Cinema Belgica

Praten en discussiëren over films in de breedste zin van het woord.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Re: Cinema Belgica

Bericht door El Chivo » 16 mei 2011 07:10

Respons op Le Gamin au vélo, volgens de Standaard

http://www.standaard.be/artikel/detail. ... d=E73A6DSL

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Re: Cinema Belgica

Bericht door El Chivo » 22 mei 2011 09:20

Les géants van Lanners mag twee prijzen mee naar huis nemen: de Prix SACD, en de Art Cinema Award, in de Quinzaine de réalisateurs.

En nog netjes twee grote juryprijzen erbij, voor Le gamin, en zelfs eentje voor Badpakje 46. Toch niet te schatten die Dardennes. Badpakje 46 zou ergens de komende maanden op Canvas uitgezonden worden;

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Le gamin au vélo

Bericht door El Chivo » 29 mei 2011 11:48

Le gamin au vélo.

Afbeelding

Vaak worden de Dardennes-films wat makkelijk weggezet als deprimerende cinema over Waalse miserie. Seen one, seen ‘em all, en dat zal bij Le gamin au vélo dan ook wel het geval zijn. Niets is minder waar. Want al zitten er weer veel vertrouwde kenmerken in deze film, het zijn net de variaties die de Dardenne-films boeiend om kijken maken. En met Le gamin au vélo verruimen de Dardennes opnieuw hun speelveld.

Na eerst ‘enkel met onbekende acteurs’ te werken, wat je al vrij snel moest gaan bijstellen tot ‘enkel met onbekende acteurs en intussen dan wel bekend geworden habitués’ is het nu de beurt aan Cécile de France om ook dat dogma te breken. Een ster casten is dus geen issue, als het de rol maar goed uitkomt. En dat is in Le gamin au vélo gewoon het geval: de bedoeling die de Dardennes ermee hadden, een miniem vleugje glamour injecteren, zonder daarmee het realisme op de helling te zetten, pakt ook net zo uit. Naast Cécile de France zien we dan weer het castingpatroon bevestigd: habitué Jérémy Rénier is gewoon goed in de vaderrol, Olivier Gourmet mag weer even een cameo hebben, en met de gamin zelf, Thomas Doret, is er opnieuw een debutant die de hoofdrol moeiteloos draagt (hoe doen ze dat toch?).

Tevens moet je gaan afvragen waaruit dat ‘deprimerende realisme’ in de wereld van de Dardennes nu eigenlijk nog bestaat. Lorna eindigde al met een vleugje poëzie/surrealisme, en Le gamin au vélo heeft nu bij momenten zelfs de feel van een sprookje.

Ook de camera plakt deze keer nog veel minder op de personages dan voorheen (een trend die in Lorna al was ingezet). Op die manier is Le gamin au vélo alleszins de meest toegankelijke, minst beklemmende en welhaast een zomerse film geworden (check alleen al die poster).

Maar zonder dat het een mokerslag is, blijft het wel een typische Dardenne-film: het gaat nog steeds te ver om dit luchtig te noemen. Het sociaal moeilijke milieu en de getroubleerde vader-zoonrelatie blijven prominent aanwezig. En de grinta waarmee het kereltje op zoek gaat naar zijn vader die hem in de steek heeft gelaten, is goed te vergelijken met de furieuze zoektocht naar werk van Rosetta. Niets zal hen tegenhouden.

Mijn conclusie: ’t is niet de Dardenne die me het hardst heeft geraakt, maar het blijft uitstekend. En de Dardennes bewijzen ermee dat ze helemaal niet zo vast in hun stramien zitten als soms gedacht wordt.


PS – was dat nou de allereerste keer dat ik enkele voorzichtige strijkjes hoorde op een Dardenne soundtrack? Een keer of drie en ’t was telkens voorbij voor je er maar erg in kreeg. Opvallend onopvallend..

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Re: Cinema Belgica

Bericht door El Chivo » 12 sep 2011 19:20

De schat van de zeerover (1968)

Gent is toch een eindje weg, dus normaal was het niet in me opgekomen om tot daar te rijden voor de drive-in movies aan het dok (een samenwerking met Offscreen). Maar vorige vrijdag stond er een absolute cultfilm op het menu, die ik al tijden eens gezien wou hebben: de enige echte Jommekesfilm.

Afbeelding Afbeelding

Nu is Jommeke in Nederland nog niet half zo bekend als Suske en Wiske, maar in Vlaanderen is dat wel even anders, je zal hier niet veel mensen vinden die als kind geen Jommekesalbums hebben gelezen. Onze rakker met het strooien dakje, zijn maat Filiberke, Annemieke en Rozemieke, papegaai Flip, hond Pekkie, Choco de aap, professor Gobelijn, Anatool, Kwak en Boemel, de koningin van Onderland: Jef Nys zaliger heeft tientallen personages gecreëerd die in het collectieve geheugen gegrift staan.

Dat er ook een film bestaat, is minder bekend. En daar is dan ook wel reden toe. Nys draaide de film immers zelf, als een hobbyproject, met een onbestaand budget, met familieleden als cast, en het resultaat is er naar. Het is gewoon een enthousiaste gemaakte hobbyfilm, met dezelfde naïeve, onschuldige inborst als de reeks zelf, maar helaas zonder enig spoor van filmisch talent. En dat besefte Nys zelf ook goed genoeg, dus een herhaling is er nooit gekomen. Voor het verhaal werd een van de makkelijkst verfilmbare verhalen gekozen zonder veel personages: Pekkie en Flip worden na één scène handig uit het verhaal gemanoeuvreerd, net zoals Gobelijn. En de Miekes zijn al helemaal afwezig: bummer. Ook de locatie is low profile: de Kempense heide, dus geen gedoe met de Vliegende Bol, de Plastieken Walvis of andere reismiddelen.

Dat levert dan, zelfs naar Jommeke-normen, een erg straightforward plot op: schatkaart word gevonden, schat wordt gezocht, schat wordt gevonden, vreugdedansje, schat wordt afgepakt door booswicht, schat wordt heroverd, schat wordt weggeven aan de arme kindertjes, einde.

Het heeft helemaal niks om het lijf, maar sympathiek blijft het wel.

Verder pluspunt: fijne sfeer op het drive-in terrein, met ook de nodige verklede toeschouwers. De oproep dat er meegetoeterd mocht worden als er gemuild werd was dan wel lekker overbodig (’t is een Jommekesfilm, wat hadden ze nu gedacht?), maar als het vernuftige schatzoekers-device van de professor ingezet werd (met als feature: als er goud onder de grond zit doet het apparaat tut-tut-tut en geeft een wijzertje aan hoe diep het zit) was het getoeter uiteraard niet van de lucht. En tijdens de pauze allemaal meezingen met het Jommekeslied:

  • Jommeke, Jommeke, vrolijke guit!
    Die trekt er steeds op uit!
    Met Flip zijn papegaai, de kapoen
    ’s morgens, ’s avonds of op de noen


en zo verder..

Niet meteen aan te raden als je niet vergroeid bent met de reeks, maar ik heb me er dus wel uitstekend mee geamuseerd. Op WiW heb ik een 4 gegeven, maar cijfers zijn weer volledig naast de kwestie: het was een fijn avondje.



Verslag van Het Nieuwsblad

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Re: Cinema Belgica

Bericht door El Chivo » 22 aug 2012 11:34

Een zwaluw maakt de lente nog niet, maar de eerste persvisie van The Broken Circle Breakdown was volgens De Standaard toch al meegevallen.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Re: Cinema Belgica

Bericht door El Chivo » 27 jul 2014 19:16

Vandaag overleed Roland Verhavert, de man achter Meeuwen sterven in de haven en een rist verfilmingen van Vlaamse Klassiekers.

http://www.standaard.be/cnt/dmf20140727_01193207

met recht en reden Godfather van de Vlaamse film genoemd.

RIP

Plaats reactie