Cinema Belgica

Praten en discussiëren over films in de breedste zin van het woord.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 11 nov 2009 22:34

Verbrande Brug (1975, Guido Henderickx)

Afbeelding

Zoals al eerder gesteld is het niet zozeer dat de heimatfilms de enige Vlaamse films waren die er in de jaren zeventig werden geproduceerd. Er waren er genoeg andere, maar daar kwam het publiek niet op af. Zo was er bijvoorbeeld het Fugitive-collectief in Antwerpen, met oa Robbe de Hert, die meer sociaal geëngageerde cinema nastreefde. De toon van de Amerikaanse films was veranderd, en deze filmmakers probeerden zich te spiegelen aan die cinema.

Guido Henderickx, lid van Fugitive, vertrok voor Verbrande Brug niet van een bestaande roman, maar hij zocht eerst een markante locatie, het achtergestelde gehucht Verbrande Brug. Daar verbleef hij dan enkele maanden om een script te schrijven dat bij de locatie en zijn bewoners paste. Wat er uiteindelijk uit de pen vloeide beschrijft een dag in het leven van Charel (Decleir), die het bij het arriveren van de jaarlijkse kermis lastig heeft met de komst van een ex van zijn vrouw. De liefde tussen die twee is immers verre van over en elk jaar levert dat problemen.

Het script is helaas te geforceerd en het is dan ook moeilijk om te kunnen genieten van de film, maar de rol die hij heeft gespeeld voor al wat daarna moest komen is wel aanzienlijk. Verbrande Brug was dan ook geen kassucces (verre van), maar mensen als Didden en Deruddere hebben hier toch de nodige inspiratie uit kunnen halen om toch meer hun eigen ding te gaan doen.

Voor (veel) meer info verwijs ik maar weer door deze site

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 24 nov 2009 20:10

Even wat van de laatste nieuwsberichten op een rij:

*Cécile de France hoofdrol in nieuwe Clint Eastwood-film

*Een volledig Belgische (Panique au Village) en een -deels- Belgische film (Brendan & the secret of Kells) gepre-nomineerd voor de animatie-Oscars. Echte nominaties zullen er wel niet inzitten , maar 't is toch iets.

*Jan Verheyen maakt een Vlaamse remake van Alles is Liefde, die in Antwerpen zal afspelen en die Zot van A gaat heten.

*Ook over zijn nieuwste, Dossier K (opvolger voor Alzheimer, met Van Looy die zich deze keer beperkt tot de scriptadaptatie) werden al enkele positeve geluiden de wereld ingestuurd

*Helaasheid der dingen & Aanrijding in Moscou hebben een Amerikaanse distributeur gevonden.

*Yolande Moreau genomineerd voor een César.

en on the downside: het sluiten van de Studios-arthousebioscopen

Gebruikersavatar
KoenZ
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5482
Lid geworden op: 17 jul 2003 11:31
Locatie: Valkenswaard

Bericht door KoenZ » 09 dec 2009 20:15

Dirty Mind:

De kleurloze en verlegen Diego valt hard op zijn hoofd waarna hij wakker wordt als one-linerkanon en vrouwenmagnaat Tony.

In tegenstelling tot El Chivo heb ik helemaal niets met Wim Helsen. Sterker nog, ik wist niet eens van zijn bestaan tot deze film. Op basis van deze ene ervaring ben ik niet echt gecharmeerd van zijn verschijning. Hij is flauw dubbelzinnig en zijn one-liners deden me helemaal niets. Het plot is flinterdun net als de karakters die weinig geïnspireerd werden neergezet door de vrij willekeurige cast. Toch houd ik een overwegend positief gevoel aan deze film over. Dit is vooral te wijten aan één briljante scene die me bijna letterlijk van mijn stoel deed vallen van het lachen.
Spoiler
Diego/Tony probeert zich te vermaken in een hoerenkot maar zit met zijn gedachten bij zijn vrouwelijke tegenspeelster Jaana. De hoer in kwestie die zijn mannelijkheid dan al even in zich heeft draagt een shirt van het Nederlandse elftal, omdat de vader van Diego dit een extra turn-on vindt.
Spoiler
Hij zal het wel machtig vinden de Nederlanders in de kont te naaien of iets dergelijks. Als Diego vervolgens aangeeft dat hij het zo niet kan omdat hij met zijn gedachten bij een ander zit. Vraagt de hoer of ze beter een shirt van Kluivert of Davids aan moet trekken.
(Geschreven zal het lang niet zo goed overkomen als hoe het bij mij insloeg.)

Dirty Mind balanceerde lange tijd op het randje van ja/nee of slecht/goed en belandt dankzij de eerder beschreven scene, de goede soundtrack en een goede laatste 5 minuten net aan de positieve kant van de flinterdunne lijn. Ik kan overigens iedereen aanraden om de scene
Spoiler
waarin Diego/Tony op het einde wordt geopereerd en er behoorlijk wat tumult in de operatiekamer ontstaat
te bekijken met de harmonische muziek van de ijslander Múm op de achtergrond. Maakt een hele aparte combinatie.

[3/5]

De film is overigens een tweede deel uit een trilogie, waarvan het derde nog uit moet komen. Het eerste deel Linkeroever vond ik persoonlijk minder dan deze film. Laten we dus hopen dat de regisseur Pieter van Hees, deze stijgende lijn kan vasthouden.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 23 dec 2009 23:28

Ik zou Helsen nog niet meteen afschrijven hoor, zijn persona in Dirty Mind is niet echt te vergelijken met zijn cabaretwerk. Verder ben ik het er dus niet mee eens dat Linkeroever minder is, integendeel zelfs. De plotafwikkeling is slecht, maar sfeerschepping en het camerawerk waren uitstekend. Nu, niet iedereen lust zo’n j-horror à la Dark Water, dus ik kan het me nog voorstellen dat het verkeerd valt of teveel kopie lijkt.



Verder:

De Witte (1934, Jan Vanderheyden)

Afbeelding
Jan Vanderheyden verfilmde het scenario dat zijn echtgenote, de in de UFA gevormde Edith Kiel, had geschreven naar het gelijknamige werk van Ernest Claes. Later zouden ze de rollen omdraaien en zou Kiel meer op de voorgrond treden als regisseuse. Kiel & Vanderheyden werden spilfiguren van de Antwerpse filmproductie in de jaren ‘30 & ’50 (na de oorlog verbleven ze een tijd in West-Berlijn, omdat het klimaat in België niet zo gunstig was voor de Duitse Kiel). Ze specialiseerden zich vooral in volkse komedies, die vaak goed bekeken werden, maar die even vaak werden neergesabeld door de pers.

Vergeleken met andere internationaal bekende films uit de jaren dertig valt De Witte wat bleekjes uit: het is immers ‘maar’ een aaneenschakeling van kluchtige situaties rond sympathieke belhamel De witte (Jefke Bruyninckx) en een (tot ongenoegen van Ernest Claes toegevoegde) liefdeshistorie die weinig boeiend is en die aan de gang wordt gehouden door misverstanden niveau FC De Kampioenen.

Maar De Witte is als eerste Vlaamse filmproductie en een van de allereerste Vlaams gesproken films nu eenmaal een icoon uit onze filmgeschiedenis. Nog steeds kent iedereen de scène waarin de Witte zijn kleren kwijtspeelt als hij met zijn makkers gaat zwemmen, de scène met het zout op de patatten, of het naspelen van de Leeuw van Vlaanderen met een korset als harnas. Die koldergedeelten bleven ook bij een hedendaagse kijkbeurt toch nog wel goed voor een brede glimlach.

Robbe de Hert draaide in de jaren ’80 nog een remake naar hetzelfde verhaal van Ernest Claes, waardoor de figuur van De Witte nog wat sterker in het collectieve geheugen gegrift staat.



Panique au village (2009, Stéphane Aubier & Vincent Patar)

Afbeelding

Heerlijk nonsensicaal tussendoortje. geschikt voor alle leeftijden. Pas tegen het einde aan gaat het té zeer over the top. Ik wilde de originele versie zien, maar ik heb me zeker niet beklaagd dat ik uiteindelijk genoegen moest nemen met de Vlaamse stemmencast. Of het voor Nederlanders even goed werkt in Vlaamse dub is moeilijk in te schatten, maar ik zou het toch maar eens proberen.

De Indringer (2005, Frank Van Mechelen) vond ik niet zoveel zaaks. De Bauw die weer zijn typische gepijnigde rolletje speelt in een plot dat clever wil zijn, maar eigenlijk gewoon met te veel toevalligheden aaneenhangt. Wel weer sfeervol gebruik van de Ardennen als unheimlich decor, maar meer vond ik er niet in. Als het dan toch een slechte plot in een sfeervolle omgeving mag zijn, dan liever Linkeroever.

Die Bluthochzeit (2005,Dominique Deruddere) is geen Belgische productie, maar wil ik toch hier vernoemen. Dat omdat de strip waarop het gebaseerd is (de one-shot de Bloedbruiloft van Van Hamme/Herrman), de regisseur en een drietal acteurs (Nand Buyl, Dirk Roothooft, Hilde van Mieghem) Belgisch zijn.
Waarschijnlijk is de film veel beter te verteren als je dat bronmateriaal niet kent, want de regie van Deruddere is best aardig. Alleen kende ik die strip wel en heb ik me geërgerd aan alle slappe wijzigingen. Zowat alles wat ik minder vond aan de strip werd behouden (vooral de overdaad aan personages, en de bijhorende oppervlakkigheid die daarmee gepaard gaat) en het gewelddadige van het uit de hand gelopen trouwfeest werd pijnlijk hard afgevlakt.

Altijd gevonden dat er een aardige Peckinpah-achtige film uit die strip had kunnen komen, maar helaas is het niet deze.







Binnenkort maar eens verder met Small Gods en nog wat meer Waals werk: Nue Propriété en wat van Lucas Belvaux (Cavale/ Un Couple épatant/ Après la vie/ La raison du plus faible). Belvaux’ nieuwste (Raft) zou ook de moeite zijn. Ook Les Barons van Brusselse debutant Nabil Ben Yadir heeft onlangs een prijsje gepakt en lijkt een commercieel succesje (linkje) te gaan worden, dus misschien moet ik daar ook maar eens achteraan gaan.

En dan is er natuurlijk ook Dossier K nog, die verrassend goeie kritieken kreeg (had ik niet verwacht met Jan Verheyen aan het roer)



Genoeg keuze dus voor de volgende weken.
Laatst gewijzigd door El Chivo op 25 dec 2009 11:04, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Camera Obscura
Filmster
Filmster
Berichten: 291
Lid geworden op: 20 mei 2009 08:12
Locatie: Leiden

Bericht door Camera Obscura » 24 dec 2009 15:05

El Chivo schreef: Die Bluthochzeit (2005,Dominique Deruddere) is geen Belgische productie, maar wil ik toch hier vernoemen. Dat omdat de strip waarop het gebaseerd is (de one-shot de Bloedbruiloft van Van Hamme/Herrman), de regisseur en een drietal acteurs (Nand Buyl, Dirk Roothooft, Hilde van Mieghem) Belgisch zijn.
Waarschijnlijk is de film veel beter te verteren als je dat bronmateriaal niet kent, want de regie van Deruddere is best aardig. Alleen kende ik die strip wel en heb ik me geërgerd aan alle slappe wijzigingen. Zowat alles wat ik minder vond aan de strip werd behouden (vooral de overdaad aan personages, en de bijhorende oppervlakkigheid die daarmee gepaard gaat) en het gewelddadige van het uit de hand gelopen trouwfeest werd pijnlijk hard afgevlakt.

Altijd gevonden dat er een aardige Peckinpah-achtige film uit die strip had kunnen komen, maar helaas is het niet deze.
Geloof me, ook zonder het bronmateriaal te kennen was deze film niet te verteren. ;)

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 07 jan 2010 00:10

Yolande Moreau is anders wel on a roll. Na de César voor beste vrouwelijke actrice, nu ook in Amerika in de prijzen voor die rol in Séraphine.

http://www.demorgen.be/dm/nl/2908/film/ ... 2009.dhtml

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 10 feb 2010 22:31

't is weer even geleden dat ik nog wat geschreven had, maar da’s vooral omdat Dossier K. me niet kon overtuigen, en Mr. Nobody eigenlijk ook niet zo. Maar wel weer een aparte film die laatste (i.t.t. tot Dossier K dat me te veel een formulefilm was); er gaan zeker mensen zijn die er wel van zullen houden, en de cijfers op IMDb en MM lijken dat alvast te bevestigen


Mr. Nobody (Jaco Van Dormael, 2009)

Mr Nobody is de duurste Belgische film ooit, (budget: 37 miljoen euro), het eerste Engelstalig project van Toto en Le Huitième Jour-regisseur Jaco Van Dormael.


Afbeelding

Jared Leto speelt de hoofdrol ‘Nemo Nobody’ en met o.a. ook Diane Kruger en Rhys Ifans die een rollen kregen is het geen onaardige cast. Blijkbaar had Van Dormael na een tiental jaar stilte na Le Huitième Jour nog krediet genoeg staan bij zijn geldschieters (en hij heeft wat geluk gehad: het budget werd nog goedgekeurd voor er sprake was van kredietcrises)

Het verhaal van mr. Nobody waaiert uit over alle verschillende mogelijke levens die Leto had kunnen hebben. Met ook uitstapjes naar butterfly-effecten en zo: toevalligheden en –vooral- de eigen keuzes die ons leven bepalen. Da’s ook een onderwerp dat al in Toto zat: daar was iemand overtuigd dat hij als baby werd verwisseld met zijn buurjongen, en dat hij dus een ander leven had moeten leiden. In Mr. Nobody wordt dat geëxtrapoleerd en krijg je een kaleidoscoop van parallelle levens op je bord.

Helaas kon geen van die verhaallijntjes me echter boeien en komt het allemaal van momentjes: een leuk streepje muziek links (veel sixties-popnummertjes, met vaak hetzelfde opbeurende effect als Trenet’s Boum! in Toto), een fijne camerabeweging rechts, vlotte wissels tussen de verhalen, puike effecten. De ingrediënten zijn er, maar het gerecht smaakt me maar matig. Naar verluidt komt er binnenkort ook een versie in de bioscoop die nóg 25 minuten langer is. En ik vond het nu al allemaal een beetje té.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 10 feb 2010 22:48

En moesten nog wat melden?

Mja, die (deels) Belgische Oscarnominatie voor Brendan, dat hadden jullie allicht al wel gehoord. Toch een lichte verrassing, moet ik zeggen, had niet verwacht dat ie films als meatballs zou afhouden.

My Queen Karo is blijkbaar nu ook in Nederland uitgekomen, kan me verder wel vinden in de frontpage-recensie: had meer in kunnen zitten

Met 'Bo' is er net nog een nieuwe film in de Belgische publiek losgelaten. Op basis van de trailer leek het me niks voor mij, maar er wordt momenteel wel veel promotalk op ons losgelaten over het talent van 16-jarige hoofdrolspeelster Ella-June Henrard. Afwachten maar of er wat van aan is. Uitstraling heeft ze wel.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 20 apr 2010 12:18

Weinig nieuws te rapen de laatste tijd. En een stukje schrijven over Malpertuis of de Degelin-films is er ook niet van gekomen.

Qua nieuwe films ging de aandacht vooral naar Wolf. Een pilot voor een VRT-politieserie. Niet meteen eentje waar ik voor warmliep.

Dan maar iets over de inzendingen voor Cannes.
Vlaamse debuutfilm maakt wereldpremière in Cannes

'Little baby Jesus of Flandr' ('En waar de sterre bleef stille staan'), de debuutfilm van de Vlaamse regisseur Gust Van den Berghe, wordt in wereldpremière voorgesteld op het Filmfestival van Cannes.

De film loopt er in de Quinzaine des Réalisateurs, het luik voor auteursfilms. De Quinzaine heeft een fijne neus voor talentvolle regisseurs: onder meer Martin Scorsese, Michael Haneke, Sofia Coppola en de broers Dardenne stelden er hun eerste films voor.

Het is de tweede film geproduceerd door productiehuis Minds Meet van Tomas Leyers, na 'Lost Persons Area' van Caroline Strubbe, dat vorig jaar ook al voor Cannes werd geselecteerd.

Eindwerk

Gust Van den Berghe maakte de film, een uitwerking van zijn eindwerk, in alle stilte af. De selectie komt dan ook voor velen als een verrassing. ‘We werken graag in de luwte’, zegt Leyers. ‘Little Baby Jesus is weer een fragiele film, net zoals Lost Persons Area. Op twee acteurs na komt de hele cast van Theater Stap: het zijn allemaal acteurs met Down-syndroom. We wilden hun werkproces en dat van Gust niet laten verstoren.’

Omdat het een eerste film is van een regisseur, komt de film ook in aanmerking voor de Camera d’Or. ‘Aan prognoses durf ik me nooit te wagen’, zegt Leyers. ‘Maar ik ben heel blij dat een kleine, tedere film als deze een mooi platform krijgt, in plaats van geruisloos te zinken tussen het geweld van dure en grote producties. Little Baby Jesus is een duidelijke auteursfilm, geen loutere verfilming van het toneelstuk van Felix Timmermans. Voor dat soort producties is de Quinzaine de mooiste introductie.’

Andere Belgen

Little Baby Jesus of Flandr krijgt in de Quinzaine het gezelschap van een andere Belgische film, 'Illegal' van Olivier Masset-Depasse. De film 'L’autre monde' van de Franse regisseur Gilles Marchand ('Qui a tué Bambi?'), die een speciale voorstelling krijgt in het hoofdprogramma, is ook een deels Belgische productie.

Bron

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

Bericht door Remon » 20 apr 2010 12:36

El Chivo, misschien dat hier ergens staat, maar wat vindt jij nou de beste Belgische film aller tijden? Top 3 mag ook. Ben ik wel benieuwd naar.

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 20 apr 2010 13:13

Wat de Dardennes doen vind ik de top. Meestal zet ik L’enfant op 1, maar Rosetta stijgt elke keer ik hem kijk. Ook Dagen zonder Lief behoort telkens tot mijn favorieten, maar daar zit een heel deel herkenning bij.

Als je Les Triplettes als Belgisch genoeg beschouwt (beetje hetzelfde verhaal als de Brendan, secret of Kells – coproductie) zou ie ook hoog mogen staan.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

Bericht door Remon » 20 apr 2010 13:17

Oke dankje. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk niets ken van de Belgische cinema en wou daar toch eens verandering in brengen.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 20 apr 2010 13:47

El Chivo schreef:Wat de Dardennes doen vind ik de top. Meestal zet ik L’enfant op 1,
Vorige maand voor het eerst gezien, viel me erg tegen moet ik zeggen...

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 20 apr 2010 14:20

Tja, dat kan natuurlijk, Dardennes liggen niet iedereen, en bij wie het wel kan smaken lopen de meningen nog wel eens uiteen wat nu juist de beste is. Ik herinner me dat ik toen ik Rosetta in de zalen zag er ook geen bal aan vond, maar meer Dardennes kijken heeft daar gelukkig verandering in gebracht. l’enfant had me wel meteen bij de keel, daar ben ik helemaal ontdaan bij buitengekomen.

Wat vond je tegenvallen?

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 20 apr 2010 14:22

Remon schreef:Oke dankje. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk niets ken van de Belgische cinema en wou daar toch eens verandering in brengen.
Ik zou zeggen: als je een snel duikje wil nemen: kijk misschien iets van de Dardennes, C’est arrivé près de chez vous, Toto le Héros, Calvaire, Loft en de Helaasheid der Dingen.

Plaats reactie