"Play it fucking loud" - top 25 Bob Dylan albums

Mooiste soundtrack, beste zanger, nieuwe releases, klassiek, pop, rock of hiphop.

zvorod
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1968
Lid geworden op: 18 jan 2009 03:09
Locatie: Leuven

Bericht door zvorod » 21 mar 2010 17:05

Oeh, daar staat ook wel interessants tussen!

Ooit trouwens PJ Harvey's versie van Highway 61 Revisited gehoord? Staat op haar album Rid of Me. Ik denk dat je die maar niks zult vinden, maar kom, hier is het nummer in een live versie :)


Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 21 mar 2010 17:20

Interessant, zeker interessant.

Gebruikersavatar
Mark
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3691
Lid geworden op: 20 apr 2004 17:57
Locatie: Amersfoort

Bericht door Mark » 22 mar 2010 22:21

Bob Dylan - Must Be Santa, draaien ze nu op MTV Music. Zouden ze wel in de gaten hebben dat het geen kerst is 8)

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 27 mar 2010 15:36

9:
Afbeelding
The Basement Tapes (1975)
Hoogtepunten: Million Dollar Bash, Yazoo Street Scandal, Goin' To Acapulco, Katie's Been Gone, Lo and Behold, Tears Of Rage, Yea! Heavy and a Bottle of Bread, You Ain't Going Nowhere, Don't Ya Tell Henry, Nothing Was Delivered, Open the Door, Homer, This Wheel's On Fire.

Op de een of andere manier heb ik dit altijd ervaren als een echt album, hoewel het dat eigenlijk niet is. Vandaar dat ik mijn regels breek door deze plaat in de lijst opneem. Wat natuurlijk ook te maken heeft met de kwaliteit van de muziek, die naar mijn idee het hoogtepunt uit het oeuvre van The Band en van Dylans samenwerking met hun. Puristen vinden het vervelend dat Band frontman Robertson enkele nummers hierop zette waar Dylan weinig mee van doen had, maar juist één van die nummers is een van mijn favorieten van de plaat (Katie's Been Gone). Voor zij die het niet weten: na misschien zijn creatiefste periode had Dylan in 1966 een motorongeluk. Terwijl hij herstelde nam hij met de leden van The Band een heleboel nummers op. Dit werden de legendarische Basement Tapes sessies. Geïrriteerd door het uitlekken van een groot deel van deze muziek vroeg Dylan Robbie Robertson in 1975 uit hun oude materiaal een selectie te maken en deze officieel uit te brengen als The Basement Tapes. Hoewel veel fans die weten wat er allemaal niet op staat deze plaat daarom niet waarderen, vind ik het een fantastische collectie country/folkliedjes die altijd weer goed te genieten is. Wel vind ik het jammer dat I'm Not There er niet op staat, het enige nummer waarvan ik weet dat het erop had moeten staan.

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 30 mar 2010 23:52

8:
Afbeelding
Time Out Of Mind (1997)
Hoogtepunten: Love Sick, Cold Irons Bound, Highlands, Trying to Get To Heaven, Not Dark Yet.

Prachtige, sfeervolle en duistere plaat. Sterfelijkheid en eenzaamheid zijn troef, en de productie van Lanois draagt enorm bij aan de bijzondere atmosfeer. De stem van Dylan is veranderd en klinkt ouder, rijker en past daardoor perfect bij de veelal bluesy liedjes. Neem nou openingsnummer Love Sick, waarin hij speelt met de term ‘love sick’, oftewel liefdesverdriet, en dat verandert in ‘sick of love’. Het begint al met de eerste zin: “I'm walking through streets that are dead,” niet bepaald de laatste verwijzing naar lege, doodse straten en de dood zelf op het album. Ooit klopte Dylan op de deur van de hemel, nu is het in Trying To Get To Heaven nog maar de vraag of hij er op tijd gaat aankomen. Want de tijd verstrijkt genadeloos, zo laat hij weten in meesterwerk Not Dark Yet, zijn meditatie over sterfelijkheid, ouder worden en het dichterbij komen van de dood. Alsof hij wist dat hij enkele maanden na het opnemen van de plaat een hartkwaal zou krijgen die hem bijna van het leven beroofde. De levensmoeheid – of in ieder geval verlorenheid - die in Cold Irons Bound te horen is, doet in die context bij mij de nekharen rijzen. Oh Mercy was in 1989 een comeback, maar dit is zijn beste album sinds midden jaren ’70. Die hij afsluit met het epos Highlands, dat met meer dan zestien zijn langste nummer ooit is. Wat ook aan die jaren ’70 en bepaalde topalbums doet denken.

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 02 apr 2010 08:49

7:
Afbeelding
Pat Garret & Billy the Kid (1973)
Hoogtepunten: Main Title Theme (Billy), Cantina Theme (Workin' For The Law), Billy 1; River Theme, Knockin' On Heaven's Door, Final Theme, Billy 4, Billy 7.

Het is niet helemaal duidelijk meer hoe deze muziek van Dylan in de gelijknamige film van Sam Peckinpah moest ingezet worden. De filmstudio veranderde heel veel aan Dylans en Peckinpahs intenties met de versie die zij in 1973 uitbrachten, en de latere versies die dichter bij de visie van de artiesten zou komen zijn na de dood van Peckinpah uitgebracht, dus het blijft giswerk. Het bijbehorende album is hoe dan ook altijd een favoriet van mij geweest. Rustig voortkabbelend creëert het met een aantal instrumentale nummers een heerlijk lome sfeer, waartussendoor enkele mooie vocale liedjes dit prachtig aanvullen. Hoogtepunt is toch wel Knocking on Heaven's Door omdat Dylan er in slaagt hier geen kitsch van te maken en het werkelijk ontroerend is. Luister maar eens naar de vele coverversies om te horen hoe ontzettend moeilijk het is hier geen verschrikkelijke suikerspin van te maken. De plaat ademt een soort oprechte nostalgie uit naar een verloren gegane wereld.

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 19 apr 2010 14:34

6:
Afbeelding
John Wesley Harding (1967)
Hoogtepunten: John Wesley Harding, As I Went Out One Morning, I Dreamed I Saw St. Augustine, All Along the Watchtower, The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest, Drifter's Escape, The Wicked Messenger.

Nu zijn we aanbeland bij wat naar mijn smaak de absolute top van Dylans oeuvre is. In een periode van drie jaar en tien jaar later twee jaar maakte hij in zijn twee beste periodes zes geweldige albums. Hoewel de echte elite pas bij nummer vier begint, is dit ook al van begin tot eind een fantastisch album. Nadat Dylan rockmuziek een nieuwe impuls gaf keerde hij ook dat wereldje de rug toe, de hippies en psychedelica als hopeloos decadent beschouwend, en keerde terug naar zijn folk wortels met een vleugje country (niet zo vreemd gezien zijn albums direct hiervoor en hierna). De beeldtaal en stijl van zijn teksten bleven wel in ontwikkeling, en hoewel de gitaar weer akoestisch is klinkt deze plaat verre van hetzelfde als zijn werk voordat hij elektrisch ging. Geen protestliederen en nauwelijks refreinen, maar outlaw mystiek, het oude testament en een scherpe focus in de teksten zelf. Dit album bevat geen noot of woord teveel. Dylan opent heerlijk met de outlaw ballade John Wesley Harding, maar zet de toon pas echt met het dreigende As I Went Out My Morning. Deze sfeer keert terug in het Bijbels getinte meesterwerk All Along The Watchtower, een nummer dat vooral bekend is van de elektrische versie van Jimi Hendrix (die Dylan zelf zo goed vond dat hij na diens dood die versie live is gaan spelen), en in het kleine epos The Ballad of Frankie Lee And Judas Priest. De tweede kant is ook leuk, met The Wicked Messenger als melodisch en ritmisch hoogtepunt, maar toch lang niet zo sterk als kant één.

Gebruikersavatar
Axeqlusive
Regisseur
Regisseur
Berichten: 8585
Lid geworden op: 17 jul 2006 08:12
Contacteer:

Bericht door Axeqlusive » 19 apr 2010 14:40

Mooie review weer. Zoals ik al eerder zei, heb ik me nog nooit zo verdiept in Dylan, maar dit nodigt uit. Ik ben nu al de door jou met een rode highlight voorziene nummers in een lijst aan het zetten om zo een Kurz' best of Bob Dylan cd te maken.

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 02 mei 2010 00:09

5:
Afbeelding
Desire (1976)
Hoogtepunten: Hurricane, Isis, Mozambique, One More Cup Of Coffee (Valley Below), Joey, Black Diamond Bay, Sara.

Pistol shots ring out in the barroom night
Enter Patty Valentine from the upper hall
She sees the bartender in a pool of blood
Cries out, “My God, they killed them all!”
Here comes the story of the Hurricane
The man the authorities came to blame
For somethin’ that he never done
Put in a prison cell, but one time he could-a been
The champion of the world

Met die woorden kwam Bob Dylan mijn leven binnen, op de soundtrack van de film Hurricane. Het gelijknamige nummer is nog altijd een van mijn favorieten en naar mijn smaak zijn beste protestsong. Hij mag dat 'genre' dan halverwege de jaren '60 afgezworen hebben, maar met dit lied keert hij sterker terug dan ooit. In maar liefst acht en een halve minuut zet Dylan het verhaal van Rubin 'Hurricane' Carter en diens onjuiste veroordeling tot levenslang voor moord uiteen. Maar de rest van het album bestaat uit heel andere liederen. Isis is een indrukwekkend verhaal, Mozambique is een lekker luchtig uptempo nummer dat met drie minuten een van de weinig korte nummers is op het album, One More Cup of Coffee heeft een mooie melodie en roept een bijzondere, mysterieuze sfeer op. Kant twee begint fantastisch met het elf minuten lange epos Joey, een prachtig klaagzang over een volgens Dylan verkeerd begrepen mafioso Joey Gallo. Verveelt ondanks de lengte nooit. Romance in Durango heb ik minder mee (net als kant één sluitstuk Oh Sister trouwens), maar [/i]Black Diamond Bay[/i] is dan weer een ijzersterk midtempo verhaal over de destructie van een eiland, verteld vanuit twee standpunten. Dylan sluit het album af met een andere favoriet van mij, een ode aan zijn vrouw Sara.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 03 jun 2010 12:02

Ben benieuwd naar de top 4 Kurz :) .

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30338
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 03 jun 2010 12:41

Eh... ja, het was een beetje naar de achtergrond verdwenen. Maar als het goed is heb ik vanaf half juni weer alle tijd, dus dat moet goedkomen.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9665
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

Bericht door Remon » 18 jun 2010 07:46

Ook ik ben trouwens benieuwd ernaar, ondanks ik nauwelijks post hier.

zvorod
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1968
Lid geworden op: 18 jan 2009 03:09
Locatie: Leuven

Bericht door zvorod » 18 jun 2010 17:53

Zelfde hier, ik heb mezelf beloofd de top 3 een faire kans te geven :)

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 19 jun 2010 21:41

zvorod schreef:Zelfde hier, ik heb mezelf beloofd de top 3 een faire kans te geven :)
Dylan hater?

Plaats reactie