5 is , is me duidelijk aan je enige maar toch zwaar mee tellende kritiek punt.
Maar American Beauty is toch om veel meer redenen in ieder geval een 4 uit 5 waard? Wat te denken dat het over mensen gaat die denken dat ze heel wat zijn, en uiteindelijk maar heel weinig voorstellen. Zoals die vader van Ricky diezelf homo blijkt te zijn. Of het meisje dat nog maagd blijk te zijn
Ik vraag het me gewoon af hoor, meer niet. Maar om nou alleen aan de hand van de making off te bepalen, dat het geen meesterwerk is vind ik een beetje tja.... Het is wel mooi dat je er nu achter bent. Alleen het doet wel veel af aan je beoordeling. Als je het niet had geweten, had je denk op 4 of 4.5 uit 5 gezeten of misschien wel 5 uit 5.

Ik heb Ordinairy People niet gezien, Blue Velvet wel. Op welke punten kan je die dan beter vinden dan American Beauty? :-?

Begrijp me niet verkeerd een 3.5 is opzich prima. Alleen de manier waarop die 3.5 tot stand is gekomen vind ik alleen een beetje jammer. Tenzij jij me kan vertellen, dat je bij elke film waarbij je van de boodschap twijfelt, de making off bekijkt?

240. Afbeelding Back to the Future Part II (Robert Zemeckis, 1989) :: 8.0

Is echt een gave film. In eerste instantie kwam ik bij deel 1 tot een 7.5. Na het zien van deel 2, heb ik die 7.5 van deel 1 veranderd naar een 7.
Ik leg hier uit wat deel 2 wel heeft dat deel 1 niet heeft. En bij het stukje hieronder leg ik verdere tekortkomingen van deel 1 kort uit.
Deel 2 boeit continu. Het is de gehele speelduur erg spannend. Lukt het Marty wel of niet om uit de handen van Biff te blijven? Ik zat continu op het figuurlijke puntje van mijn stoel bij deze film. Waar deel 1 nogal opervlakkig was en nauwelijks echt spannend, is deel 2 dit allemaal juist wel.

238. Afbeelding Back to the Future (Robert Zemeckis, 1985) Afbeelding :: 7.0

Deel 1 heeft eigenlijk zijn tekortkomingen. Het gaat allemaal veels te makkelijk en wordt nergens echt spannend. Het tijd reizen gebeuren was leuk, maar was veel minder ingenieus dan in deel 2. Waar deel 1 al een goed begin was van de serie, gaat deel 2 eigenlijk nog een stapje verder. Deel 1 is leuk, maar deel 2 brengt veel meer spanning en actie met zich mee. Waardoor ik eigenlijk liever deel 2 in de top 250 had gezien ipv deel 1.

Wat me nu nog rest is ergens deel 3 los te zien verkrijgen. Sinds ik deel 1 en 2 ook los heb gekocht.

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 12 aug 2007 23:54

Taxi Driver (Scorsese, 1976) - Voor de tweede maal. Man, wat is deze film toch geweldig. Robert DeNiro's escapades van deze eeuw zijn maar povertjes (behalve dan The Score en The Good Shepherd), maar in zijn gloriedagen was hij toch echt een briljant acteur. Taxi Driver is zo'n film die mij met gemengde gevoelens achterlaat. Aan de ene kant kun je wel symphatiseren met Travis Bickle en zijn minachting en afschuw tegenover het vuil van de straat. Aan de andere kant is hij dan zelf op bepaalde vlakken weer niet veel beter. Wellicht een van de boeiendste personages in een film ooit (sterke uitspraak, maar kom). Scorsese regisseert perfect en legt het straatleven vast op een manier waarop alleen hij dat kan. Knap gefilmd en met passende, melancholische muziek. Deze film ontroert, vervoert en laat niemand ongeroerd (sorry voor het rijmpje). Woorden schieten tekort om deze film te beschrijven. Weet niet of Scorsese met Bringing Out The Dead iets soortgelijks probeerde te doen, maar beter dan dit kan het zeker niet. Scorsese beste? Nee, maar de man heeft dan ook zoveel meesterwerken gemaakt, dat je het niet meer kan bijhouden. In mijn mening zijn Gangs Of New York en Goodfellas beter, maar dat doet geen afbreuk aan deze parel van een film.

9/10

@ Kyrill: Ik begrijp nu eens niet hoe je Back To The Future Part II beter kunt vinden dan de eerste. De eerste is een fantastisch verhaal en laat geen enkel steekje vallen. Op het einde vond ik de film gewoon volmaakt. Twee begint dan met een slappe toekomstscène en recycleert enorm veel materiaal uit de eerste. Het verhaal is wanordelijk en het einde ronduit idioot. Nuja, smaken verschillen uiteraard. Wil wel deel 3 nog eens zien, omdat hij er leuk uitzag en voor de volledigheid :)

Gebruikersavatar
Lumière
Regisseur
Regisseur
Berichten: 8361
Lid geworden op: 07 mei 2004 12:55
Locatie: Brielle
Contacteer:

Bericht door Lumière » 13 aug 2007 00:19

Kyrill schreef:Wat te denken dat het over mensen gaat die denken dat ze heel wat zijn, en uiteindelijk maar heel weinig voorstellen. Zoals die vader van Ricky die '...'
Ja, homo's stellen veel minder voor dan heteromannen! :wink:
Overigens kan ik me niet vinden in ash_' mening, en dat ligt aan het feit dat ik wel degelijk overal schoonheid in kan zien.

Iris ( Richard Eyre - 2001 ) ontroerde me opnieuw. Een aangrijpende film over het tragische verlies van een geliefde aan Alzheimer, met werkelijk fenomenaal acteerwerk; Judi Dench als de dementerende Iris Murdoch nog even nader te noemen.
*********
Laatst gewijzigd door Lumière op 13 aug 2007 00:32, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Darko
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4158
Lid geworden op: 10 jan 2005 19:04
Locatie: Nijmegen

Bericht door Darko » 13 aug 2007 00:22

ash_ schreef:Ik heb altijd gedacht dat schrijver en regisseur die scene ook cynisch bedoelden, maar gezien de making-of die op de DVD stond, is dat niet het geval. En daar lukt het de makers niet om mij te overtuigen: ik vind een plastic zak niet mooi, ook niet als de wind ermee speelt.
Ik snap dat je dit zegt over de denkwijze achter de film. Nu heb ik buiten dit soort films om sowieso een zwak voor de schoonheid van de wereld, dus een plastic zakje in de wind kan mij zeker bekoren, en daardoor wist American Beauty mij op dit gebied uiteraard ook te raken. :wink: Toch kan ik me ook vinden in jouw mening; wanneer Ricky Fitts zijn levensfilosofie met betraande ogen met ons deelt nemen wij niet snel zijn perspectief aan maar eerder het perspectief van Jane. Zij zit naast hem en kijkt lichtelijk onwetend doch geïnteresseerd mee met hem. Ze voelt medelijden en kust hem. Mede door de rest van de film, die bomvol sarcasme zit, is het lastig om dit soort fragmenten serieus te nemen.

De vraag is nu: moet je dit fragment per se serieus nemen? Een van de grootste thema’s van American Beauty is, in mijn ogen, relativering. We zien Ricky Fitts als een kluizenaarachtige poëet in suburbia, met denkwijzen die de normale (gedachte)gang van zaken ontstijgen. Hij brengt het met passie en bezieling, maar weet ons niet volledig te raken. Ik denk dat veel mensen fascinerend naar hem kijken, hem niet helemaal begrijpen, maar wel met hem meeleven. Meeleven in de zin van: deze jongen zoekt té veel in het leven en maakt het veel te moeilijk voor hemzelf. Dit vormt een contrast met de sarcastische visie van Lester; hij praat over zijn stupid life en over de nutteloosheid van zijn bestaan. Ricky hecht teveel waarde aan het leven, terwijl Lester juist te weinig waarde hieraan hecht. Uiteindelijk lijken ze veel op elkaar. Ricky geniet van een simpel zakje, terwijl Lester geniet van het omdraaien van hamburgers. Het gaat er daarom niet zozeer om hoe zij schoonheid definiëren maar hoe jij dat als kijker doet. Jane zoekt het in uiterlijk, Carolyn in carrière, Lester in jeugd, Ricky in alles. Iedereen geniet wel van iets en dat is schoonheid. Of je nu in het plastic zakje gelooft of niet: je snapt toch wel dat iedereen zo zijn schoonheidsobsessies heeft? American Beauty geeft juist heel veel perspectieven op dit thema, waaronder de sarcastische, relativerende en de serieuze, romantische. Wanneer je Ricky niet kan volgen, dan volg je Lester bijvoorbeeld (dat Lester op het eind wellicht iets te romantisch wordt… tja, dat zou iedereen zijn op zo’n moment). Of je nu Ricky's zweverige perspectief, Jane's nuchtere perspectief of Lesters sarcastische perspectief aanneemt: je komt altijd op hetzelfde uit. Daarom vind ik het einde juist goed.

Dit is de reden dat ik American Beauty juist zo mooi vind; enerzijds kun je het leven heel serieus nemen en genieten van schoonheid en grote gedachten, anderzijds kun je het leven enorm relativeren door een sarcastische instelling en genieten van kleine (schijnbaar onbelangrijke) prestaties.

Gebruikersavatar
Darko
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4158
Lid geworden op: 10 jan 2005 19:04
Locatie: Nijmegen

Bericht door Darko » 13 aug 2007 00:33

Kyrill schreef: Ik heb Ordinairy People niet gezien, Blue Velvet wel. Op welke punten kan je die dan beter vinden dan American Beauty? :-?
ash_ schreef: Als kijk op de hypocrisie van het leven in de Amerikaanse buitenwijken vind ik Ordinary People (of zelfs Blue Velvet) toch beter.
Het staat er bij; op het gebied van hypocrisie. Hierin ben ik het eens met ash_. American Beauty is op sommige momenten goed serieus te beleven, terwijl Blue Velvet constant momenten toont die je dubbelzinnig moet beleven. Alles is té mooi om waar te zijn, té absurd, té wit (de hekken/suburbia), té onwetend et cetera. Lynch is hier echt een hypocriete regisseur. Hij laat alles heel onschuldig en oprecht zien, maar constant is er een onderliggende spanning en alle personages voelen aan als wolven in schaapskleding. Je weet dat in de kern van dit bestaan donkerheid/luguberheid overheerst. Je voelt het. Bij American Beauty overheerst de goedheid/mooiheid van het bestaan.

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 13 aug 2007 02:22

The Birdcage (Nichols, 1996) - Een andere variatie op het "meet the parents"-thema. Geen CIA-agenten als schoonouders, neenee, homo's :P Robin Williams en Nathan Lane spelen een homo-koppel met een club waarvan de eerste de eigenaar is en de andere de hoofdact. Travestieten, jawel. Williams heeft een zoon die op trouwen staat. Zijn verloofde is echter de dochter van een senator (Gene Hackman) in volle verkiezingsstrijd met reeds een schandaal aan zijn been. Hilariteit verzekerd dus. Lane speelt een uitstekende verwijfde dragqueen en hoewel ik het type absoluut veracht, hij speelt het met verve. Dit kan ook van Hank Azaria gezegd worden trouwens. Williams speelt dan weer de gematigde homo - het type dat ik dan wel weer aanvaaardbaar vind. Hackman tenslotte is de politicus die meer inzit met zijn imago en carrière dan met de trouwplannen van zijn dochter. Vermakelijke film met soms overdreven verwijfdheid van Lane en Azaria's kant. Het slot is er eentje van formaat en zonder iets te verklappen: Ik lag dubbel :) Verwacht niet de sterke dialoog van Guess Who's Coming To Dinner, meer de hilariteit en hopeloze situaties van Meet The Parents. Fijne film, heb nu wel even genoeg van de hele homo-handel (nog maar juist Love Is The Devil verteerd en nu dit :P).

7/10

Gebruikersavatar
ash_
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11244
Lid geworden op: 07 mei 2003 18:22
Locatie: Nijmegen
Contacteer:

Bericht door ash_ » 13 aug 2007 09:05

Darko schreef:Meeleven in de zin van: deze jongen zoekt té veel in het leven en maakt het veel te moeilijk voor hemzelf. Dit vormt een contrast met de sarcastische visie van Lester; hij praat over zijn stupid life en over de nutteloosheid van zijn bestaan. Ricky hecht teveel waarde aan het leven, terwijl Lester juist te weinig waarde hieraan hecht. Uiteindelijk lijken ze veel op elkaar. Ricky geniet van een simpel zakje, terwijl Lester geniet van het omdraaien van hamburgers. Het gaat er daarom niet zozeer om hoe zij schoonheid definiëren maar hoe jij dat als kijker doet. Jane zoekt het in uiterlijk, Carolyn in carrière, Lester in jeugd, Ricky in alles.
Daar zit wat in en ik heb ook lang getwijfeld wat ik nu precies van Ricky's visie moest vinden. Ik heb ook lang gedacht dat de makers een sarcastische visie hadden op Ricky's gedachtegang. Sterker nog, ik heb lang gemeend dat American Beauty een grote cynische kijk was op de hypocrisie in de verrotte Amerikaanse buitenwijken. Dat de personages helemaal niets te bieden hebben en alleen maar wanhopig zoeken naar wat schoonheid. De scene met de plastic zak zou dan de ontmaskering zijn van Ricky als pathetische navelstaarder: er is helemaal niets moois aan zoiets, het is alleen de zoveelste poging van een personage om naar schoonheid te zoeken. Schoonheid waar die niet is.

Maar op de een of andere manier leek dat niet helemaal te passen bij de manier waarop de film wordt verteld (zeker niet bij de eind monoloog). Dus toen ik de film afgelopen weekend weer eens bekeek, probeerde ik uit te zoeken hoe de film nog meer geinterpreteerd kon worden. Nu had ik het geluk dat ik de DVD bekeek en dat daar een making-of op stond waaruit bleek dat, inderdaad, feitelijk bedoeld werd dat schoonheid in de kleinste dingen kan zitten. Wat dat betreft gaat jouw interpretatie ook op dat iedereen (en dus elk personage) op zijn eigen schoonheid zoekt.

Maar toch, er wordt zoveel nadruk gelegd op de scene met de plastic zak, door de manier van filmen, de muziek, dat het voor mij lijkt alsof de makers zijn visie aanwijzen als de juiste. Misschien is dat helemaal niet zo maar feit blijft dat er voor mij iets wringt aan die scene en dat daardoor de hele film een bijsmaak krijgt.

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12596
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 13 aug 2007 09:12

Afgelopen weekend twee animaties gezien.

The Incredibles (7/10)

Shrek (9/10)

Gebruikersavatar
Darko
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4158
Lid geworden op: 10 jan 2005 19:04
Locatie: Nijmegen

Bericht door Darko » 13 aug 2007 09:40

ash_ schreef:Maar toch, er wordt zoveel nadruk gelegd op de scene met de plastic zak, door de manier van filmen, de muziek, dat het voor mij lijkt alsof de makers zijn visie aanwijzen als de juiste. Misschien is dat helemaal niet zo maar feit blijft dat er voor mij iets wringt aan die scene en dat daardoor de hele film een bijsmaak krijgt.
Ik vind die scène zelf heel mooi en belangrijk; het is een weg uit de suburbia. Tussen alle bekrompenheid en simpelheid is daar ineens een poëet met een visie en een levensdoel. Enerzijds kun je hiervan genieten (dat doe ik), omdat je wilt ontsnappen uit deze flegmatische buitenwijken. Anderzijds werkt de locatie deze visie juist tegen; in plaats van ontsnapping beleven we het vanuit het perspectief van de andere bewoners. Zijn romantiek botst enigszins met de opvattingen van de mensen van hem heen en daardoor is het verleidelijk om Ricky, de buitenstaander!, niet serieus te nemen. Je weet dat hij hier niet thuishoort en een dag ontsnapt uit deze vorm van bestaan. Voor mij biedt Ricky dus de hoop op een mooiere wereld buiten de suburbia. Als buitenstaander zorgt hij ook voor uitwegen: hasj voor Lester, liefde voor Jane, de harde realiteit voor Angela, seksualiteit voor zijn vader. Voor jou past hij waarschijnlijk niet alleen niet in de suburbia, maar ook niet in de film zelf. In mijn ogen is hij in de film geplaatst om de film universeler te maken en de beperking van één suburb weg te halen. Blue Velvet heeft deze beperking trouwens wel, en daardoor is Blue Velvet veel meer hypocriet dan American Beauty. De romantische visies in Blue Velvet zijn daardoor niet serieus meer te nemen, maar de visies in American beauty wel. Maar nogmaals, de regisseur biedt wel een uitweg als je de specifieke scène te serieus vindt. Kijk maar eens naar de reactie van Jane: klik. De pathetische Ricky wordt stoïcijns aangekeken door een onwetende Jane, maar toch wil ze hem troosten en op dat moment realiseert ze dat ze verliefd is op hem (en in hem dus ‘de schoonheid’ ziet).

Gebruikersavatar
ash_
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11244
Lid geworden op: 07 mei 2003 18:22
Locatie: Nijmegen
Contacteer:

Bericht door ash_ » 13 aug 2007 09:58

Darko schreef:Voor jou past hij waarschijnlijk niet alleen niet in de suburbia, maar ook niet in de film zelf. In mijn ogen is hij in de film geplaatst om de film universeler te maken en de beperking van één suburb weg te halen. [...] Maar nogmaals, de regisseur biedt wel een uitweg als je de specifieke scène te serieus vindt. Kijk maar eens naar de reactie van Jane: klik. De pathetische Ricky wordt stoïcijns aangekeken door een onwetende Jane, maar toch wil ze hem troosten en op dat moment realiseert ze dat ze verliefd is op hem (en in hem dus ‘de schoonheid’ ziet).
Nee, het is niet dat Ricky niet in de film past, integendeel. Ik zou hem graag zien als degene die de uitweg biedt/vindt uit de misere daar in de suburbs. En een hele tijd werkt dat ook voor mij maar net die ene scene, net dat moment dat mij als kijker volledig zouden moeten overtuigen werkt niet voor mij. Ricky had van alles kunnen filmen en ik zou zijn motivatie geloven maar een stuk plastic in de wind... Nee, dat werkt gewoon niet. Daarom werkt de, zoals jij dat noemt, uitweg ook niet: zoals jij al aangeeft biedt Ricky verlossing aan verschillende mensen maar omdat voornoemde scene voor mij niet werkt, voelt dat ook vals aan. Zo zeer zelfs, dat, zoals ik al zei, Lesters verlossing (dat is inderdaad het juiste woord Kyrill) op mij niet overtuigend overkomt. Het is heel lastig uit te leggen maar zie het zo: de scene met de plastic zak is een van de belangrijkste scenes uit de film, echt een sleutelscene. En als die niet voor je werkt, dan werkt de film als geheel niet.

Gesloten