Muziek discussie groep

Mooiste soundtrack, beste zanger, nieuwe releases, klassiek, pop, rock of hiphop.
Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 10 mei 2010 15:28

John Lee Hooker – I’m John Lee Hooker

Uitstekend gitaarspel, uiterst simpele, maar wel effectieve ritmes. Basic stuff allemaal, nooit slecht en toch, toch weet het bij mij maar zelden de juiste snaar te raken. Misschien na nog eens een tiental luisterbeurten, maar veel vertrouwen heb ik daar niet in.

Als beste nummer kies ik ook voor Dimples, en de classic Boogie Chillin’ kenden we al langer dan vandaag, en die is ook meer dan OK. Die andere overbekende titel (I'm in the mood) doet het nooit voor me, maar slechte nummer staan er nu ook weer niet op de plaat. Dus, ook al glijdt het voor een groot deel van me af toch 7,5 /10: net een streepje beter dan Hammil en Stone Roses.

zvorod
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1968
Lid geworden op: 18 jan 2009 03:09
Locatie: Leuven

Bericht door zvorod » 10 mei 2010 18:17

John Lee Hooker – I’m John Lee Hooker

Verre van een onbekende voor mij, ik kende nogal wat nummers van deze man en ik herinner me zelfs een gevoel van alomtegenwoordigheid toen zijn album The Healer uitkwam. Ik wist dus wel wat ik kon verwachten, al had ik nog nooit de moeite gedaan om een volledig album te beluisteren.
Deze eenvoudige talking blues is zeker leuk en heeft meestal een lekker ritme en hij kan wel een stukje gitaar spelen.
Na enkele nummers begint het inderdaad allemaal hard op mekaar te lijken en mag het wat meer zijn voor mij (ook de stem ben ik na een tijdje beu). Dit is ideale muziek om live in een cafeetje te gaan kijken, met een pintje erbij en in goed gezelschap... wanneer je er niet al te aandachtig op moet letten, met andere woorden. Maar wanneer ik er echt voor ga zitten en actief begin te luisteren, verveel ik me na een tijd steevast te pletter, ondanks de korte duur van het album. Na een half uur ben ik dan ook blij dat ik de shuffleknop terug mag opzetten :)
Toch zijn er enkele nummers die positief mijn aandacht trekken: Dimples, Boogie Chillun, I'm in the Mood en Baby Lee.
Daardoor krijgt het het voordeel van de twijfel en blijft het op mijn computer staan, maar een volledige albumluisterbeurt zal er niet meer inzitten...6.8/10

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 10 mei 2010 23:40

Joanna Newsom – Ys

Het kiezen van een album was nog een lastige opgave. Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om iets te nemen dat een zo groot mogelijk contrast zou geven met down to earth blues van Hooker. En aangezien we ook nog geen vrouw hadden gekozen, dacht ik daar en passant ook maar eens verandering in te brengen en zo ben ik bij Newsom terecht gekomen. Toegankelijkheid was niet meteen een criterium, zoals wel zal blijken :P.

Een lekker scheurende noiserockplaat à la Sonic Youth, of iets van de Pixies was ook een mogelijkheid, maar tja, da's misschien voor een volgende keer. Ook eels had ik in optie staan, omdat de meest persoonlijke keuze zou zijn (ik weinig groepen zo van binnen en van buiten als eels), maar die zijn al vaak over de tong gegaan hier, en ik denk dat ik daar de doelen van het topic (mensen eens iets anders doen leren kennen) niet echt mee zou dienen. Er moet iets om over te discussiëren zijn, n'est-ce pas?

Maar goed, Newsom dan maar, dacht ik, want da’s op zijn zachtst gezegd wel een geval apart. Ook zij is niet echt onbekend, ze staat nu opnieuw in de belangstelling met haar nieuwe album en met Ys had ze in 2006 een vaste plek in allerhande eindejaarslijstjes. Maar tenzij ik me vergis, hebben nog niet veel mensen uit deze groep er zich al aan gewaagd (of misschien hebben ze het bewust gemeden, met het hype-alarm in de hoogste stand, kan ook).

Laat ik beginnen met het stuk van op goddeau, een site waar ik vaker wel dan niet mee eens ben, een recensie ook die genoeg punten aanstipt, waar we het deze week over kunnen hebben. Een biografie ga ik niet schrijven, hieronder staat genoeg, en wie meer wil weten zal zelf ook wel de weg wel naar wikipedia weten te vinden.
Joanna Newsom zat met een ei. De geschoolde harpiste en creatieve schrijfster maakte Ys uit absolute noodzaak. Het lag haar op de maag en ze moest het dringend kwijt. Resultaat: een poëtisch manifest van 4000 woorden, gebundeld in vijf epische songs, samen goed voor een 55 minuten durend muzikaal en literair spektakelstuk. Astemblieft.

Newsoms uitstekende debuut The Milk-Eyed Mender werd twee jaar geleden op zijn zachtst gezegd op gemengde reacties onthaald. De ene noemde haar de glorieuze toekomst van all things music, anderen kregen spontaan braakneigingen bij het horen van Newsoms stem, die naar hun zeggen herinneringen opriep aan een kwetterend snaveldier naar keuze. Een enkeling zag er zelfs de ontmaskering van een hele generatie fake hipcats in. Felle reacties op wat toch een onschuldig plaatje was, gemaakt door een meisje met een wat apart stemgeluid dat al harp speelt sinds ze haar eerste pasjes zette.

Dat Ys nog fellere reacties zal uitlokken, lijkt zeker. Extremer, grootser en ambitieuzer dan het debuut, is Ys een plaat geworden die je, als je al niet na enkele tellen gillend de kamer bent uitgelopen, uitroept tot het beste in jaren of verguist tot het einde der tijden. Want hoewel Newsoms vocale prestatie, een enkele schelle uithaal niet te na, pakken toegankelijker klinkt dan voorheen, zijn de kale nummers deze keer uitgegroeid tot dik ingeklede en ingewikkelde composities met een schier eindeloze woordenstroom. Enkel het redelijk briljante "Sawdust & Diamonds" doet het zonder extra tierlantijntjes.

De melodieuze opener "Emily", over een avondje sterrenkijken met vader en zuslief, maakt meteen duidelijk dat Newsom een gigantische stap voorwaarts heeft gezet. Voor de arrangementen kreeg de zangeres hulp van 60’s-icoon Van Dyke Parks en dat valt te merken: dat Newsoms unieke stem en virtuoze harpspel niet hopeloos bedolven worden onder Van Dyke’s bombastische strijkergeweld is enkel te danken aan het vakmanschap van Jim O’Rourke, die de plaat mixte. Het is die geluidsmix die van Ys de wondere luisterervaring maakt die ze is.

Meer orkestrale hoogstandjes in het pronkstuk van deze plaat, het zeventien minuten durende epos genaamd "Only Skin" dat het meest intense stuk muziek bevat sinds de finale van "A Day In The Life". Newsom heeft onterecht het imago van een naïef kindmeisje dat zich van geen kwaad in de wereld bewust is. Dat daar niks van aan is, wordt duidelijk voor wie aandacht schenkt aan de inhoud van haar teksten. Magere Hein komt opvallend vaak langs en het griezelige "Monkey & Bear", een deprimerende parabel over trouw, hoop en bedrog, klinkt als de meest spooky Disneyfilm die u uw kindjes nooit wil laten zien.

Newsom verwoordt het met een vocabularium dat je niet meteen van een 24-jarige zou verwachten. Of wat denkt u van een zin als "Peonies nod in the breeze / and while they wetly bow / with hydrocephalitic listlessness / ants mop up-a their brow"? Al werkt die overvloed aan lettergrepen en metaforen op het eerste gehoor nogal desoriënterend, na een tijdje sijpelt toch stilaan door dat de woordkeuze méér is dan zomaar wat goedklinkende nonsens. Ieder woord kent een onmisbare plaats en betekenis in het grotere geheel.

Het maakt van Ys een geniale en intrigerende plaat die pas na meerdere luisterbeurten haar geheimen begint prijs te geven. Een plaat die, eens ze je bij de lurven heeft gevat, je niet meer loslaat. Een plaat waar je — wanneer je ze niet meteen binnen handbereik hebt — naar smacht en hunkert als een junkie naar zijn shot. Met Ys wordt ook voor de non-believers onbetwistbaar duidelijk dat Joanna Newsom allesbehalve een piekfijn uitgekiende novelty act is die mikt op succes in de juiste kringen. Evenmin blijkt ze een vlug vergeten one-hit wonder. Ys is voor de eeuwigheid.

Jan Mettepenningen
6 november 2006

Zo, poewee, veel grote woorden dus en laten we eerst duidelijk stellen: zo ver als ‘geniaal’ en ‘meesterwerk’ ga ik zelf niet. Het is niet meteen mijn favoriet aller tijden of zo en ik ben (nog) niet linea recta naar de platenzaak gelopen om de volgende blind te kopen.

Edoch (even in het passende taalgebruik blijven), ik moet toegeven dat deze plaat me uiteindelijk, zoals beschreven, bij de lurven heeft weten te grijpen en dat ze me niet meer heeft losgelaten. En dat niettegenstaande ook ik een -vrij normale, I suppose- eerste indruk had van “wat is me dat allemaal voor geneuzel, wat een idioot gepingel, en kan dat wicht eigenlijk wel zingen?”

Maar intussen kan ik dus wél ontzettend genieten van de lyrische zinsneden en van hoe dat van begin tot einde ondersteund wordt door de orchestraties en het harpspel, die telkens zo mooi in balans zijn..

Elke klank lijkt gewoon op zijn plaatst te staan, op die paar te schelle uithalen na. ’s Avonds rustig voor het slapengaan is voor mij het beste moment om hiernaar te luisteren (zo’n beetje het slot van Duyster, het lofi, downtempo zondagavondprogramma van StuBru waar veel aandacht besteed wordt aan de Bonivers, Built to spills, Smogs, Lows en Monos van deze wereld. En net zoals bij het luisteren naar dat hele programma (dat uiteraard ook geregeld iets Newsom draait) dan is het even alsof ik in een hele andere wereld toef.

Zo, ik hoop dat het misschien ergens ook zo valt, al is die kans waarschijnlijk niet zo groot. Let's see.

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12530
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 11 mei 2010 18:20

Joanna Newsom – Ys

Duidelijk een album waarbij één week luisteren voor mij niet genoeg is. Ook duidelijk een album dat ik zeker meer kan waarderen. 5 lange nummers waarbij in eerste instantie het eerste, het laatste en met name het derde nummer erg sterk naar voren komen. Het tweede en vierde nummer zal ik toch vaker moeten luisteren om daar de fijnere nuances in te gaan ontdekken. Iets dat zeker gaat gebeuren. Op dit moment zou ik het album waarderen met een 7,5, maar ik zou me voor kunnen stellen, dat dit na verloop van tijd opgewaardeerd gaat worden naar een cijfer waarmee het album in de hoogste regionen van mijn persoonlijke favorieten zou kunnen eindigen. Time will tell.

7,5/10

Gebruikersavatar
hadiederk
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1908
Lid geworden op: 03 sep 2005 22:38
Locatie: Roke

Bericht door hadiederk » 15 mei 2010 09:12

Joanna Newsom – Ys

Het eerste wat opvalt is karakterestieke zang, een beetje in de hoek van Björk meets de Throwing Muses. Ze dreint als een klein kind, kirt als een bakvis en kwaakt af en toe als een eend. Tel daar haar, op het eerste gehoor, belachlijke frasering en timing bij op en je hebt genoeg ingredienten voor een k*talbum zou je denken.
Niets is minder waar. Juist door deze manier van zingen en het spaarzame gebruik van instrumenten weet ze de aandacht vast te houden en dat ondanks de lengte van de nummers. Soms lijkt ze zo opportunistisch te werk te gaan dat je het idee krijgt dat live-uitvoeringen van een bepaald nummer nooit hetzelfde kunnen klinken. Af en toe bespeur ik subtiele tempowisselingen die het geheel nog spannender maken en zorgen voor diverse kippenvelmomentjes.
Ik kende Joanna Newsom al van haar laatste album. Deze heeft wat minder scherpe kantjes, klinkt wat ingetogener en heeft ook wat meer structuur in de songs. Misschien noodzakelijk vanwege de stemproblemen die ze voorheen gehad heeft.
Joanna Newsom – Ys is een duidelijk voorbeeld van een groeialbum en krijgt van mij 4/5

Gebruikersavatar
Rooster
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4148
Lid geworden op: 27 feb 2003 21:30

Bericht door Rooster » 15 mei 2010 13:10

Joanna Newsom – Ys

Ik kan me aansluiten bij de eerdere twee meningen. Ik vond de stem en zang soms best wel veel weg hebben van dat van Melanie Safka.Het eerste nummer belooft veel goeds. De rest van de nummers lijken die belote niet geheel na te komen. Ze klinken wat onsamenhangender. Joanna heeft kennelijk heel veel te vertellen waardoor het soms een beetje een eindeloos gekwetter wordt waarbij de muziekale begeleiding er maar een beetje omheen gedrapeert is. "Emily", vind ik het beste nummer (klinkt denk ik ook het meest harmonieus) de rest klinkt zeker niet verkeerd maar moet (zoals al gezegd) nog wat vaker beluisterd worden. Al met al een zeer aangename verrassing dit album.
voorlopig 7,5/10

Gebruikersavatar
El Chivo
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 10880
Lid geworden op: 01 nov 2003 13:28
Locatie: Leuven

Bericht door El Chivo » 16 mei 2010 13:53

De poging tot polemiek lijkt mislukt, maar desalniettemin: nice.

Gebruikersavatar
hadiederk
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1908
Lid geworden op: 03 sep 2005 22:38
Locatie: Roke

Bericht door hadiederk » 17 mei 2010 08:51

El Chivo schreef:De poging tot polemiek lijkt mislukt, maar desalniettemin: nice.
Met die insteek had je miscchien beter het laatste album van Sonic Youth kunnen nemen.
Waar blijven trouwens de meningen van die andere muziekkenners?

zvorod
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1968
Lid geworden op: 18 jan 2009 03:09
Locatie: Leuven

Bericht door zvorod » 17 mei 2010 11:09

Joanna Newsom – Ys

Een artieste die ik van naam en reputatie kende, maar niet van muziek... dacht ik toch. Fout gedacht: ik kende de eerste twee nummers blijkbaar al van op de radio, vermoedelijk via Duyster en de dagprogrammatie van radio Scorpio. Ik heb zelfs ooit even gezocht op de lyrics om te weten met wiens muziek ik te maken had, na het horen van Monkey & Bear, dus alvast een bedankje voor El Chivo :T Na enkele luisterbeurten is dit ook veruit mijn favoriet op de plaat, gevolgd door Emily. Nu, misschien is het slechts een kwestie van tijd voor de rest van de nummers op gelijke hoogte staan, want deze 2 waren dus met een voorsprong begonnen.
Ik kan erg genieten van de strijkers-arrangementen, de harp en de sfeer in het algemeen. Zelfs met de zang heb ik eigenlijk nooit problemen gehad en vind ik eigenlijk perfect bij de muziek passen. Het kabbelt allemaal lekker voort, en dat is in dit geval helemaal geen negatief punt, integendeel: een perfecte soundtrack om bij weg te dromen.
Zoals gezegd ben ik geen man van songteksten, en daardoor lijkt het soms een beetje alsof een deel van de plaat aan mij voorbijgaat. En een bijkomend gevolg: soms verslapt de aandacht ook wel wat naar het einde toe, want muzikaal lijken de nummers natuurlijk wel op mekaar. Maar in mijn favoriet nummer worden de woorden heel mooi geplaatst (het gezang in het begin en de 'my darling' geven me kippevel bvb.)
Sfeervolle groeiplaat dus, gemiddeld voorlopig goed voor 7.6/10.

Vrij verbazend trouwens dat tot hiertoe nog niemand het een k*tplaat vindt :)

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12530
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 18 mei 2010 09:19

Kyrill, wordt de openingspost nog bijgewerkt? Volgens mij zijn er nog wat deelnemers bijgekomen na Rooster.

Ik ben wel toe aan een nieuw album namelijk.

Gebruikersavatar
Kyrill
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 14784
Lid geworden op: 14 nov 2006 00:35
Locatie: Den Haag

Bericht door Kyrill » 18 mei 2010 11:16

patrob schreef:Kyrill, wordt de openingspost nog bijgewerkt? Volgens mij zijn er nog wat deelnemers bijgekomen na Rooster.

Ik ben wel toe aan een nieuw album namelijk.
Patrob...
Ja zo ie is bijgewerkt :wink: Die deelnemers... Heb ik uit de lijst gehaald.. Dat waren flightart, nog iemand en Zeurdoos. Die doen namelijk echt al heellang niet meer mee met de discussie of wat dan ook.

Dus we kunnen nu het volgende doen... Iemand die al geweest is kan een 2de album insturen. Of we vragen of Jens er een wil insturen. Maar ook die heb ik maar 1x zien posten ofzo :wink: :T

Gebruikersavatar
patrob
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12530
Lid geworden op: 11 jul 2007 12:04
Locatie: Hengelo
Contacteer:

Bericht door patrob » 18 mei 2010 11:57

Het is mij om het even. Wellicht kun je zelf weer een album inzetten? Dan kan Jens er een keer tussendoor als hij daar behoefte aan heeft?

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 18 mei 2010 12:03

Lykathea moet gewoon een lekker post-rock albumpje erin knallen :lol: .

Gebruikersavatar
Rooster
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4148
Lid geworden op: 27 feb 2003 21:30

Bericht door Rooster » 18 mei 2010 12:21

Miss Li - Late Night Heartbroken Blues

Mijn keuzealbum is niet direct een album wat me bijzonder dierbaar is ofzo maar ik vind het gewoon erg aangenaan luistervoer. Omdat ik verder zo snel niet kon bedenken wat ik ander moest kiezen (hoewel ik ook nog even gedacht heb aan The Fatal Flowers, inderdaad iets heeel anders) heb ik dit album dus maar in gezonden. Ik kwam het toevallig tegen en vond het een erg vrolijke en fris geluid wat me direct aansprak

Het stemgeluid van Miss Li heeft wel wat weg van de extravagante zang van Joanna Newsom hoewel de muziek totaal anders is. Miss li heeft ook een zeer opvallende stem en weet die ook goed uit te buiten. De muzikale begeleiding is eenvoudig en degelijk (met een fijne contrabas) De muziekstijl kan omschreven worden als een mix van Cabaret, jazz met blues en eventueel polka invloeden. Het stemgeluid en vooral ook het stemgebruik moet je wel liggen, want dat bepaald toch voor het grootste deel het profiel van ieder nummer. Verder denk ik dat het zeer toegankelijke muziek is die niet perse meerdere keren gehoort moet worden voor het kan worden gewaardeerd maar die direct aanspreek (of juist niet) mede door het aanstekelijke karakter. Dit blijkt ook wel uit het feit dat verschillende nummers van Miss Li zijn gebruikt voor commercials en promo's. Het meest bekent is waarschijnlijk het nummer Oh Boy wat in een Volvo-reclame is gebruikt.

Gebruikersavatar
Zeurdoos
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6377
Lid geworden op: 14 feb 2003 22:52
Locatie: Enschede
Contacteer:

Bericht door Zeurdoos » 20 mei 2010 11:28

Kyrill schreef:
patrob schreef:Kyrill, wordt de openingspost nog bijgewerkt? Volgens mij zijn er nog wat deelnemers bijgekomen na Rooster.

Ik ben wel toe aan een nieuw album namelijk.
Patrob...
Ja zo ie is bijgewerkt :wink: Die deelnemers... Heb ik uit de lijst gehaald.. Dat waren flightart, nog iemand en Zeurdoos. Die doen namelijk echt al heellang niet meer mee met de discussie of wat dan ook.

Dus we kunnen nu het volgende doen... Iemand die al geweest is kan een 2de album insturen. Of we vragen of Jens er een wil insturen. Maar ook die heb ik maar 1x zien posten ofzo :wink: :T
Prima :) Ik heb ook telkens veel te weinig tijd voor dit soort dingen, dus dat komt weer goed uit. Heb zelfs dit topic niet eens lezend kunnen volgen :oops:

Plaats reactie