Wat is de laatste film die je hebt gezien?

Praten en discussiëren over films in de breedste zin van het woord.
Gesloten
Gebruikersavatar
Jusjuh
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5179
Lid geworden op: 10 feb 2005 17:35
Locatie: Tilburg

Bericht door Jusjuh » 22 feb 2008 20:29

Day of the Dead (2008)
:B:

Gebruikersavatar
Mathilda
Filmster
Filmster
Berichten: 680
Lid geworden op: 24 jan 2007 19:35

Bericht door Mathilda » 22 feb 2008 21:32

ash_ schreef: TSR is melodrama in superieure Golden-Age-of-Hollywood stijl, Titanic is melodrama in Jerry Bruckheimer stijl. Titanic mist de karakters, het acteren en vooral de klasse om mij ook maar een moment aan pakweg Capra te doen denken, iets wat TSR wel doet.
Klopt helemaal, ash_!

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12530
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 22 feb 2008 22:01

No Country for Old Men 7/10

Zeker geen vervelende film om naar te kijken, maar erg jammer van het ontspoorde einde.

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 22 feb 2008 22:45

What went wrong? :-?

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 23 feb 2008 00:44

Sweeney Todd: The Demon Barber from Fleet Street Burton, 2007
Afbeelding

Hairspray was qua moderne musical een hele openbaring voor me. Ik wist niet dat ik zó kon genieten van een twee uur durende videoclip met het kleurenpalet van een snoepwinkel en zodoende vond ik dat die avond in de bioscoop uit. Musicals zijn niet alleen weggelegd voor de jaren ’30 en ’40, tegenwoordig zijn ze ook nog steeds voldoende te pruimen. Hetgeen mij dan ook aanspoorde Tim Burton’s gotische spektakel te bekijken (naast het feit dat ie voor 3 Oscars werd genomineerd).

Echter werd ik bij de eerste minuten al ruw uit mijn haarlakdroom geschud. Geen snoeppalet, maar een Gotisch grijstinten gebaseerd horror stijltje. Wat stoort is het gebruik van special effects, waar de intro op een vreselijke wijze mee wordt gevuld. Onafgemaakte 3d animatietjes waarbij elke bioscoopganger ademloos zit toe te kijken terwijl het hoofd wordt gevuld met de vraag: “What was he thinking?”
Dan is er een soundtrack die soms vervalt in de vrolijkheid van degelijke musicals. Alsof de makers een optimist onder dwang hebben gehouden pure depressiviteit te componeren, terwijl hij zo vrolijk in het muzikale leven dat hij de opduikende vrolijke noten niet uit z’n repertoire kan houden. Hoe hij ook zwoegt. Hoeveel zweepslagen hij ook moet voorduren. De uitkomst is een geforceerd epische liedjesbrei die gedurende de film worden herhaalt en in elkaar overlopen. Na de eerste paar keer valt het nog te doen, maar toch kreeg ik bij de zoveelste keer het woord ‘repetitief’ niet uit mijn kop.

Toen was de grote vraag “Kan Sjon Deppe nu ook echt zingen dan?”
Het merendeel schreeuwt dat meneer Depp wel een redelijk strottenhoofd kan opentrekken, maar het verschil in kwaliteit van de dialogen en liedjes is zo immens groot dat van echte zangkunsten niet gesproken kan worden. In een liedje klinkt alles als een rechtgetrokken studio mixage en Depp lijkt daarin zijn onkunde te willen verbergen. Ik zou het daarvoor live moeten zien.
Daarbij valt me steeds meer op wat voor eenzijdige acteur Depp eigenlijk voorstelt. Zijn Raoul Duke uit Fear and Loathing in Las Vegas verschilt niet veel van de Captain Jack Sparrow uit de bekende piraten filmserie. Zodoende is Sweeney Todd de bij tijden manische Ichabod Crane (uit The Sleepy Hollow), terwijl hij glimpjes van zowel Sparrow als Duke laat doorschemeren. Het is een verzameling van alles wat hij daarvoor deed (wat überhaupt al veel op elkaar lijkt) en daardoor verveelt zijn spel redelijk snel. Gelukkig hebben we het Harry Potter trio (Rickman, Bonham Carter en die kleine dikke) dat de show grotendeels weet te stelen. De lof voor Baron-Cohen’s optreden snap ik dan weer niet. Hij is Ali G./Borat/Bruno en valt niet tot nauwelijks serieus te nemen.

Dus we hebben een herhaling van liedjes, oninteressante acteursregie en een stilistische teleurstelling, wat blijft erover om van te houden? Nou, wat ik hierboven allemaal beschreef was grotendeels de depressie vanuit het eerste tergende uur. Elke keer wanneer de muziek hoog inzette en de acteurs begonnen te lipsyncen vrat ik mezelf op uit ergernis, want zodra een liedje inzet geeft dat weinig mogelijkheid om het plot verder te laten lopen. In feite is het dus een stilstand, een poging om het überhaupt al flinterdunne verhaal op te rekken. Daar schiet de musicalvorm zichzelf vervolgens voorbij.
Maar na de tenenkrommende eerste uur werd de film met de minuut beter. Langzaam kreeg ik het gevoel dat ik naar een entertainende film zat te kijken en wanneer dan eindelijk het einde aanstormde betreurde ik het feit dat de rest van de film niet zo goed was. Het geheel eindigt zowaar met een verassing en een moordende finale waar je eigenlijk al het hele epos op zat te wachten. Dit heeft trouwens niet te maken met de status waarin Sweeney Todd aan het einde verkeerd, maar meer de vorm ervan. En dan in de aftiteling kan ik zeggen dat alles waar ik me het eerste uur aan zat te ergeren bijna compleet verdwenen bleek, niettemin is de aanloop van een uur een pure verspilling van mijn tijd en werkt het als geheel voor geen meter. Burton kan zich beter gaan bezighouden met echte films, zoals het fenomenale Big Fish en even sterke Ed Wood, want daarin weet hij de boel wél interessant te houden.
5.5/10

Gebruikersavatar
Megalomaniac
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6568
Lid geworden op: 03 mei 2005 10:09
Locatie: Groningen
Contacteer:

Bericht door Megalomaniac » 23 feb 2008 01:18

PascalE schreef:John Rambo

Afbeelding

Godnonde***! Wat een bruut geweld! Zulk lomp geweld heb ik zelden gezien...
Maar... wat was het genieten als een Rambo liefhebber, ik liep de zaal in met mijn vader en broertje, en zag meteen dat we goed zaten (het percentage gespierde binken was enorm hoog, niet overdreven). Het begint zoals de laatste Rambo film ook begon, althans op dezelfde wijze. Rambo wil geen oorlog meer voeren maar door wat nare omstandigheden moet hij toch weer mensen gaan redden. Zijn heroïsche status komt prachtig naar buiten met z'n gore blik en stoere oneliners. Ik vond ook het flashback stukje erg goed, na dat stuk wist je dat je buitensporig geweld voor je kiezen kreeg :P . Wat volgt in de 2e helft is echt een ongelofelijke brok met lomp geweld, lichamen in 2en, armen hier, benen daar. Alles gaat kapot. Het begon erg goed maar toen Rambo achter een machine geweer ging staan werd het toch iets te simplistisch, het geeft hem een almachtige status maar zo kennen we Rambo niet, die moet rennen en tegenstanders snel en bruut uitschakelen...
Anyway met geweld zit het dus dik goed (speciale vermeldingen voor de Tallboy en het geweer van Schoolboy :D ) en de presentatie vond ik echt geweldig, zonde dat Rambo niet meer van zijn alwetendheid over de jungle' skills liet zien maar verder was het zeker geen verkeerd vervolg.

Voor de liefhebbers, en een Rambo film of niet, tijdens de martelingen die de lokale bevolking ondergingen kreeg ik toch wel een brok in mijn keel.

When you're pushed, killing's as easy as breathing.
8/10
Pascal, je bent een man naar mijn hart.

Gebruikersavatar
Papigiulio
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 207
Lid geworden op: 02 feb 2005 15:45
Locatie: Osaka
Contacteer:

Bericht door Papigiulio » 23 feb 2008 08:44

30 days of night
Horrorfilm met Josh Hartnett in de hoofdrol. Sfeertje wordt geweldig opgebouwd. Mooie opnames, zeer sterk acteerwerk van zowel Hartnett als Ben Foster, maar de sfeer en de spanning valt in een klap weg als
Spoiler
je weet wat er achter hun aanzit en alle mensen probeert te vermoorden. Toch vond ik de make up van de vampiers ERG vet gemaakt, maar helaas door het showen van de badguys heeft de film zijn engheid en spanning verloren.
Deed me denken aan de film Phantoms met Ben Affleck toendertijd. Daar werdt het sfeertje en de spanning ook ontzettend goed opgebouwd, waarna de film als een kaartenhuis inelkaar zakt.

7 out of 10
Laatst gewijzigd door Papigiulio op 23 feb 2008 10:12, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Creeper
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7670
Lid geworden op: 02 jan 2006 17:00
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Bericht door Creeper » 23 feb 2008 09:39

Beowulf was stom en zag er lelijk uit. Vooral die scène waarin Beowul naakt vecht is lachwekkend en Angelina Jolie met aangegroeide stilettohakken, alsjeblieft. Efter Brylluppet viel me ook tegen. Ik kreeg hetzelfde gevoel als bij Gegen die Wand vorige week alleen deze keer kwamen de emoties beter over. Het is alleen allemaal weer iets te veel van het goede. Als het ene dramatische is gepasseerd komt er daarna nóg iets bovenop en dat maakte de film toch een stuk ongeloofwaardiger. Daarom raakte de film me na ongeveer een uur niet meer. Wel erg sterk camerawerk. De muziek was dan wel weer wat minder, ondanks Sigur Rós. Mar Adentro was gewoon heel erg mooi, prachtige rol van Javier Bardem.
[3][6.5][8.5]

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12530
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 23 feb 2008 10:48

Papigiulio schreef:
Deed me denken aan de film Phantoms met Ben Affleck toendertijd. Daar werdt het sfeertje en de spanning ook ontzettend goed opgebouwd, waarna de film als een kaartenhuis inelkaar zakt.
Het boek van Dean Koontz is overigens van begin tot eind geweldig.

Gebruikersavatar
Megalomaniac
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6568
Lid geworden op: 03 mei 2005 10:09
Locatie: Groningen
Contacteer:

Bericht door Megalomaniac » 23 feb 2008 11:22

Papigiulio schreef:Deed me denken aan de film Phantoms met Ben Affleck toendertijd. Daar werdt het sfeertje en de spanning ook ontzettend goed opgebouwd, waarna de film als een kaartenhuis inelkaar zakt.
Holden: Yeah, I wasn't a big fan either... but Affleck was the bomb in "Phantoms".
Jay: Word, bitch, Phantoms like a mallfucker.

Gebruikersavatar
Bukowski
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5591
Lid geworden op: 09 mei 2003 16:30
Locatie: Zwollywood

Bericht door Bukowski » 23 feb 2008 11:41

Beowulf (2007) Voorspelbaar en geanimeerd met een techniek waar ik nog niet kapot van ben - hoewel al wel weer een sprongetje voorwaarts ten opzichte van Polar Express.

Foute film misschien maar ik geef het maar toe: absoluut een guilty pleasure.

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 23 feb 2008 11:55

Dat is een wrede recensie van Sweeney Todd, Meszahline. Met alle respect voor je mening, maar ik snap echt niet waar je het over hebt, hoor. Moest er al vanaf de eerste minuut bloed vloeien, zou je ook geklaagd hebben en een lange intro is zeker nodig voor het verhaal. Ook ivm Depps spel moet ik het oneens zijn en ik zie de link met Ichabod Crane niet. Crane was gewoon een stuntelige onderzoeker en een redelijk vlak personage, terwijl Sweeney Todd wel zeker diepgang heeft wat Depp (vooral in de "I will have vengeance..."-scène) uitstekend weet weer te geven door grimmige blikken en meer van dat. Zijn spel was zeker niet saai, integendeel, het was een verademing om hem nog eens in een echt goeie film te zien. Wat Burton betreft: Aangezien hij buiten Big Fish de laatste tijd redelijk de bal mis slaat met overbodige stop motion-vehikels en remakes was ik heel tevreden dat hij eindelijk weer iets heeft gemaakt dat kan aansluiten bij zijn beginperiode.
Nu, het oude cliché "smaken verschillen" zal hier wel weer aan de dag zijn zeker :)

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 23 feb 2008 12:27

Nou, je haalt enkele dingen aan. Ichabod Crane betreffende, dat kan zo kloppen, het is al een behoorlijke tijd terug dat ik die zag. Maar qua art-direction en het gotische verhaal zijn de films zeker op één lijn recht te trekken. Daarbij kan ik me herinneren dat Crane niet altijd de bangeschijterd was en af en toe daadwerkelijk zijn manische professor gestalte een lijf gaf.
De grimmige blik waarover je praat vond ik niet erg sterk. Depp speelt gewoon zijn bekende rollen door elkaar (blijkbaar het enige wat ie kan) en verbergt zich onder een dikke laag make-up. Tja, zo kan elke idioot grimmig kijken. Ik vond hem vlak en het leek soms zelfs alsof hij zich verveelt.

Qua verhaal heb ik niet gezegd dat er vanaf het begin bloed moest vloeien. Dat vond ik niet eens het leukste gedeelte van de film, pas in combinatie met de meat pies van Lovett kon ik spreken van een heerlijk uitgedacht complot. Maar het kwam meer door de herhaling binnen de liedjes, die leken te dienen als plotrekkers. Zoals ik al zei blijft het plot grotendeels stilstaan zodra een liedje invalt, tenminste, het eerste uur.
Met jouw Burton uitspraak kan ik helemaal eens zijn. Corpse Bride was een vreselijke tegenvaller en hoewel Charlie & the Chocolate Factory vermakelijk was kon ik nergens Burton's sterke stijl herkennen. Maar nou ben ik überhaupt al niet zo'n grote Burton fan. De films die ik écht goed vond zijn hooguit Big Fish en Ed Wood, daarnaast heb ik nooit de behoefte gehad eens te gaan zitten voor het complete werk van de beste man. Oké, Sleepy Hollow was ook wel cool, maar ver verwijderd van de kwaliteit van de twee eerder genoemde films.

Ik blijf het trouwens grappig vinden, dat Sweeney Todd verhaaltje. Ik schreef ooit met Maatman (verloren zoon van het forum) een script, toen we 16 waren volgens mij. Daar was een hoofdstuk waarin we een Loempiaboer bezochten die bij elke vijfde bezoek van een klant de klant uitnodigde om bij de Loempiaboer thuis te komen eten. Als ze dit zouden afslaan zou hij je 's nachts opzoeken, je vermoorden en jouw lichaam verwerken in zijn loempia's. Ik had nog nooit van Sweeney Todd gehoord, maar moest erg lachen toen ik het voor het eerst las. Blijkbaar was ik toch niet zo origineel als ik dacht dat ik was. :wink:

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 23 feb 2008 12:36

Wat vond je dan van Burtons eind jaren '80/begin jaren '90 werk, zoals Edward Scisscrhands, de twee Batman-films en Beetlejuice? Die behoren alleszins tot mijn Burton-favorieten en ik had het gevoel dat Sweeney Todd daar een stapje naar terug was.

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 23 feb 2008 12:48

Eduard Schaarhanden heeft me nooit helemaal kunnen grijpen. Ik vond het altijd een beetje zo'n sprookje voor 14 jarige gothic meisjes en ik stoor me altijd aan dat soort fanbases. Maar ik heb een vriendinnetje die Nightmare Before Christmas ook cool vond, dus ik zal Eduard wel eens met haar uit de kast trekken.
De Batman films, tja. Dat zijn van die films die je eigenlijk zo vaak hebt gezien, maar niet bewust. Parodiën in andere films, verwijzingen in andere films, als jong ventje per ongeluk op een TV avond. Ik weet hoe de films verlopen en een zogenaamde herkijk heb ik niet zo heel veel zin in.
Maar nu de nieuwe Batman eraan komt denk ik er toch eens voor te gaan. Dan kan ik bepaalde dingen beter in z'n context plaatsen, denk ik. Ik zal me er maar eens aan wagen.

Gesloten