Filosofie-hoekje

Bespreek het actuele nieuws.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Filosofie-hoekje

Bericht door ruben » 08 mei 2003 21:53

Wat is een cafe zonder een hoekje waarin je, uit het felle licht en halfdronken, loopt te pseudo-filosoferen.

In Cafe de Lemming kan het!

Enkele maanden geleden was er een topic geopend over reincarnatie...en ik heb altijd wel zin om mijn materialistische wereldbeeld te verdedigen...volgens mijn lopen hier genoeg quasi-intellectuelen rond die hun bek graag optrekken over het wel en wee van de wereld...

vandaar dit topic

dus...
om maar 's een open deur in te trappen:

de geest is lichamelijk...
who's with me?

NeTiZeN
Figurant
Figurant
Berichten: 4
Lid geworden op: 08 mei 2003 19:24
Locatie: Helmond

Bericht door NeTiZeN » 08 mei 2003 22:18

Helaas ben ik het met je eens...

Ff faken dan ;).

Als de geest lichamelijk is, hoe stel je dit dan voor?

Hoe verklaar je dat je in meerdere stemmingen kunt zijn, de ene keer reageer je zonder reden anderes dan een andere keer? Dit kan toch niet, als de geest lichamelijk zou zijn, dus eigenlijk maar een soort "automaat is", zou het elke keer hetzelfde moeten reageren.
Laatst gewijzigd door NeTiZeN op 08 mei 2003 22:27, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Bericht door ruben » 08 mei 2003 22:25

ja zo schieten we niet op ;)

ik wacht eigenlijk stiekem een beetje op een reactie van ayse

NeTiZeN
Figurant
Figurant
Berichten: 4
Lid geworden op: 08 mei 2003 19:24
Locatie: Helmond

Bericht door NeTiZeN » 08 mei 2003 22:37

Reageer eens op mijn edit, ander ga ik naar bed ;)

Gebruikersavatar
Ayse
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1074
Lid geworden op: 04 feb 2003 14:57
Locatie: Rotterdam

Bericht door Ayse » 09 mei 2003 07:39

ruben schreef:ja zo schieten we niet op ;)

ik wacht eigenlijk stiekem een beetje op een reactie van ayse
ik wist wel dat het iets te maken had met mijn reactie op Matrix....

de geest is lichamelijk?

wat bedoel je daarmee eigenlijk??? als we toch gaan filosoferen...
niets is zwart/wit.... geest is wel verbonden met het lichaam in de zin van: als je lichaam ziek is, dan raakt je geest ook moe en soms ziek (het resultaat zie je bijv in psycho en chainsaw massacre :)

andersom geldt dit ook: als je geest vrolijk is (bijvoorbeeld als je door bepaalde dingen endorfine produceert), dan wordt het lichaam ook niet moe etc, dan voelt een persoon zich gezond en fit!

maar ik bedoel eigenlijk: in wezen moet je het lichaam en geest apart zien natuurlijk..... maakt niet uit waar je in gelooft: in ALLAH of in GOD of in reincarnatie: als men doodgaat wordt het lichaam en geest gescheiden. Wat achterblijft is een omhulsel (lichaam) en de geest krijgt een andere bestemming...

Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Bericht door ruben » 09 mei 2003 08:18

Ayse schreef:maar ik bedoel eigenlijk: in wezen moet je het lichaam en geest apart zien natuurlijk..... maakt niet uit waar je in gelooft: in ALLAH of in GOD of in reincarnatie: als men doodgaat wordt het lichaam en geest gescheiden. Wat achterblijft is een omhulsel (lichaam) en de geest krijgt een andere bestemming...
hoe kun je dat zo met zekerheid stellen? Als mensen dood gaan, zie je een lichaam. Dat lichaam vergaat. Er blijft niets over. Waarom moet ik er dan van uit gaan dat er nog iets (onzichtbaars?) overblijft? Er is geen enkele reden om dat aan te nemen...dus dan doe ik dat ook niet.

Het is misschien handig om in termen als geest - lichaam te spreken. Sommige processen zijn namelijk psychologisch (b.v. denken) en andere heel plat lichamelijk (b.v. spierpijn)...maar uiteindelijk is het denken niets anders dan een product van de hersenen. Gedachten zijn electriciteitspulsen. Karakter is hersenfuncties (gestuurd door DNA en ervaringen die het chemisch evenwicht in de hersenen beinvloeden). Waar is dan nog plaats voor die onstoffelijke geest? of ziel? Of bedoel je misschien 'the sparkle of life'...dat wat onze lichamen levend maakt? Dat is inderdaad nog een beetje een mysterie. Maar dan is het niet meer dan dat. Een mysterie dat verklaard dient te gaan worden door de wetenschap. Het is geen excuus om vage, beladen en verwarrende termen als geest en ziel te gebruiken. Daar schieten we niks mee op.

Daarom geloof ik dus ook niet in allah, god, reïncarnatie, karma en ga zo maar door. Er is het onverschillige universum waar wij slechts miniscule zinloze stofjes in zijn. Dat maakt de ervaringen van het leven echter niet minder reëel en heftig.

doe mij nog maar een sapje, barman

Gebruikersavatar
Ayse
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1074
Lid geworden op: 04 feb 2003 14:57
Locatie: Rotterdam

Bericht door Ayse » 09 mei 2003 08:24

ik kom hier later op terug

Gebruikersavatar
Fok83
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 184
Lid geworden op: 05 apr 2003 21:33
Locatie: Nuth - Limburg

Bericht door Fok83 » 09 mei 2003 15:46

Ik zie het lichaam (hoeft niet persee menselijk te zijn want ieder organisme heeft immers een lichaam) als een een hoopje moleculen aangestuurd door de hersens/geest. De geest is (in mijn visie) eigenlijk niet meer dan het wel en wee van een aantal neurotransmitters (endorfine e.d.) in de hersenen. Want zeggen we dat we ons geestelijk goed voelen, dan komt dit eigenlijk doordat je hersenen een aantal "lekkere" neurotransmitters aanmaken. Je geest is dus ook niet het gene wat zal overblijven nadat je lichaam ermee ophoudt, dit om de simpele reden dat het gewoon te makkelijk is te beïnvloeden (drank, drugs, medicijnen en ga zo maar door). Het kan dus het haast niet anders dat je geest niet zonder lichaam kan en je lichaam niet zonder geest, beiden vullen elkaar aan en beiden sterven tegelijkertijd.

Maar dan komt het gene waarvan ik denk dat wél overblijft als je lichaam én geest allang zijn verdwenen, Ruben haalde het al even aan als "The sparkle of life". Ik zie die electrische lading als de basis van elk levend iets in welke vorm dan ook (mensen en dieren maar óók planten e.d.), want zonder die lading heb je niks aan een lichaam noch een geest. Die energie zorgt er dus ook voor dat je je kunt bewegen e.d..

Misschien is die lading wel het enige dat overblijft nadat de "drager" is gestorven. Wat als deze lading terug gaat naar de oorsprong, al die kleine beetjes energie voegen zich na "gebruik" weer bij de massa. Deze massa van electrische energie is misschien wel het gene wat wordt gezien als God of Allah, deze energie is misschien wel verantwoordelijk voor het fenomeen "De Oerknal" en al het andere wat er daarna is gebeurdt. Alles dat leeft krijgt een bepaalde hoeveelheid van deze masse te "leen" en na gebruik wordt het weer teruggegeven aan de massa.

De ervaringen die je in het leven meemaakt zijn van invloed op jouw energie en voegt jouw energie zich na verloop van tijd weer bij de massa dan heeft deze hier een bepaalde invloed op. Is jouw lading positief dan mag het blijven, is dat niet het geval of was je nog niet klaar dan wordt het weer gereïncarneerd in een nieuw lichaam zodat het uiteindelijk een positieve bijdrage kan leveren aan de massa. Misschien is het uiteindelijke doel van dit gebeuren dat er ooit alleen maar een niet-materialistische wereld/leven bestaat, en dat alles dan positief geladen is, zeg maar een soort hemel (naar mijn idee is de hel niet meer of minder dan keer op keer gereïncarneerd worden).

Deze energie onthoudt dus ook niks van het laatst geleefde leven, het wordt er een door beïvloedt het is zeg maar je aura/ziel. Je kunt dus ook niet zeggen dat je de reïncarnatie van Elvis bent of zo want dat weet je niet, misschien ben je wel de reïncarnatie van een wezen op een andere planeet.

Er is op Discovery Channel eens een programma uitgezonden dat deze energie als onderwerp had (dus Ruben, de wetenschap is er al mee bezig maar ergens zullen ze toch weer op de filosofische voet verder moeten). Er was namelijk een lijkschouwer die met een laptop en apparaatje deze energie kon meten op dode lichamen. Hij had zo ontdekt dat een lichaam dat in vrede is gestorven nog iets van zes dagen (in afnemende mate) energie afgeeft, en een lichaam dat door bijv. moord aan zijn/haar einde is gekomen had na ongeveer drie dagen al geen meetbare energie meer.
Misschien heeft de ene persoon dus een vredige, enkele reis naar de andere bestemming, en de vermoorde persoon wordt misschien wel meteen gereïncarneerd omdat deze nog niet klaar was. Zoals je ziet moet je je dus toch weer op de filosofie gaan beroepen, volgens mij kan de wetenschap nooit met concrete antwoorden komen op dergelijk fenomeen.

Misschien is al het bovenstaande wel complete onzin en sterven lichaam, geest en de electrische lading wel tegelijkertijd, en is de energie niet meer dan een soort "batterij" die niet oplaadbaar is. Dit zou dus wel inhouden dat de massa ooit ermee ophoudt en dat alles dan voorbij is, net zoals de zon er ook ooit mee ophoudt.

Damn, ik blijf maar doorgaan :D
Het zal wel vol type-fouten staan maar ik heb nu geen zin meer om het na te lezen :r

Gebruikersavatar
Fok83
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 184
Lid geworden op: 05 apr 2003 21:33
Locatie: Nuth - Limburg

Bericht door Fok83 » 09 mei 2003 15:59

ruben schreef:
Ayse schreef:maar ik bedoel eigenlijk: in wezen moet je het lichaam en geest apart zien natuurlijk..... maakt niet uit waar je in gelooft: in ALLAH of in GOD of in reincarnatie: als men doodgaat wordt het lichaam en geest gescheiden. Wat achterblijft is een omhulsel (lichaam) en de geest krijgt een andere bestemming...
hoe kun je dat zo met zekerheid stellen? Als mensen dood gaan, zie je een lichaam. Dat lichaam vergaat. Er blijft niets over. Waarom moet ik er dan van uit gaan dat er nog iets (onzichtbaars?) overblijft? Er is geen enkele reden om dat aan te nemen...dus dan doe ik dat ook niet.

Het is misschien handig om in termen als geest - lichaam te spreken. Sommige processen zijn namelijk psychologisch (b.v. denken) en andere heel plat lichamelijk (b.v. spierpijn)...maar uiteindelijk is het denken niets anders dan een product van de hersenen. Gedachten zijn electriciteitspulsen. Karakter is hersenfuncties (gestuurd door DNA en ervaringen die het chemisch evenwicht in de hersenen beinvloeden). Waar is dan nog plaats voor die onstoffelijke geest? of ziel? Of bedoel je misschien 'the sparkle of life'...dat wat onze lichamen levend maakt? Dat is inderdaad nog een beetje een mysterie. Maar dan is het niet meer dan dat. Een mysterie dat verklaard dient te gaan worden door de wetenschap. Het is geen excuus om vage, beladen en verwarrende termen als geest en ziel te gebruiken. Daar schieten we niks mee op.
Met filosofie (en de wetenschap ook wel) schiet je ook niks op, ieder antwoord levert weer een nieuwe vraag op. Daarom zijn we er al eeuwen mee bezig maar weten net niks en zullen we ook nooit iets weten over dit soort onderwerpen. Ik denk ook dat filosofie en wetenschap samen een soort van kringloop zijn, het vult elkaar op vele vlakken aan.

Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Bericht door ruben » 09 mei 2003 16:04

't is grappig. Je begon je stukje heel wetenschappelijk en materialistisch, en ineens in het midden schakel je om, en komt de speculatie. Persoonlijk vind ik dat toch jammer. :)
Want je maakt van die 'sparkle of life' wat mijns inziens gewoon blinde, onpersoonlijke energie is, ineens een soort persoonlijk energie, met een wil, drijfveer, identiteit. Begrippen die in de huis-tuin en keuken wetenschappen gelden (positieve energie > komt van de baterijtjes) gaan ineens werken binnen een heel andere context. Volgens mij kan dit niet zo maar.

Maar je mag dit natuurlijk vinden, maar als je de lijn doortrekt van hoe je je verhaal begon, kun je toch niet anders concluderen dat deze energie inderdaad verdwijnt zodra het lichaam vergaat? Wat geeft jou ineens het inzicht dat deze energie moet wederkeren e.d. Ik heb een soort houvast voor de dingen in de wereld, en dat is om geen extra dingen/entiteiten/begrippen voor waar aan te nemen, als ik ze niet nodig heb. En, hoewel er natuurlijk altijd dingen zullen zijn die we (nog) niet kunnen verklaren, zie ik niet waarom theorieën als reïncarnatie, leven na de dood, kosmische energie e.d. nodig heb om de wereld zoals wij die zien, te verklaren.

We zijn materie, we leven, we gaan dood, we zijn niet meer. Er is geen (kenbaar) doel, en er is geen (kenbaar) leven na de dood. Dus als we hier geen kennis van kunnen hebben en als de dingen, zoals ze gebeuren, eigenlijk heel logisch (doch kil en onverschillig) lijken, waarom dan nog verder zoeken? Onze nieuwe religie moet bestaan uit het leren omgaan met onze nietigheid.

Gebruikersavatar
Fok83
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 184
Lid geworden op: 05 apr 2003 21:33
Locatie: Nuth - Limburg

Bericht door Fok83 » 09 mei 2003 18:27

Ik denk dat ik verkeerd overkom met mijn mening over de "sparkle of life", ik zie deze, net als jij, ook zonder een identiteit. Als je sterft sterft alles met je mee (herinneringen e.d.). Ik weet niet of je mijn hele berichtje hebt gelezen, maar op het einde zeg ik ook dat dit voor hetzelfde geld net zo goed kan verdwijnen als dat je lichaam en je geest verdwijnen nadat je bent gestorven. Zou die "sparkle" blijven bestaan dan nog is dit zonder identiteit, het is gewoon een lading die je tijdens je leven misschien kunt beïnvloeden maar herinneringen, identiteit, karakter e.d. sterven gelijk met je lichaam en je geest. Je geeft hoogstens een positieve of negatieve impuls mee aan deze energie.

Maar van de andere kant (en dat is niet mijn inzien maar dat is gewoon filosofie :) ) kan deze energie (zonder I.D. welteverstaan) net zo goed doorgaan waar je lichaam en je geest zijn gestopt. Ergens schrijf ik ook over die wetenschapper wat die energie nog kon meten bij dode lichamen. Maar de vraag blijft wat ermee gebeurt nadat de "drager" er niet meer is, gaat het ergens anders heen of dooft het langzaam als een kaarsenvlam en dat was dat. Ik leg ook uit dat het in het geval van een "kaarsenvlam" betekent dat de "bron" op een bepaald punt is uitgeput en dat leven dan eigenlijk niet meer kan bestaan, de "krachtcentrale" die deze "sparkle" immers leverd is uitgeput, op.

Ik snap eigenlijk niet echt hoe iemand zoals jij (de wetenschappelijke) een topic over filosofie kan beginnen :) Jij bent (zo verneem ik uit je postings) iemand die alles verklaardt met behulp van zuivere wetenschap en alles wat daarbuiten valt (het voor meetinstrumenten onverklaarbare) neem je gewoon voor lief. Dit maakt het dus al heel moeilijk want je staat lijnrecht tegenover de filosoferende mensen, maar dat neemt niet weg dat het leuk is om het over een dergelijk (schemerig) onderwerp te hebben ook al is het totaal nutteloos om het daar met een wetenschapper over te hebben.

Ik ben iemand die ook geneigd is vanuit een wetenschappelijk standpunt het leven te leven, dus ik ben het zeker niet oneens met jouw kijk op het leven. Maar van de andere kant vindt ik het ook leuk om verder te kijken dan de wetenschappelijke neus (om het zo maar even te noemen) lang is.

Filosofie (heb ik ook al een beetje in mijn vorige posting proberen duidelijk te maken) is iets dat bestaat dankzij het menselijk bewustszijn. Dat bewustszijn zorgt ervoor dat mensen geneigd zijn te denken dat er meer is tussen hemel en aarde en dat zorgt dan weer voor filosofie/godsdiensten. Ik vindt dat dat juist is gebasseerd op het omgaan met onze nietigheid. We staan bovenaan de voedselketen maar kunnen/willen dat gewoon niet accepteren dus maken wij onszelf nietig door te denken dat er meer, en uit dat grootsheid-gevoel komt filosofie en godsdienst voort.

Jij zegt dat de nieuwe religie moet bestaan uit het omgaan met onze nietigheid, maar dáár is nou net alles wat met religie te maken heeft op gebaseerd. Kijk maar naar een bedevaart of pelgrimstocht, er zijn mensen bij die zo'n tocht kruipend afleggen, sommige lopen honderden kilometers op blote voeten en dat allemaal dankzij hun godsdienst die zegt dat er meer is en dat wij dus nietig zijn. Het hele verhaal over Jezus komt voort uit het feit hoe nietig wij zijn volgens een godsdienst, wij (nietigen) hebben de zoon van God immers kapot gemaakt. Jezus die ons kwam vertellen hoe we moeten leven omdat we volgens diezelfde godsdienst/bijbel te nietig/onwetend zouden zijn om dat zelf te kunnen. Jezus de herder van de schapen (nietigen). Wij maken ons juist zo nietig met godsdienst en filosofie terwijl we dat eigenlijk niet zijn. Dus als je het mij vraagt moet de nieuwe religie bestaan uit het omgaan met onze grootsheid, want alle andere gaan uit (of proberen ons dat gevoel te geven) van hoe nietig wij wel niet zijn. Maar al met al neemt dit niet weg dat ik mij afsluit voor het onverklaarbare.

God, I love this Topic :D
Je wilde een filosofie-hoekje? U (Ruben) vraagt wij doen _O_
Laatst gewijzigd door Fok83 op 09 mei 2003 18:45, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Bericht door ruben » 09 mei 2003 18:43

we hebben het over 2 verschillende soorten nietigheid :)
Jij bedoelt de nietigheid van de mens t.o.v. god. Okay...ik bedoel de nietigheid van de mens, absoluut...dus...de nietigheid van de mens in dit onverschillige universum. Mocht je een god hebben, dan ben je nietig in vergelijking met hem/haar, maar er is tenminste een god. Ik heb het over de nietigheid van de mens met het oog op het grote Niets. Er is geen god, geen betekenis, geen zin. We zijn stofjes in de grote lege ruimte van het heelal. Die nietigheid. En daar moeten we mee leren omgaan.

Ik sluit filosofie zeker niet uit. Maar dat komt omdat ik het ook niet zie als tegenover gesteld, of wezenlijk anders dan wetenschap. Filosofie behoort onderdeel te zijn van wetenschap bedrijven. Daarom heb je ook zoiets als 'wetenschapsfilosofie' (Kuhn, Popper etc.)

Natuurlijk is het leuk om een beetje gedachte-experimenten te houden, over leven na de dood, reïncarnatie, geestverschijningen wat mij betreft...maar dat is geen filosofie...dat is kroeg-praat (wat trouwens ook erg leuk kan zijn!). Filosofie betekent niet gewoon lekker slap lullen over wat allemaal wel niet zou kunnen, wat áls...wat áls...
filosofie heeft ook regels...je behoort juiste argumenten te gebruiken, en wat mij betreft in de metafysica gebruik te maken van wetenschappelijke ontdekkingen. Speculatie moet tot een minimum gehouden worden. Alleen zo denk ik dat je tot een tamelijk correct wereldbeeld komt.

Maar het is ook in deze tijden van de commerciele spiritualiteit, met Tineke die lepels gaat ombuigen, Jomanda, New-age beurzen en talloze sektes, dan moet je gewoon af en toe lekker star zijn...lekker tegen al die zweverigheden ingaan met kilte...met formules...

yummie...

Gebruikersavatar
Fok83
Hoofdrol
Hoofdrol
Berichten: 184
Lid geworden op: 05 apr 2003 21:33
Locatie: Nuth - Limburg

Bericht door Fok83 » 09 mei 2003 20:31

ruben schreef:we hebben het over 2 verschillende soorten nietigheid :)
Jij bedoelt de nietigheid van de mens t.o.v. god. Okay...ik bedoel de nietigheid van de mens, absoluut...dus...de nietigheid van de mens in dit onverschillige universum. Mocht je een god hebben, dan ben je nietig in vergelijking met hem/haar, maar er is tenminste een god. Ik heb het over de nietigheid van de mens met het oog op het grote Niets. Er is geen god, geen betekenis, geen zin. We zijn stofjes in de grote lege ruimte van het heelal. Die nietigheid. En daar moeten we mee leren omgaan.

Ik sluit filosofie zeker niet uit. Maar dat komt omdat ik het ook niet zie als tegenover gesteld, of wezenlijk anders dan wetenschap. Filosofie behoort onderdeel te zijn van wetenschap bedrijven. Daarom heb je ook zoiets als 'wetenschapsfilosofie' (Kuhn, Popper etc.)

Natuurlijk is het leuk om een beetje gedachte-experimenten te houden, over leven na de dood, reïncarnatie, geestverschijningen wat mij betreft...maar dat is geen filosofie...dat is kroeg-praat (wat trouwens ook erg leuk kan zijn!). Filosofie betekent niet gewoon lekker slap lullen over wat allemaal wel niet zou kunnen, wat áls...wat áls...
filosofie heeft ook regels...je behoort juiste argumenten te gebruiken, en wat mij betreft in de metafysica gebruik te maken van wetenschappelijke ontdekkingen. Speculatie moet tot een minimum gehouden worden. Alleen zo denk ik dat je tot een tamelijk correct wereldbeeld komt.

Maar het is ook in deze tijden van de commerciele spiritualiteit, met Tineke die lepels gaat ombuigen, Jomanda, New-age beurzen en talloze sektes, dan moet je gewoon af en toe lekker star zijn...lekker tegen al die zweverigheden ingaan met kilte...met formules...

yummie...
Wacht ff, ik snap het niet... bedoel je dat ik het over kroeg-praat heb :-?

Jij begon toch over; "geest is lichamelijk...", dan kun je verwachtten dat mensen het met je eens zijn of anders over (volgens jou kroeg-praat) leven na de dood e.d. beginnen :)
Filsofie ís juist (als je het zo wilt noemen) "slap lullen" over wát als... wát als. Als je je (zoals jij beweert) aan regels of argumenten gaat houden heb je het dus ook niet meer over zuivere filosofie dan ga je gewoon discusseëren of over wetenschappelijk (zoals jij ook al even aanhaalde) bewezen feiten speculeren.

Maar als jij al zegt dat je open staat voor filosofie dan ben je ook niet iemand die alles vanuit de wetenschap bepaald, want die zegt juist een pilletje werkt en een kruid niet, chemokuur helpt tegen kanker maar een positieve instelling van de kanker-patiënt is niet van invloed op de mate van genezing (was tijdje terug in het nieuws geloof ik). Jij zweeft dan net zo tussen beide als ik, jij iets meer aan de wetenschap ik iets meer aan de filosofie. Een échte wetenschapper staat (zo zie ik het tenminste) lijnrecht op een échte filosoof.

Wetenschapsfilosofie is naar mijn inziens ook geen echt zuivere wetenschap, het woord zelf spreekt al voor zich. Iemand die zich hiermee bezig houdt staat wél open voor alternative geneeswijzen, staat wél open voor het mogelijke feit dat een positieve instelling juist wél helpt bij genezing van bijv. kanker. Dit zijn mensen (en ik dacht dat jij dat juist niet was) die tóch open staan voor het onverklaarbare.

Als je filosofie gaat gebruiken om tot een correct wereldbeeld te komen, dan ben je niet helemaal goed bezig want dat zal je met filosofie nooit lukken. Aristocrates (weet zijn naam niet meer zeker maar was i.i.g. een griekse filosoof uit de geschiedenis) die gaf zijn leerlingen iedere keer een vraag (maakt niet uit welk onderwerp) en als ze het antwoord hadden en hij was het ermee eens dan gaf hij ze weer een nieuwe vraag, en zo ging hij door tot in het oneindige. Filosofie is juist gebaseerd op het zoeken van een antwoord op de dingen/vragen in het leven die niet zijn te beantwoorden doormiddel van regels en andere beklemmende zaken. Je kunt ook nooit een duidelijk argument geven, je kunt alleen dezelfde filosofie delen en anders maak je je eigen. Zou je je wel aan regels houden dan ben je snel klaar met de filosofie...

Dit kost me teveel tijd :D

En voor wat die nietigheid betreft ten opzichte van het universum, ik denk juist dat we daar perfect mee weten om te gaan. Ik denk juist dat ieder mens geneigd is tot een bepaalde vorm van grootheidswaan. Zou dat niet het geval zijn dan, zou iedereen zichzelf als een nietige zandkorrel zien dan zou de mensheid snel zijn uitgestorven, want wat is mijn functie in die hele grote zandbak van 6,2 Mld andere korrels ik maakt er lekker een eind aan als het ff tegenzit. Die waan zorgt ervoor dat mensen door blijven gaan, want voor MIJ ligt er een mooi plan, IK krijg die goed-betaalde baan enz., een mens houdt juist hoop omdat die niet denkt dat hij/zij eigenlijk maar een zandkorrel is. En vanuit die grootsheidwaan komt bij sommigen de religie om de hoek kijken, want dan kan men zich niet voorstellen dat zij bovenaan de voedselketen staan, of ze willen niet het gevoel hebben dat het lege universum het enige is dat boven hen staat, ze willen iets "tastbaars" een god.

Kortom: je hebt dus een deel wat met deze nietigheid ten opzichte van het universum weet om te gaan dankzij een zekere grootheidswaan en het andere deel beroept zich op religie of filosofie. Maar beiden weten perfect om te gaan met hun nietigheid ten opzichte van het universum, beiden accepeteren hun nietigheid (die er hoe dan ook toch is) op de een of andere manier. Iedereen kan juist met deze nietigheid ten opzichte van het universum omgaan, want we ontkennen het eigenlijk. Ik denk dat je beter kunt zeggen dat we het ons eens moeten beseffen hoe nietig en (en misschien) onnuttig we zijn, maar ermee omgaan gaat ons op wat voor manier dan ook goed af.

Dit is net zoals het feit dat je ooit sterft, je weet het wel maar besef je het ook...

Gebruikersavatar
Rooster
Regisseur
Regisseur
Berichten: 4148
Lid geworden op: 27 feb 2003 21:30

Bericht door Rooster » 09 mei 2003 20:54

filosofie heeft ook regels...je behoort juiste argumenten te gebruiken, en wat mij betreft in de metafysica gebruik te maken van wetenschappelijke ontdekkingen. Speculatie moet tot een minimum gehouden worden. Alleen zo denk ik dat je tot een tamelijk correct wereldbeeld komt
Ja zo kom je dus nergens. Net als die starre wetenschappers die iedere nieuwe theorie verwerpen omdat ze die niet kunnen bewijzen met de huidige wetten en theorieen
iedereen kan filosoferen zover zijn eigen denkvermogen toelaat
De echte filosoof/wetenschapper verstaat de kunst om buiten zijn denkraam te treden, af te wijken van de gebaande paden. het probleem van de mensheid is altijd nog geweest dat wat we op dit moment weten en kunnen bewijzen dat we dat voor de waarheid aanzien en we doen lacherig over het feit dat ze vroeger dachten dat de aarde plat was. Misschien doen ze over 100 jaar lacherig over het feit dan we nu denken dat de aarde rond is.
Tja dit is allemaal niet erg duidelijk denk ik. Wat ik wil zeggen dat je moet proberen tot nieuwe inzichten te komen.
Tja en lichaam en geest. Lichaam is makkelijk dat past in de demensies die we kennen. De geest kunnen we (nog) niet aantonen met onze beperkte denkvermogen. hiervoor zullen we tot nieuwe inzichten moeten komen. We moeten dus zoveel mogelijk speculeren en ons daarin niet beperkt voelen door de nu geldende wetten en regels.

maare, ruben denk jij dat we alleen zijn in dit onmetelijke universum?

Gebruikersavatar
ruben
Regisseur
Regisseur
Berichten: 7465
Lid geworden op: 24 nov 2002 13:50
Locatie: Sweden
Contacteer:

Bericht door ruben » 09 mei 2003 21:09

okay we hebben dus een probleem...de definities van filosofie en wetenschap zijn niet helemaal helder.
wetenschap hoeft helemaal niet star te zijn. Een goede wetenschappelijke theorie is een theorie die weerlegbaar is. Dit is wat mij betreft een heel mooi uitgangspunt, omdat je hier mee de openheid en flexibiliteit van de wetenschap aangeeft. Dat dat in de praktijk niet altijd gebeurd ondervloed van investeerder e.d., da's een ander verhaal.

En toch staat me jullie gebruik van het woord filosofie een beetje tegen. Filosofie ís een wetenschap! waarom denk je anders dat ze het onderwijzen op universiteiten? Het behoort ook onderdeel te zijn van de exacte wetenschappen, omdat je mbv filosofie kunt reflecteren op wetenschap, en de wetenschappelijke methode keer op keer kunt toetsen. Dat is mijns inziens ook nodig, om die zogenaamde starheid te voorkomen. Natuurlijk moet er ruimte zijn voor speculatie, maar binnen bepaalde grenzen. Filosofie is best saai, eigenlijk :)

Ik vind het best aannemelijk dat er andere levensvormen in het universum zijn. Een beetje kansberekening laat zien dat het best mogelijk is. Of die lui dan hier komen met een vliegende schotel is weer een ander verhaal... ;) En jullie? Geloven jullie in ET/Chewie?

Plaats reactie