Bilbo Reviews....

Schrijf en plaats hier je eigen filmrecensies.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
JamesBond
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5966
Lid geworden op: 07 feb 2011 10:16
Locatie: Rhenen

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door JamesBond » 02 mar 2013 16:59

Wat dacht je trouwens van de films van Coppola en de Star Wars-reeks? En eventueel Pirates of the Caribbean.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 02 mar 2013 17:31

Modern Times (1936)

Afbeelding

Met Charles Chaplin, Paulette Goddard en Henry Bergman
Geschreven door Charles Chaplin
Geregisseerd door Charles Chaplin


In 1936 was de stille film bijna compleet weggevallen, en de "talkies" namen het over. Chaplin weigerde een "talkie" te maken, aangezien het personage waardoor hij zo bekend was geworden, The Tramp, niet kon praten. Een pratende Tramp werkte niet voor Chaplin. Modern Times (1936) is volgens Chaplin officieel de laatste film waarin het personage van The Tramp verschijnt. De film is deels een "talkie" geworden; stemmen komen enkel van machines en apparaten, wat het thema van de film verduidelijkt: technologie en dehumanisatie. Modern Times was een aanklacht tegen deze combinatie en bevatte heel wat politieke elementen, waardoor de Amerikaanse overheid ervan werd overtuigd dat Chaplin een communist was.

In Modern Times zien we hoe de mechanisering ervoor zorgt dat mensen hun banen verliezen en men dehumaniseert. Ook The Tramp (Chaplin) is hier slachtoffer van. Vanwege de mechanisering verliest hij zijn baan in de fabriek. Hij wordt weer dakloos, en ontmoet door omstandigheden een dakloos kind (Goddard). The Tramp besluit voor haar te zorgen, werk te zoeken en goed geld te verdienen.

De complete film is een aanklacht tegen de mechanisering waardoor mensen hun banen verloren. Dit maakt de film al iets anders dan zijn voorgangers. Chaplin gooit allerlei idealistische elementen in de strijd en geeft een karikatuur van de mechanisering en de dehumanisatie als gevolg. We zien hoe The Tramp wat ongelukjes veroorzaakt in fabrieken met de machines, wat voor komische taferelen zorgt. De grappen die Chaplin verzint rond de mechanisering zorgen ervoor dat je je serieus afvraagt hoe Chaplin in hemelsnaam op zulke vindingrijke grappen kon komen.

Deze film kan gezien worden als de afsluiting van de tijd van de stille film. Het laatste "tekstkaartje" van de gehele film, en ook de gehele stille film-era, behoort tot The Tramp. Wel al zijn er geluiden te vinden in de film, en zoals ik al zei in de opening, wat dialoog. De dialoog komen van onder andere videofoons die gebruikt worden door de fabriekseigenaar en uit een radio. Maar ook zijn er sound effects te horen. Dialoog bij hoofdpersonages is er echter niet. Wel is er een scène waarin The Tramp zingt. De woorden die The Tramp zingt betekenen niks, maar de handgebaren worden gebruikt om alles wat te verduidelijken.

Ook hier stelt Chaplin ons niet teleur als zijn personage The Tramp. Ook Goddard zet een overtuigende rol neer als het dakloze kind. Goddard's personage is ongeveer de sleutel van het gehele verhaal, dat goed in elkaar zit. Chaplin weet weer een vreemde "romance" neer te zetten, deze keer tussen The Tramp en een dakloos kind. Zeer ongewoon, maar zeer origineel en mooi.

Modern Times is de laatste grote stille film gemaakt, als je latere parodiefilms en eerbetonen niet meetelt. Tevens is het een afscheid van The Tramp, ook al draagt Chaplin hetzelfde kostuum in The Great Dictator (1940). De laatste woorden van The Tramp zijn dan ook, als je een beetje kan liplezen: "Smile, c'mon!" en eindigt het tijdperk van de stille film lachend. Een waardig afscheid voor één van de meest iconische personages uit de filmgeschiedenis.

Afbeelding
Cijfer in getallen: 8,7

NEXT IN LINE: The Great Dictator (1940)
Laatst gewijzigd door Bilbo op 06 mar 2013 21:51, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 02 mar 2013 17:38

The Great Dictator (1940)
Nummer 5 in de lijst van persoonlijke favorieten.

Afbeelding

Met Charles Chaplin, Paulette Goddard en Jack Oakie.
Geschreven door Charles Chaplin.
Geregisseerd door Charles Chaplin.



Adolf Hitler, wie kent hem niet? Adolf Hitler, Adolf Hitler en natuurlijk Zwarte Piet. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, 1940 wel te verstaan, kwam de film The Great Dictator uit. Dit was de eerste volledig gesproken film van Charles Chaplin, die in die tijd vooral bekend stond om zijn personage The Tramp uit films als City Lights (1931). Toen de geluidsfilm opkwam, heeft Chaplin zichzelf nog een tijdje kunnen verzetten tegen deze innovatie op het gebied van film, maar ook hij moest geloven aan de geluidsfilm en moest zijn genre van de stille film gedag zeggen. Er stond wel één voorwaarde tegenover; de film moest een goede inhoud hebben, en is dat gelukt? JA!

In The Great Dictator ontmoeten we Hynkel, de dictator van Tomania, gebaseerd op Adolf Hitler, en een joodse barbier, die na de oorlog nog een tijdje in een ziekenhuis heeft gezeten vawege geheugenverlies, beide gespeeld door Charles Chaplin. Bij terugkomst in zijn oude woonwijk, een ghetto. Hier maakt hij kennis met het anti-semitistische regime van Hynkel, iets waar hij voorheen nog niks van wist. Op winkels en huizen staat met verf in grote letters "JEW" en overal loopt een genadeloze patrouille rond, die maar al te graag joden een kopje kleiner maken. Toen de joodse barbier zich probeerde te verzetten tegen deze patrouille, komt een oude oorlogsmaat langs, nu het hoofd van deze patrouille. De joodse kapper heeft hem ooit gered in de oorlog en deze ghetto word vanaf dat moment gespaard... voor zolang het kan duren.

Hynkel, ook gespeeld door Chaplin, is duidelijk gebaseerd op Hitler. De manier waarop Hynkel wordt neegezet, en vooral tijdens de toespraken, is typisch Hitler. Het leukste aan Hynkel is nog wel het "Tomaniaans", wat gewoon nep-Duits is. Zeer hilarisch, hoe vaak het ook terugkomt. Maar Hynkel is niet enkel een karikatuur van Hitler, het is ook een reflectie van elke dictator, en een beeld van hoe een mens NIET hoort te leven.

Deze twee verhaallijnen lopen steeds meer naar elkaar toe, wat leidt tot een geweldige finale, met waarschijnlijk de mooiste speech uit de gehele filmgeschiedenis. Een speech die nog steeds zeer actueel is. De twee hoofdpersonages zijn zeer mooi uitgewerkt, en hebben beide een leuke personaliteit. De joodse barbier is een typisch Chaplin-personage, en misschien ook wel een afscheid van het iconische personage The Tramp.

Afbeelding

Het acteerwerk is geweldig, en dan, ja zeer cliché, Chaplin. Chaplin weet twee afzonderlijke personages neer te zetten, en ook al is er niks aan het uiterlijk verandert bij de twee personages behalve de kostuums, krijg je nooit echt het idee dat je naar hetzelfde personage zit te kijken. Grandioos! Maar ook wordt Chaplin bijgestaan door andere geweldige acteurs, zoals Jack Oakie, die het personage Napaloni, dictator van Bacteria speelt, een personage gebaseerd op de Italiaanse Mussolini, aangezien het stereotype Italiaanse accent en een uitbarsting waarin woedend het woord "SALAMI!" valt.

De combinatie cinematografie en muziek is geweldig. Zo is er een scène waarin Hynkel met een opblaasbare wereldbol danst. De manier waarop dit gefilmd is in combinatie met de muziek en de manier waarop Chaplin met de wereldbol omgaat is zeer mooi. Ook heeft deze scène een mooie betekenis, namelijk dat het regeren van de wereld niet eeuwig kan duren, want op een gegeven moment klapt de wereldbol, wat symbolisch is voor het eindigen van het besturen van de wereld.

De film werd Chaplin niet met dank afgenomen. Chaplin werd in de gaten gehouden door de FBI, en Hitler heeft de film verbannen uit alle landen die door hem bezet waren. Hij was echter te nieuwsgierig om de film niet te zien en liet de film uit Portugal komen om hem te kijken. De reactie die Hitler had tijdens en na de film, is niemand ooit te weten gekomen. Dit kan betekenen dat hij de film geweldig vond en dat niet durfde te bekennen of de film zo haatte dat hij er liever niet meer over sprak. Lekker speculeren dan maar. Hoewel mensen de tweede verklaring misschien gek zouden vinden vanwege het snorretje, is het bekend dat Hitler geen fan was van Chaplin, maar aangezien Chaplin zo bekend was in de gehele wereld, liet Hitler het snorretje staan om sympathieker over te komen.

The Great Dictator is misschien wel Chaplin's beste werk. Niet alleen door de onderliggende boodschap, maar ook door het acteerwerk, verhaal, muziek, cinematografie en noem maar op! De film is de perfecte mix tussen komedie en drama, en staat in de top 100 van beste Amerikaanse komedies ooit gemaakt, en op #63 in de IMDB top 250. Alhoewel de film door Chaplin zelf niet echt een "Tramp-film" genoemd werd, is het wel zo te beschouwen. Deze film was de laatste keer dat Charles Chaplin zich kleedde in het pak met de bolhoed en de wandelstok. Jong en oud zal genieten van deze film, ongeacht hoe oud de film ook is.

Afbeelding
Cijfer in getallen: 9,1

NEXT IN LINE: Monsieur Verdoux (1947)
Laatst gewijzigd door Bilbo op 15 mar 2013 21:51, 6 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
JamesBond
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5966
Lid geworden op: 07 feb 2011 10:16
Locatie: Rhenen

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door JamesBond » 02 mar 2013 17:55

Mooi review man! Krijg zin om 'The Great Dictator' te gaan kijken :)

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 02 mar 2013 17:59

Is zeker aan te raden :T Het einde van The Great Dictator is één van de mooiste eindes van een film ook. Het is je tijd zeker waard :Y

Gebruikersavatar
Aston
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9265
Lid geworden op: 08 mar 2009 15:27
Locatie: Delft

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Aston » 02 mar 2013 18:45

Kijk je ze nou voor het eerst? Zou me overigens niets verbazen gezien je leeftijd maar ik was even benieuwd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 02 mar 2013 18:48

Nope, allemaal herkeken, behalve A Woman Of Paris en The Circus. The Great Dictator was de eerste die ik zag, iets van twee jaar geleden of zoiets. Eerste Kerstdag vorig jaar zag ik City Lights op Canvas, en toen heb ik in een rap-tempo zijn Tramp-films gekeken. Monsieur Verdoux, Limelight en A King In New York heb ik echter nog niet gezien.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 02 mar 2013 23:31

Monsieur Verdoux (1947)

Afbeelding

Met Charles Chaplin, Marilyn Nash en Martha Raye
Geschreven door Charles Chaplin
Gebaseerd op een idee van Orson Welles
Geregisseerd door Charles Chaplin


Niemand is zoals Chaplin, daar kunnen denk ik veel mensen in meegaan. Maar... bedoelen ze dan dat ze het personage The Tramp en de films waarin hij een personage is, of Chaplin in het algemeen? Hebben ze ook de "talkies" van Charles Chaplin gekeken, waarvan Monsieur Verdoux (1947) de tweede is? Het personage van The Tramp is er niet meer, en nu kon Chaplin zeker niet meer wegkomen met een stille film. Monsieur Verdoux is het resultaat geworden.

In Monsieur Verdoux maken we kennis met Henri Verdoux, een man die dertig jaar werkzaam is geweest bij een bank, en toen het allemaal fout ging, werd hij ontslagen. Hij heeft een nieuwe baan gevonden; hij trouwt vrouwen die een aardig bedrag bezitten, vermoordt ze en steelt hun geld. Dat geld gebruikt hij om zijn eigen gezin te onderhouden. Maar dan ontmoet hij twee vrouwen; Annabella (Raye), een luidruchtige en niet al te snuggere dame, en Marie Grosnay (Elsom), iemand die hij maar niet kan overhalen om met hem te trouwen.

Nooit in de film heb je het idee dat je naar The Tramp aan het kijken bent die gewoon zijn snor anders getrimd heeft. Henri Verdoux is een leuk en fris personage, waarmee Chaplin bewijst dat hij ook meer kan dan The Tramp. Henri Verdoux is een grappig personage, niet vanwege zijn onhandigheid, maar juist vanwege zijn handigheid. Af en toe heeft Verdoux ook wel zijn onhandige momenten, maar dan ook echt af en toe. Verdoux heeft een zilveren tong, waarmee hij zichzelf uit een aantal lastige situaties weet te halen. Maar ook het personage Annabella Bonheur, gespeeld door Raye, komt goed over en je krijgt echt een hekel aan haar. En dan heb je nog de mooie Marilyn Nash, een vrouw die Verdoux meeneemt naar zijn huis om zijn nieuwe gif op uit te testen, maar hij krijgt medelijden met haar, geeft haar te eten en geeft haar geld.

Het verhaal zit leuk in elkaar. Voor alle problemen zijn goede uitwegen gevonden en de dialogen van Verdoux zijn leuk neergezet. Ook de quote: "One murder makes a villian; millions a hero", origineel gezegd door de abolitionistische bisschop Beilby Porteus (1731-1808), is leuk toegepast en zorgt ervoor dat Chaplin's vorm van idealisme ook in deze film weer terugkeert. Deze keer zijn het echter geen actualiteiten die terugkeren, maar het verleden zoals de Tweede Wereldoorlog (onze goede vriend Adolf Hitler heeft ook een gastvertoning) staan centraal en de Depressie. De film heeft een iets duisterder thema dan zijn voorgangers; de film opent dan ook met "Monsieur Verdoux: a comedy of murder". De film is gebaseerd op de misdaden van de Franse moordenaar Henri Désiré Landru, die werd opgehangen in 1922.

De muziek van Monsieur Verdoux, alweer van Chaplin zelf, is zeer sfeervol. In de film is er een scène waarop Henri Verdoux op de piano speelt. Dit is de opening en afsluiting van A Woman Of Paris: A Drama Of Fate (1923). Volgens Robert Lewis was het makkelijk te zien dat Chaplin alles was in de productie: regisseur, acteur, producer, schrijver, componist, maar ook ging hij over het decor, kostuums, de plaatsing van de camera's, make-up, belichting en filmschema's.

De film zou eigenlijk geregisseerd worden door Orson Welles (Citizen Kane, 1941), met Chaplin in de rol van Henri Verdoux. Welles wilde graag een gedramatiseerde documentaire over het levensverhaal van Henri Landru, waarop Verdoux gebaseerd is. Chaplin kocht het idee van Welles voor $5,000, een aardig bedrag dus. Welles mocht het echter niet regisseren omdat Chaplin nooit door iemand geregisseerd was (naast Mack Sennett en nog heel wat andere regisseurs in shorts), en daar ook niet aan zou willen beginnen. Chaplin nam het script, herschreef wat delen, en Welles kreeg enkel credits voor het idee. Welles vond het niet erg, omdat het één van zijn mindere werken zou zijn. Deze uitspraak veranderd niet het feit dat Monsieur Verdoux een heerlijk komediefilm geworden met een geniale Chaplin die zo het personage The Tramp van zich af weet te schudden.

Afbeelding
Cijfer in getallen: 8,2

NEXT IN LINE: Limelight (1952)
Laatst gewijzigd door Bilbo op 06 mar 2013 21:53, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 03 mar 2013 15:14

Limelight (1952)
Nummer 10 in de lijst van persoonlijke favorieten

Afbeelding

Met Charles Chaplin, Claire Bloom en Sydney Chaplin
Geschreven door Charles Chaplin
Geregisseerd door Charles Chaplin


De laatste Amerikaanse productie van Charles Chaplin, voordat hij door problemen met de Amerikaanse Immigratiedienst (en de FBI-chef J. Edgar Hoover liet alle gangen van Chaplin nagaan) besloot hij tijdens het promoten van de film in Engeland niet meer terug te keren naar de Verenigde Staten. Hij vertrok naar Zwitserland, waar hij de rest van zijn leven gewoond heeft. Maar, deze laatste Amerikaanse productie, is hij geslaagd?

In Limelight zien we hoe een werkloze komiek genaamd Calvero (Chaplin) een depressieve balletdanseres (Bloom) redt van een zelfmoordpoging. Calvero zorgt voor de balletdanseres, genaamd Thereza en helpt haar om weer terug te komen in het theater en bovenal, om weer zin te krijgen in het leven. Maar de rollen worden omgedraaid; Thereza wordt de vrolijke en hoopgevende die Calvero eerst was, en Calvero raakt in een soort van depressie.

Het verhaal zit prachtig in elkaar en de dialogen zitten vol met wijze uitspraken, met name die van Calvero, over hoop, liefde, geluk, het leven. Een geweldige film om te kijken als je even in een dipje zit, zou je denken. Dat is echter niet zo, want er zitten ook zeer deprimerende kanten aan het verhaal. Ook deze deprimerende kanten van het verhaal zijn meeslepend neergezet.

Chaplin speelt de rol van Calvero goed. Zijn manier van vertellen en doen is zeer vermakelijk en bovenal overtuigend. Het acteerwerk van Claire Bloom is echter wat minder en af en toe wat overdreven. Syndey Chaplin, de zoon van Chaplin, speelt Neville, een muzikant en een oude bekende van Thereza. Ook hij doet het wel aardig. Ook is Buster Keaton te zien in deze film, een ander komisch succes van die tijd. Er wordt gezegd dat Keaton en Chaplin voor het eerst samen te zien zijn in deze film, maar ze hebben elkaar al eens ontmoet in de korte film Seeing Stars uit 1922.

Chaplin heeft 2,5 jaar gewerkt aan het script en 9 maanden aan de muziek. De muziek is, zoals we van Chaplin gewend zijn, weer heerlijk om naar te luisteren. Deze film draagt wat meer tragische muziek dan zijn voorgangers. De theme song van de film, genaamd Eternally, was een hit in de jaren '50. Dit is de theme song van het personage van Claire Bloom, Thereza (of zoals ze ook genoemd wordt: Terry). Het tragische aan de muziek past perfect bij het thema en de karakters.

Er zitten een aantal fraaie momenten in de film. Zo zijn de levenslessen van de oude Calvero zeer inspirerend om naar te luisteren, en de twee zitten voor bijna de helft van de film enkel in het huisje van Calvero. Dit verveelt echter nooit, want we hebben Chaplin die alles leuk weet te houden. Ook is er een balletscène te zien van ongeveer 10 minuten, ik heb niet echt op de tijd gelet. En ook zijn de acts van Calvero leuk om naar te kijken. De humor van Chaplin, je moet er maar van houden, anders werken de scènes niet zo goed als ze zouden. Deze momenten maken het plaatje compleet en maken Limelight tot een prachtige film.

Afbeelding
Cijfer in getallen: 8,3

NEXT IN LINE: A King In New York (1957)
Laatst gewijzigd door Bilbo op 06 mar 2013 21:53, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 03 mar 2013 20:16

A King In New York (1957)

Afbeelding

Met Charles Chaplin, Dawn Addams en Jerry Desmonde
Geschreven door Charles Chaplin
Geregisseerd door Charles Chaplin


De laatste film waarin Charles Spencer Chaplin een hoofdrol speelde was A King In New York uit 1957, als je een cameo in A Countess Of Hong Kong (1967) niet meetelt. Hierin speelt hij het personage van koning Shahdov die na een revolutie naar New York gevlucht is. De film zelf is een satire op de samenleving in New York in de jaren '50, compleet met de angst voor het communisme die toen overal heerste.

In A King In New York vlucht koning Shahdov (Chaplin) naar New York nadat er een revolutie is uitgebroken in zijn eigen land. Hij spendeert zijn tijd in zijn luxe hotelkamer, uitstapjes of officiële bezoekjes aan allerlei plaatsen. Op een dag ontmoet hij Ann Kay (Addams), die hem uitnodigt naar een diner. Wat Shahdov echter niet weet is dat er op dit diner verborgen camera's aanwezig zijn en er constant reclame gemaakt wordt. Shahdov ontdekt later wat er gebeurt is, en na lang nadenken besluit hij zichzelf in te zetten voor commercials om zo nog wat geld te verdienen. En dan ontmoet hij ook nog de jonge maar hoogbegaafde Rupert Macabee (Michael Chaplin, zoon van Charles Chaplin en Oona Chaplin), wiens ouders communisten zijn.

Al snel is duidelijk dat alles een parodie is op de samenleving in New York en heel Amerika. Van flauwvallende meisjes van een luide band tot een FBI-agent achter een gigantische zonnenbril met een lange jas en hoed. En de angst voor het communisme wordt ook nog getoond, wat ook nog problemen zal opleveren voor koning Shahdov. Chaplin weet deze karikaturen samenvloeien met zijn gevoel voor humor en dat zorgt voor heel wat geslaagde grappen, met name de voorstukjes in de bioscoop als Shahdov plant een film te zien.

Chaplin acteert wat minder dan in zijn voorgangers, maar het is nog steeds wel te doen. Dawn Addams is een mooie vertoning en acteert ook wel redelijk. Ook Michael Chaplin heeft zo zijn momenten, vooral wanneer hij weer een politieke uitbarsting heeft. Jerry Desmonde, die minister Voudel speelt, een beetje de rechterhand van Shahdov, zorgt op sommige plekken ook voor wat komische momenten.

Het verhaal zit redelijk in elkaar, maar heeft wel minder diepgang dan zijn voorgangers. De film is ook minder idealistisch dan zijn voorgangers en andere films van Chaplin. Ook de cinematografie is wel te doen, maar ook niet echt superbijzonder. De muziek zorgt ervoor dat komische scènes iets komischer worden, maar ook de muziek is verder niet memorabel. Chaplin sluit zijn acteercarrière in hoofdrollen af met een rol die wel te doen is, maar de film zelf is niet zoals zijn voorgangers. Niet in een negatieve zin, want A King In New York is zeker wel een vermakelijke film.

Afbeelding
Cijfer in getallen: 7,5

NEXT: Wat is de beste film van Charles Chaplin?
Laatst gewijzigd door Bilbo op 06 mar 2013 21:53, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 03 mar 2013 20:50

Dus.... Wat is de beste film van Charles Chaplin? Laten we kijken naar de resultaten..

The Kid (1921): 7,8
A Woman Of Paris: A Drama Of Fate (1923): 6,9
The Gold Rush (1925): 8,8
The Circus (1928): 8,1
City Lights (1931): 8,8
Modern Times (1936): 8,7
The Great Dictator (1940): 9,1
Monsieur Verdoux (1947): 8,2
Limelight (1952): 8,3
A King In New York (1957): 7,5


AND THE WINNER IS..........


Afbeelding 9,1/10
De stijl, het verhaal, het acteerwerk, de muziek, de gewaagdheid, de cinematografie en het waanzinnige einde maken The Great Dictator (1940) tot een film die je gezien moet hebben!

Gevolgd door:

2. AfbeeldingAfbeelding 8,8/10

3. Afbeelding 8,7/10

4. Afbeelding 8,3/10

5. Afbeelding 8,2/10

6. Afbeelding 8,1/10

7. Afbeelding 7,8/10

8. Afbeelding 7,5/10

9. Afbeelding 6,9/10

NEXT: Chaplin (1992, Richard Attenborough) review

Afbeelding



Bedankt voor jullie tijd!
Afbeelding

Gebruikersavatar
Orangey
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1660
Lid geworden op: 28 jun 2012 19:01
Locatie: Vlissingen

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Orangey » 03 mar 2013 20:58

Netjes, Bilbo. Bedankt voor je leuke reviews :T

Gebruikersavatar
JamesBond
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5966
Lid geworden op: 07 feb 2011 10:16
Locatie: Rhenen

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door JamesBond » 03 mar 2013 21:21

Mooi hoor :)

Maar als ik zo naar je top 10 kijk kloppen er toch een paar dingen niet ;)

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 03 mar 2013 23:03

Chaplin (1992)

Afbeelding

Met Robert Downey Jr. , Anthony Hopkins en Paul Rhys
Geschreven door William Boyd, Bryan Forbes en William Goldman
Gebaseerd op "My Autobiography" door Charles Chaplin en "Chaplin: His Life and Art" door David Robinson
Verhaal van Diana Hawkins
Geregisseerd door Richard Attenborough



Charles Spencer Chaplin werd geboren op 16 april 1889 in Londen en stierf op 25 december 1977 in zijn slaap in Vevey, Vaud, Zwitserland. 88 jaar werd deze acteur, regisseur, componist, schrijver, producer, editor en bovenal; legende. Zijn beroemste creatie was het personage The Little Tramp , dat hij in veel korte films en een aantal speelfilms vertolkte. Hij inspireerde velen wereldwijd, maar wie was de man achter al dit werk? Chaplin van regisseur Richard Attenborough (Gandhi, 1982) hoopt hier antwoord op te geven, maar of dat gelukt is...

In Chaplin zien we hoe de Britse Charles Spencer Chaplin (Downey Jr.) op tournee door Amerika met een show waarin hij een komiek is voor het eerst in aanraking komt met het fenomeen film. Chaplin krijgt een baantje aangeboden bij Mack Sennett (Dan Aykroyd). Tijdens de opnames van een korte film met Sennett ontdekt Chaplin The Little Tramp, het personage dat hem beroemd weet te maken. Chaplin besluit zelf films te maken. Maar in het privé-leven zijn ook heel wat moeilijkheden te vinden. Zo is zijn moeder Hannah (Geraldine Chaplin) niet goed in haar hoofd, mislukken een aantal relaties en krijgt hij moeilijkheden met de Amerikaanse overheid.

Voor het spelen van Chaplin, en met name The Little Tramp, heeft Robert Downey Jr. (Iron Man, 2008) duidelijk zijn huiswerk gedaan. Hij is briljant en draagt als het ware de gehele film met gemak op zijn schouders. Downey Jr. zet The Little Tramp subliem neer. Paul Rhys zet broer Sydney Chaplin ook zeer overtuigend neer, en Geraldine Chaplin, die haar eigen grootmoeder speelt, is geweldig als Hannah Chaplin. Met het acteerwerk in deze film is gelukkig niks mis.

Maar dan komen we aan bij het verhaal. En dat ziet hier en daar iets te fragmentarisch in elkaar. Ook wil één ding niet echt uit de verf komen; de genialiteit van Chaplin. Het idealisme en de genialiteit van Chaplin zijn niet duidelijk terug te vinden in de film, behalve in een scène waarin de beroemde speech uit The Great Dictator (1940) wordt geschoten, maar ook die scène is zeer kort. Heel jammer, de film is duidelijk te kort om dit te laten zien en focust zich echt op het privé-leven van Charles Chaplin, en sommige punten zijn een beetje geromantiseerd. De gehele film duurde echter iets van 4 uur, dus er is duidelijk heel wat verloren gegaan tijdens het knippen. Jammer..

De muziek is dan wel weer mooi. En het is prachtig hoe het nummer "Smile" van Charles Chaplin zelf is toegepast in de film door John Barry. Robert Downey Jr. zelf heeft ook een versie gezongen van "Smile", maar deze is niet te horen in de film, enkel de instrumentale versie. Ook zitten er een aantal mooi geschoten beelden tussen.

Heel wat acteurs kwamen in beeld voor de rol van Charles Chaplin; Jim Carrey, Johnny Depp, Antony Sher en Kevin Kline, maar Downey Jr. is het uiteindelijk geworden. Hij weet de rol subliem neer te zetten en laat Chaplin weer tot leven komen. Helaas faalt de film een beetje verhaaltechnisch; Attenborough had wat meer kunnen doen (misschien gewoon de lange speelduur behouden). De film kijkt lekker weg en is ook zeer vermakelijk, en op een aantal punten schitterend. Nee, Chaplin is geen film die je snel wilt vergeten, mede dankzij Downey Jr. .

Afbeelding
Cijfers in getallen: 7,9
Laatst gewijzigd door Bilbo op 06 mar 2013 21:54, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: Bilbo Reviews....

Bericht door Bilbo » 03 mar 2013 23:03

JamesBond schreef:Maar als ik zo naar je top 10 kijk kloppen er toch een paar dingen niet ;)
Wat dan?

Plaats reactie