Cinema Belgica

Praten en discussiëren over films in de breedste zin van het woord.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 01 aug 2009 03:19

Up next: Meeuwen sterven in de haven (1955)

niet de beste, maar zeker een van de interessantste Belgische films.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 01 aug 2009 03:27

En intussen blijkt Sukse en Wiske en de Texasrakkers mooie commerciële scores te behalen en is de nieuwste van Van Dormael (Mr Nobody) geselecteerd voor Venetië.

't is maar dat u het weet.

Gebruikersavatar
KoenZ
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5482
Lid geworden op: 17 jul 2003 11:31
Locatie: Valkenswaard

Bericht door KoenZ » 01 aug 2009 11:58

Vinyan: [4/5]

Prachtige plaatjes en een ijzingwekkend duister plot. Beter dan Calvaire.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 01 aug 2009 20:05

KoenZ schreef:Vinyan: [4/5]

Prachtige plaatjes en een ijzingwekkend duister plot. Beter dan Calvaire.
Ik heb Calvaire pas gezien en ik weet zo niet welke ik beter vind. Vinyan ben ik vooral na afloop van de film gaan waarderen, het drong wat beter tot me door. Calvaire vond ik een sterke horrorfilm maar ook weer niet heel bijzonder.

Gebruikersavatar
KoenZ
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5482
Lid geworden op: 17 jul 2003 11:31
Locatie: Valkenswaard

Bericht door KoenZ » 02 aug 2009 03:32

PascalE schreef:Ik heb Calvaire pas gezien en ik weet zo niet welke ik beter vind. Vinyan ben ik vooral na afloop van de film gaan waarderen, het drong wat beter tot me door. Calvaire vond ik een sterke horrorfilm maar ook weer niet heel bijzonder.
Het kunstje Calvaire wordt op een sterkere, intensere manier herhaald in Vinyan. Zo veel schelen de beide opzetten niet van elkaar. De tropische omgeving werkt alleen veel beter dan het vieze, nare Waalse land. Verder zit er plotmatisch veel meer achtergrond in Vinyan... Calvaire is meer bad luck...

zvorod
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1968
Lid geworden op: 18 jan 2009 03:09
Locatie: Leuven

Bericht door zvorod » 02 aug 2009 10:44

Nu ben ik wel heel benieuwd naar Vinyan, want ik vond Calvaire geweldig.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 03 aug 2009 09:50

KoenZ schreef:
Het kunstje Calvaire wordt op een sterkere, intensere manier herhaald in Vinyan. Zo veel schelen de beide opzetten niet van elkaar. De tropische omgeving werkt alleen veel beter dan het vieze, nare Waalse land. Verder zit er plotmatisch veel meer achtergrond in Vinyan... Calvaire is meer bad luck...
Hoewel de films inhoudelijk behoorlijk verschillen snap ik wat je bedoelt, al vond ik het nare waalse land (dat overigens super sfeervol in beeld werd gebracht) de perfecte setting voor de bad luck horror die nog komt. Vinyan heeft inderdaad meer achtergrond maar gaat in mijn ogen op andere punten wel de mist in (zie mijn stukje eerder in deze thread). Het camerawerk is in ieder geval nóg veel beter dan in Calvaire.

Gebruikersavatar
Camera Obscura
Filmster
Filmster
Berichten: 291
Lid geworden op: 20 mei 2009 08:12
Locatie: Leiden

Bericht door Camera Obscura » 03 aug 2009 16:46

Ik ben niet zo thuis in de Belgische film, maar ik denk dat Brussels by Night (1983) en Crazy Love (1987) mijn favoriete Vlaamse films zijn, al is Brussels by Night (en de makers) toch bovenal Brussels.

Uit die DVD-reeks Kroniek van de Vlaamse film van de Cinemathek heb ik nog steeds wel wat titels te zien - zijn uitstekend verzorgde uitgaves overigens, dus daar hoef ik het niet voor te laten.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 06 aug 2009 19:14

Meeuwen sterven in de haven (Kuypers/Verhavert/Michiels, 1955)

Meeuwen Sterven in de Haven (1955) moet ongeveer de eerste noemenswaardige Belgische naoorlogse langspeelfilm zijn. Na de oorlog lag de filmproductie hier immers lange tijd zo goed als stil: de dominantie van de Hollywoodfilms was immens. De enige Belgische films die jaren waren documentaires op bestelling (Bwana Kitoko, over het bezoek van Boudewijn aan Kongo bvb.) en formulekomedies uit Antwerpen. Meeuwen sterven in de haven wordt vaak gezien als het echte startpunt van de Belgische auteurscinema.

Afbeelding

De film werd gemaakt door een trio jonge honden: Ivo Michiels (later vooral bekend als schrijver), Roland Verhavert (destijds presentator van BRT-filmprogramma Première) en Rik Kuypers (de enige die al een camera had vastgehouden). Verhavert zou later ook nog films maken als Rolande met de Bles, De Loteling en Boerenpsalm.

Met Meeuwen Sterven in de Haven wilden ze een ‘moderne’ thriller te maken, waarin de stad Antwerpen een centrale rol kreeg. Dat laatste was vooral een troef om de financiering rond te krijgen, maar uiteindelijk bleek het wel een van de meer geslaagde aspecten van de film te zijn.

Want van goede dialogen of het verhaal moet het niet komen: de meeste karakters komen niet uit de verf en het plot wil ook niet echt interessant worden. Een man die door het naoorlogse Antwerpen doolt, berooid, geplaagd door zijn verleden en op de vlucht voor de wet. Het deed me vaak terugdenken aan andere (en betere) films (Third Man, Odd Man Out). Ook het einde vertoont veel gelijkenissen met een bekende film
Spoiler
White Heat
.

Naast het mank lopende plot overtuigen ook de dialogen (en dan vooral de uitspraak ervan) niet. Hoogdravende zinnen in gekunsteld televisie-ABN passen helemaal niet bij hoeren, pooiers en andere schooiers, en op de uitspraak van enkele flarden Duits en Engels stond ook serieus veel haar. Pas als er hier en daar wat dialect opduikt vond ik het overtuigend.

Gelukkig wist de rol van de debuterende Julien Schoenaerts wel veel goed te maken. Geen wonder dat die uitgroeide tot een gigant onder het Belgische acteursgilde. En ook de jonge Dora van der Groen (je kan het je haast niet voorstellen, maar die is dus ook ooit jong geweest) liet al wel zien dat ze iets in haar mars heeft. Hun onderlinge scènes en die tussen Schoenaerts en een kind waren de enige die ik vond werken.

Maar de film moest het toch vooral hebben van de beelden. Er werd blijkbaar gestaakt in de haven op het moment van opname en dat heeft mooie sfeerbeelden opgeleverd van troosteloze werven, lege kaaien, loodsen en kranen. Maar ook de andere locaties zoals het Schipperskwartier, of typische fifties-woonblokken dragen bij tot de sfeer en de documentaire waarde van de film. De wat toeristischere plaatjes van de stad zijn ook eens interessant, maar voelen misplaatst aan. Groodstadlyriek wordt het wel eens genoemd, van het soort dat je ook in Naked City van Dassin (zal ook wel een inspiratiebron geweest zijn) kan vinden en die ik erg apprecieerde.

Dus vooral een film die uit (Belgisch) filmhistorisch standpunt interessant is. Voor het verhaal moet je hem niet meer kijken, maar als die sfeer je ligt, kan het wel een aanrader zijn. De Sovjets waren er naar verluid ook weg van (verspreid op 1000 kopieën in de USSR, da’s niet slecht). Dat er een Amerikaanse soldaat in niet al te best dachtlicht gesteld wordt en er aandacht wordt besteed aan een groeiende havenindustrie heeft daar zeker mee te maken gehad.


PS: bij een scène in een houtloods moest ik terugdenken aan zo’n Sus en Wis-album waarvan het eeuwen geleden moet zijn dat ik had gelezen, en jawel: blijkt dat Vandersteen die locatie ook tof genoeg vond om te gebruiken in de Straatridder. Kijk:

Afbeelding

De verwijzing naar Meeuwen sterven in de haven uit de eerste drukken zou achteraf weggehaald zijn, wegens niet bekend genoeg meer en/of onbegrijpelijk voor de Nederlandse markt.


Hier nog een goeie bespreking die ik tegenkwam, en die ongeveer dezelfde zaken vertelt, maar dan nog wat beter.

Gebruikersavatar
JB
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10317
Lid geworden op: 19 okt 2002 15:35

Bericht door JB » 08 okt 2009 07:00

http://www.nu.nl/filmnieuws/2097642/ams ... ingen.html

Toch wel erg benieuwd. Het boek was in ieder geval fantastisch.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 08 okt 2009 08:43

Ik ben ook erg benieuwd. De regisseur ligt me, over het boek hoor ik niets dan goeds en de cast lijkt me ook goed gekozen. Iets voor de komende weken waarschijnlijk. (samen met District 9, Up, Un Prophète, Whatever Works, etc., etc.).

Dat er veel verwacht wordt van de film blijkt ook wel uit het relletje van de week over de release: tijdschrift HUMO (oplage +/-270.000) gaf gratis tickets weg bij zijn laatste editie, maar die waren enkel geldig in Kinepolis bioscopen. De andere bioscopen die de film hadden aangekocht (van Kinepolis Film Distribution nota bene) waren ‘not amused’. En nu aanvaarden de meeste van die bioscopen ook de Humo-vouchers. Qua bezoekersaantallen zal men zich dus niet al te veel zorgen moeten maken.

Gebruikersavatar
Vinokourov
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 184
Lid geworden op: 10 jun 2007 22:56
Locatie: Petropavlovsk

Bericht door Vinokourov » 09 okt 2009 15:51

Maar ook dit komt uit België. Tijdje geleden gezien + een reviewtje geschreven:

Vase de noces

Afbeelding

Het werd tijd om weer eens iets in de donkere krochten van de cinema op te zoeken. Ik had iets gelezen over een Belgische film waarbij een boer een varken neukt en ook nog zijn eigen poep verorbert :D. De titel? The Pig Fucking Movie.. yeah! Hm, toch maar eens opsnorren dacht ik en kijken wat het wordt. Wel, het is een vervelende film met een evenzo vervelende soundtrack die ik de hele tijd met de :|-blik onderging.

Vase de Noces is bij tijd en wijle erg saai en superranzig. Vooral die ellenlange poepeet-scenes waren nogal sneu en voelde ik in mijn maag. Ik had het ook zowaar te doen wanneer moeder big snuffelt aan haar pasgeboren biggen die dood aan touwen bungelen. Voor de rest kon ik niks met de tussenliggende boerderijscenes en was het maar afwachten op nieuwe shockerende gebeurtenissen.

Bereikt de film het gewenste effect? Dubbele lagen of diepzinnigere dingen kun je er vast in zien, maar door alle viesheid en de shock-factor zijn die de moeite niet waard om iets van te willen vernemen. Ik kreeg namelijk het gevoel dat het hoofddoel van de regisseur het shockeren van de kijker is. Enfin, mijn curiositeit is bevredigd, maar kan ik hier niet uit halen. Cijfer: 4

Gebruikersavatar
JB
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10317
Lid geworden op: 19 okt 2002 15:35

Bericht door JB » 12 okt 2009 12:44

Gaat goed met Helaasheid der dingen:

http://www.nu.nl/filmnieuws/2100261/fil ... -york.html

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 23 okt 2009 20:25

OK, het gaat dan wel weer over de Helaasheid (vandaag weer enkele prijzen erbij, en de bezoekersteller staat ook al een stuk hoger - de meesten lijken hun Humo-bon toch wel te willen verzilveren-), maar ik post het vooral om de info rond dat Vlaams/Waalse schisma in cinema dat in het artikel nog eens aan bod komt.
De Helaasheid ook in Waalse bioscopen
vrijdag 16 oktober 2009

Auteur: Kristof Hoefkens

BRUSSEL - ‘De helaasheid der dingen' slaagt waar vele Vlaamse films falen: de prent van Felix Van Groeningen komt, na succes in Brussel, ook uit in Charleroi en Luik.

70.000 mensen hebben De helaasheid der dingen intussen gezien in België. ‘Een succes', zegt de producent Dirk Impens. Onder die 70.000 ook een boel Franstaligen.

Impens is opgetogen: ‘We zijn de bestbezocht film van de Brusselse bioscoop Vendôme, goed voor een aantal duizenden bezoekers. Dat is een unicum voor een Vlaamse film. Volgens mij is het ons nooit eerder voorgedaan. De helaasheid der dingen loopt ook in de Brusselse Kinepolis, met Franse ondertitels.'

De helaasheid der dingen speelt niet in alle Brusselse bioscopen. In de UGC bijvoorbeeld kan je niet naar La merditude des choses gaan kijken, waardoor de film allicht heel wat potentiële kijkers misloopt.

Impens: ‘Daarover wordt gediscussieerd vóór we de film uitbrengen: waar zal hij scoren, waar niet? We houden rekening met recensies, die trouwens bijna allemaal positief waren, en met ons aanvoelen. De Vendôme geloofde allicht meer in de film, vandaar dat hij daar in de zaal kwam. De Franstaligen die de film echt willen zien, moeten maar een ommetje maken.'

Het succes van De Helaasheid der dingen in Brussel heeft een rechtstreeks gevolg: ‘We gaan de film ook in Wallonië uitbrengen, in Luik en Charleroi. Ook dat gebeurt niet vaak met een Vlaamse film.'

De redenen voor het succes van De helaasheid der dingen bij de Franstaligen zijn volgens Impens divers. ‘Eerst en vooral is het natuurlijk een erg goeie film. Hij krijgt, ook in Wallonië, goeie kritieken. Je kan nog zoveel promotie voeren als je wil, als je product niet goed is, kom je nergens. Voor heel wat Walen en Franstaligen is het allicht leuk om De helaasheid te bekijken, omdat ze dankzij de film een beeld krijgen van La Frandre profonde.'

Ook de titel speelt volgens Impens een rol. ‘La merditude des choses is lekker stout en provocerend.'

Allicht de belangrijkste reden voor het succes is dat de film op het filmfestival in Cannes, tijdens de Quinzaine des Réalisateurs, hoge ogen gooide, zei Impens. De stunt waarbij de cast naakt door de straten van de Zuid-Franse stad fietst, staat (helaas) nog op ons netvlies gebrand.

In het oog springen in Cannes is erg belangrijk, zei ook Isabelle Couvreur van Kinepolis Film Distribution eerder in deze krant: ‘Een Waal laat zich niet vermurwen door binnenlandse media-aandacht. Over Ben X verschenen lovende recensies, maar hij is geflopt in Wallonië. Echt nieuws maakt de Waal wel warm. Een prijs in Cannes of een hype kan wel wat losmaken.'

Vlaams succes is zelden doorslaggevend. Zo brak Loft, succesfilm bij ons, weinig potten aan de andere kant van de taalgrens en verdween al snel weer uit de zalen. Ook dat de film de Belgische oscarinzending wordt, speelt minder mee. Voor Iedereen beroemd liep niemand aan de andere kant van de taalgrens storm.

Ook omgekeerd blijkt de taalgrens overigens een moeilijk over te steken grens. Of heeft u ooit al van actrice Yolande Moreau of regisseur Bouli Lanners gehoord?
Intussen hebben ik hem zelf ook al gezien. Ik kan de kritiekpunten die in de FT-recensie staan goed begrijpen (het heden stuk is niet zo boeiend (maar wel nuttig voor de balans in de film), de personages van de broers hadden wat meer background mogen hebben, en hier en daar had het misschien compacter gekund.

Maar toch heb ik er van genoten. Favoriete stukjes: 'neem de trein' (waar de verdienste wel grotendeels aan Verhulst zal toe te schrijven zijn) en de laatste scène (gek genoeg wel allebei uit het heden).

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 09 nov 2009 22:12

Verder met mijn tocht langs de DVD’s van de Kroniek van de Vlaamse Film-collectie

Mira (1971, Fons Rademakers)

Afbeelding

Deze Vlaams-Nederlandse coproductie ontstond in de voorbereiding van de vieringen van de 100e verjaardag van Stijn Streuvels in 1971. Streuvels haalde die datum zelf niet (hij stierf op 97-jarige leeftijd), maar het filmproject ging door. De Teleurgang van de Waterhoek, over hoe een boerengemeenschap op zijn kop wordt gezet als een brug wordt gebouwd, werd door Hugo Claus gekozen en omgewerkt tot filmscript. Als regisseur werd Fons Rademakers aangesteld.

Het eclatante succes van deze verfilming (meer dan 600.000 Belgische bezoekers, naar huidige normen is dat nog steeds veel) zorgde ervoor dat de heimat-film (de eigen literatuurbewerkingen / boerendrama’s) toonaangevend zouden worden in de komende jaren. Na Mira zou producent Jan Van Raemdonck mee instaan voor films als de Loteling, het Gezin Van Paemel, De Leeuw Van Vlaanderen en De Vlaschaard. Even risicovol als de gemiddelde comicverfilming van nu, maar daarom ook niet meteen onverdienstelijk. Het waren ook niet de enige films die geproduceerd werden, maar vaak waren het wel degene die het meeste succes hadden.

Voor het grote publiek is Mira nog vaak die film met de naakte Willeke Van Ammelrooy, maar ook Jan Decleir brak er definitief mee door. De chemie tussen die twee behoort dan ook tot de sterkste punten van de film, net zoals de mooie cinematografie van mistige, groene weiden, bermen en bossen en modderige boerderijen door cameraman Eduard Van der Enden. De look doet dan ook recht aan de beschrijvende stijl van Streuvels, maar op dramatisch vlak schort het (zoals Claus al aangeeft in de begeleidende docu: er waren eigenlijk geen dramatische scènes, geen goede dialoog in het boek – Streuvels is een fotograaf, geen toneelschrijver), de dialoog wringt vaker wel dan niet en het verhaal loopt ook niet echt lekker.

De thema’s van de seksuele bevrijding, het vrijvechten van de vrouw en de modernisering en ontsluiting van een archaïsche samenleving die deels bewust, deels onbewust in de film zaten sloten goed aan bij de sfeer van begin jaren zeventig, wat mee het succes verklaart.
Ook dat maakt de film nog steeds interessant om kijken, als was het toch een klein beetje een Once upon a Time in Avelgem

Binnenkort Verbrande Brug, de reactie op de heimatfilms

Plaats reactie