Anime-series

Netflix of Videoland. Van welke serie kan jij momenteel absoluut niet meer loskomen?
Plaats reactie
Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 04 okt 2015 21:35

Serieus? Want tot nu toe ben ik niet echt onder de indruk van dit nieuwe siezoen. One Punch Man is vooralsnog echt de positieve uitschieter, en Young Black Jack was ook nog wel aardig. En vooralsnog wou ik Mobile Suit Gundam: Iron-blooded Orphans ook nog wel het voordeel van de twijfel geven. Over Shingeki! Kyojin Chuugakkou had ik het dus al gehad, maar verder heb ik eigenlijk nog geen series gezien die me überhaupt de moeite van het kijken waard lijken. Nou ja, de paar series die wél goed ontvangen zijn zijn stuk voor stuk vervolgen waarvan ik de voorgaande reeksen nog niet gezien heb }:

Ook qua shorts is het nog vrij teleurstellend: Kagewani (van dezelfde maker als Yami Shibai) is nog wel interessant, maar Onsen Yousei Hakone-chan lijkt wederom een serie met als enig doel de hoofdpersoon met z'n neus tussen een stel tieten te doen belanden, en Hacka Doll The Animation is vooral geschikt om je ultieme irritatiegrens uit te testen.

Overigens viel het vorige seizoen me uiteindelijk toch wel mee:
  • GATE
    De serie liet op een paar momenten zijn ware aard laat zien: een lange reclamespot voor het Japanse leger. Niet alleen door hoe mooi het leger zelf wordt neergezet, maar ook wanneer halfzachte politici of kwaadaardige andere landen in het verhaal betrokken worden. Dat is echter maar een kleine smet op een fantasierijke serie waarin twee zeer verschillende werelden bij elkaar komen. Een uitgangspunt wat garant staat voor verbazing en verwarring, voor botsingen maar soms ook synergie. De toon is grappig wanneer het kan, serieus wanneer het moet, en wanneer Rory erbij wordt betrokken kan het echt alle kanten opgaan. De karakterontwikkeling laat te wensen over en is sowieso op een te beperkt aantal personages gericht, en ook is het vreemd dat er het ene moment wel heel nadrukkelijk aan de taalbarrière wordt gedacht terwijl dat twee tellen later voor het gemak toch maar weer is vergeten. Het doet allemaal weinig af aan het geheel, en aangezien het overkoepelende verhaal nog maar nauwelijks op gang lijkt te zijn gekomen kijk ik zeker uit naar het vervolg.
    7.50/10
  • Ranpo Kitan: Game of Laplace
    Deze serie leek vanaf het begin veelbelovend maar mét enkele bedenkingen, en dat is tot het einde zo gebleven. Visueel is het even fraai als origineel, de sfeer is lekker duister, de personages zijn op enkele (terugkerende) irritaties na zeker interessant. Maar het is juist het verhaal wat tekort schiet. Of beter: de uitvoering ervan. Er wordt meer tijd besteedt aan het opbouwen van de diverse mysteries dan aan het oplossen ervan. Je nieuwsgierigheid wordt keer op keer gewekt, maar voor je het weet krijg je het antwoord alweer.Veelzeggend is wellicht dat ik juist van de zuiver komische aflevering 6 nog het meest genoten heb.
    6.5/10
  • Okusama ga Seitokaichou!
    Een fanservice-show van de slechte soort. Ik had het eigenlijk dan ook reeds na de eerste aflevering opgegeven, maar toen ik even niks te kijken had heb ik de serie toch weer opgepakt. In het kort: de hoofdpersoon waarvan ik de naam al lang weer ben vergeten krijgt ongevraagd de voorzitster van de studentenraad als huis- cq. echtgenoot. Wat verder niemand mag weten, waardoor er genoeg redenen voor misverstanden ontstaan. En daarmee voornamelijk redenen om hem met z'n gezicht weer tussen de borsten of in het kruis van een al dan niet willekeurige vrouw te duwen. Er zitten best aardige momentjes tussen, en het is overdreven genoeg om gedurende steeds 8 minuutjes geen moment saai te zijn, maar het is wel platter dan plat. Eigenlijk zat de beste grap nog helemaal aan het einde: een happy ending juist door niet voor het voor de hand liggende happy ending te kiezen...
    4/10
  • Rokka no Yuusha
    Het is een heel andere serie geworden dan ik in het begin dacht: geen fantasy-actievehikel waarin een weg door eindeloze massa's kwaaie demonen gehakt moest worden, maar een speurtocht wie van de 7 helden een oplichter is. En op wat kleine irritaties na was dat alleraardigst uitgewerkt. Wel vreemd dat dan helemaal aan het einde opnieuw een (al direct bloedirritant) 7e personage uit de lucht komt vallen waarmee we weer terug bij af lijken. Maar afgaand op reacties gebaseerd op het bronmateriaal hoeven we daar niet bang voor te zijn. En ook de beperkte ontwikkeling van Goldov is schijnbaar een heel bewuste keuze, ook dat komt goed. Mits er uiteraard überhaupt een vervolg komt, iets wat momenteel toch niet erg waarschijnlijk lijkt...
    7.5/10
  • Wakako Zake
    Een serie shorts van 4 minuten over een kantoordame die na werktijd steevast nog even ergens wat gaat eten en drinken. Tikje pretentieus, geen moment verheffend. Maar hé, bij elk gerecht wat voorbij komt zit ik te watertanden, zou ik willen dat ik naar het restaurantje in kwestie zou kunnen gaan. En daarmee voldoet het toch aan de belangrijkste eis van een culinaire anime.
    6/10
  • Shimoneta
    Geen serie waarover m'n gedachten meer uiteenlopen dan deze. Geen serie ook waarvan ik (mede met het oog op het grote aantal series in het weekend) vaker overwogen heb hem te droppen. Om na elke aflevering toch vooral maar verder te blijven kijken. Zelfbewust schaamteloos over-the-top is wel de beste omschrijving. Ergens is het natuurlijk wel ironisch dat een serie die de spot drijft met doorgeslagen censuur zelf ook zwaar gecensureerd is, maar ook dat is wel weer met een hele dikke (en van dubieus klinkend geluidseffect voorziene) knipoog gedaan. Ik kan het met geen mogelijkheid echt goed vinden, maar tegelijk was het wel o zo vermakelijk.
    7/10
  • Bikini Warriors
    En nog een pure fanservice-show van de matige soort. Deze serie van shorts probeert weliswaar games (vooral RPG's) op de hak te nemen, maar slaagt daar slechts zeer beperkt in. Dat je toch niet ongestraft bij wildvreemden binnen kan lopen, hun huis kan doorzoeken terwijl ze niet op of om kijken en zomaar van alles mee kan nemen, dat was best leuk gedaan. Dat je steevast je virtuele geld uitgeeft aan de verkeerde objecten of dat je nooit de zo hard benodigde beloningen tegenkomt waren was ook wel aardige. Maar in de meeste gevallen leek het toch vooral een slecht excuus om schaars geklede dames in benarde posities te tonen. Het is dat het maar 4 minuten per aflevering duurde, anders was ik er waarschijnlijk überhaupt niet eens aan begonnen.
    4/10
  • Monster Musume no Iru Nichijou
    Naast de twee genoemde missers was er gelukkig ook een fanservice-show van de goede soort. Aan het begin van de serie heb ik me wel afgevraagd hoe lang deze serie leuk kon blijven zonder in herhaling te vallen, maar de oplossing bleek simpel: gewoon meer en meer maffe monsters introduceren met elk weer de nodige eigen karaktertrekjes. En laat de rest daar maar weer op reageren. Op het eind zit Kimihito dan wel met 7 monster-dames en een stel regelmatige (ongevraagde) gasten in huis, maar de serie blijft handig alle karakters de ruimte geven. En dat levert keer op keer weer even absurde als hilarische situaties op, waarbij onze protagonist meestal het lijdend voorwerp is. Ook positief: ondanks de toch veelal tamelijk ecchi aard van de serie wat op TV toch netjes moet blijven is er nauwelijks sprake van storende censuur. Geen rare lichtvlekken of schaduwen, geen overdreven rookgordijnen, afgezien van wellicht een paar ontbrekende tepels is het allemaal vrij handig opgelost. Het was misschien niet de beste serie van dit seizoen en zeker niet de meest hoogstaande, maar het is misschien juist wel de serie die ik het meest ga missen.
    8/10
  • Himouto! Umaru-chan
    In het kort: Umaru is in het openbaar de perfectie zelve: het mooiste en beste meisje van de klas. Eenmaal thuis bij haar oudere, werkende broer transformeert ze echter een onuitstaanbare, aartsluie chibi-sloddervos. Een terugkerende grap is dat de karakters nette Umaru en chibi-Umaru dusdanig van elkaar verschillen dat niet alleen wij als kijkers twee verschillende personen zien, maar dat ook de personages in de serie haar steeds slechts in één gedaante herkennen. Grote broer Taihei daarentegen lijkt wel het enige normale personage binnen de serie, op enkele momenten na de goedheid zelve, maar wel stekeblind voor de avances van zijn chef. Wat ik in het begin al opmerkte lijken de makers zelf ook gedacht te hebben: dit zou wellicht beter werken als een serie shorts. Gedurende de serie zijn de afleveringen naar mijn gevoel steeds nadrukkelijker in grotendeels op zichzelf staande verhaaltjes opgedeeld. Niet alle fragmenten zijn even geslaagd, maar het merendeel weet toch wel voor een flinke glimlach te zorgen.
    7/10
  • Miss Monochrome 2
    In deze tweede serie shorts over de androïde idol volgen we voornamelijk de voorbereidingen op haar eerste concerttour. Daarbij wederom geholpen door supermarktmanager Maneo en haar multifunctionele robotstofzuiger Ru-chan. En deze keer aangevuld met klunzige promotor Yayoi, die eenmaal in een auto in een duivelse karakterverschuiving ondergaat. In vergelijking met de eerste serie is de duur van elke aflevering verdubbeld naar bijna 8 minuten, er wordt echter maar bar weinig met die extra tijd gedaan. Uiteraard helpt het ook niet mee dat elke aflevering een OP van een volle minuut en een ED van liefst anderhalve minuut heeft, waardoor er effectief nog maar 5 minuten overblijft. Maar zelfs voor die korte duur is de content domweg aan de magere kant. De eerste serie had naar mijn idee in beginsel sowieso geslaagdere grappen, maar hoefde deze ook aanzienlijk minder ver uit te spinnen. En dan blijkt maar weer: minder is soms toch echt meer.
    5.5/10
  • Gakkou Gurashi! a.k.a. School Live!
    Allereerst: het is praktisch onmogelijk iets over deze serie te schrijven zonder gigantische spoilers. Daarom:

    Wie toch eens een anime wil proberen maar nog niets weet van deze serie, lees niet verder maar ga tenminste de gehele eerste aflevering kijken!!!

    De briljante twist uit de eerste aflevering was uiteraard al eerder ter sprake gekomen, maar gelukkig bleek de angst dat dat ook meteen het hoogtepnt van de serie was volkomen onterecht. De rest van het verhaal verloopt weliswaar aanmerkelijk subtieler, maar wel met een ronduit meesterlijke opbouw. Niet alles is wat het op het eerste gezicht lijkt, en veel ogenschijnlijk onbelangrijke details bewijzen later pas hun doel. Ondanks de uiterst sombere setting blijft de toon lange tijd nog vrij luchtig en positief, maar stukje bij beetje begint de ernst van de situatie toch te overheersen, om uiteindelijk genadeloos op je emoties in te beuken. Des te knapper dat het even onverwachte als passende einde juist optimistisch en hoopvol is, dat het niet vervallen is in de gemakkelijke "oplossing" van een ordinaire hakpartij met onvermijdelijk slechte afloop. De slotscene na de aftiteling hint nadrukkelijk op een vervolg wat ik weliswaar zeker toe zou juichen, maar als op zichzelf staand seizoen bekeken was dit een buitengewoon bevredigend einde.

    Ook op andere gebieden weet Gakkou Gurashi volkomen te overtuigen. Het helpt uiteraard dat we maar met een gering aantal personages te maken hebben, maar ze zijn allemaal prima uitgewerkt met juist voldoende achtergrond om hun beweegredenen te begrijpen. De opening is met z'n subtiele veranderingen een kunstwerkje op zich. Op technisch vlak laat de serie nergens noemenswaardige steken vallen, alles in dienst van het verhaal. Punten van kritiek? Misschien de wat overbodige zwembad-aflevering welke er uitsluitend voor een dosis fanservice in leek te zitten. Maar dat is het an ook wel. Met afstand de beste serie van dit seizoen, wellicht zelfs wel van dit jaar. En sowieso een van de meest verrassende anime die ik tot nu toe gezien heb.
    9/10
  • Shokugeki no Soma
    Als er één serie een valse start maakte was het deze wel. Na de eerste aflevering was mijn oordeel dan ook tamelijk vernietigend. Toch heb ik de serie een paar weken later alsnog opgepakt, en is het uitgegroeid tot een van m'n favorieten. Typische shonen-anime op een elitaire culinaire universiteit met alles wat je daarbij kan verwachten. Nee, geen seconde heb ik het idee gehad dat ze op die universiteit waren om iets te leren. Per slot van rekening dient iedereen die niet reeds een top-chef is (of domweg de verkeerde shampoo gebruikt) direct van school gestuurd te worden. Het is alleen maar wedstrijd na wedstrijd na wedstrijd. Zelfs op de momenten dat de school-setting kortstondig wordt verlaten. Maar wel op zo'n manier gebracht dat het blijft verrassen in plaats van dat het gaat vervelen. In goede shonen-traditie is het nooit de vraag óf onze protagonist gaat winnen, maar vooral de manier waarop.

    Die protagonist, Soma genaamd, is er ook een die aan alle clichés voldoet: een duidelijk doel voor ogen en volledig overtuigd van eigen kunnen op het arrogante af, wel praktisch blind voor wat er om hem heen gebeurt, maar steunt uiteraard wel het groepje personages om hem heen door dik en dun. De overige personages krijgen net de karakteropbouw die het verhaal vereist, slechts een paar (Tadokoro voorop) worden net iets verder uitgediept. De veelvuldige nadruk op vrouwelijke rondingen maakt overigens wel duidelijk wat de voornaamste doelgroep van de serie is, maar voor de dames is er uiteraard altijd nog Isshiki :D

    De ster van de show moet echter niet onder de personages gezocht worden, maar onder de talrijke gerechten die die revue passeren. Ook hier een duidelijk patroon: een gematigde eerste indruk, gevolgd een overdonderend effect (al dan niet in etappes) meestal gevisualiseerd met "foodgasms" (de een wat komischer of smaakvoller dan de ander...), en dan een gedetailleerde uitleg over het gerecht. Hierbij is werkelijk niets aan het toeval overgelaten, talloze bijzondere ingrediënten en kooktechnieken komen voorbij, maar zodanig uitgelegd en in beeld gebracht dat je hun effect bijna kan proeven. Ze zouden een restaurant moeten beginnen met al deze gerechten, dan boek ik een vreetvakantie daarheen om ze stuk voor stuk te proberen...
    (inclusief de ranzige experimentjes van Soma en zijn vader....)

    Al met al weet Shokugeki no Soma hierdoor het maximale uit z'n in basis vrij beperkte formule te halen. Een tweede seizoen is bij mijn weten nog niet officieel aangekondigd, maar gezien het bewust zeer open einde met waarin meermaals wordt verwezen naar hetgeen nog komen gaat lijkt dat slechts een kwestie van tijd. Kom maar op, mijn honger is nog niet gestild!
    8/10
  • Durarara!! X2 Ten
    Na het toch ietwat teleurstellende X2 Sho was dit weer een stap in de goede richting. De eerste paar afleveringen vormden min of meer op zichzelf staande verhalen om een aantal onderbelichte personages wat extra diepgang te geven. Maar uiteindelijk volgt er toch weer een overkoepelend verhaal waarbij Izaya serieuze concurrentie krijgt en Mikado zich meer en meer van een kant laat zien die we nog niet van hem kenden. En ook Masaomi begint weer een grotere rol te spelen, terwijl Dotachin en Shizuo juist buitenspel lijken gezet. Kortom, er gebeurt genoeg om er een boeiend verhaal van te maken. Wat me dan toch dwars zit? Dat het uiteindelijk toch vooral een opzet voor een derde seizoen X2 blijkt, waarop we nog tot het winterseizoen zullen moeten wachten...
    7.5/10
  • Charlotte
    Wat begon als een vermakelijke "de gave van de week"-show kreeg halverwege toch een zeer interessante wending: tijdreizen! Helaas bleef de serie daarna nog de nodige konijnen uit de hoge hoed toveren, welke ik toch niet allemaal even overtuigend vond. Ineens hebben we niet alleen de kwaaie wetenschappers, maar zijn er ook even genadeloze als ongeloofwaardige buitenlandse bendes. En in de slotaflevering moet Yu nog snel even de gehele wereld (naar goed anime-gebruik grotendeels in stereotypen) rondreizen om tienduizenden jongeren te verlossen van hun gave, dit wel ten koste van zijn eigen geestelijke gesteldheid. Maar uiteindelijk komt het toch nog allemaal goed, min of meer.

    Op zich kan het allemaal best, maar de manier waarop alles is uitgewerkt lijkt toch vooral erg gehaast en incompleet. Hoe zat het nu met die kwaaie wetenschappers? Wat waren nu precies de motieven van die buitenlandse bende die zich heel professioneel voordeed maar uiteindelijk toch een stel klunzen bleken? Hoe is het nu met de broer van Nao afgelopen? En even afgezien van z'n geheugenverlies, hoe kan het dat Yu ineens blijkbaar geen last meer heeft van de tienduizenden gaven die hij toch nog enige tijd bezit?

    Na de tijdreis om zusje Ayumi te redden had ik even het vermoeden dat het een hele andere kant op zou gaan. Dat hun broer juist het meesterbrein was die de hele boel zo gemanipuleerd had om Yu én Ayumi in zijn bunker te krijgen, wat dan juist het laboratorium zou blijken waaruit ze eerder ontsnapt waren (of dachten te zijn). Wat natuurlijk een pracht van een tijdreisparadox op had kunnen leveren. Maar al snel werd duidelijk dat het toch een andere kant op ging. Nu blijft toch het gevoel hangen dat "mijn" einde boeiender zou zijn geweest, misschien moet ik me toch eens de anime-wereld binnen zien te werken? :D

    Desondanks was het een leuke, originele en in technisch opzicht goed gemaakte serie, die me elke week weer nieuwsgierig maakte naar meer. Daarom is het juist zo jammer dat het nu toch zo overschaduwd wordt door het niet geheel overtuigende einde.
    7.5/10
  • Arslan Senki
    Het is een lange reis geweest met onze kroonprins van Pars en zijn gevolg. Een lange reis met behoorlijk wat zijsprongen die echter soms wat al te zeer uitgerekt werden. Met als gevolg dat het erop leek dat het einde flink afgeraffeld moest gaan worden. Niet voor niets eindigde elke aflevering met de profetische woorden "And thus, the boy would become king." Na de voorlaatste aflevering stond dan nog wel een helse taak te wachten: hoofdstad Ecbatana heroveren op de Lusitaniërs, en nu toch eindelijk eens afrekenen met Hermes en zijn sporadisch opduikende bovennatuurlijke helpers. Ga er maar aan staan in de resterende 24 minuten...

    Ik weet niet of ik het een geruststelling of een tegenvaller moet vinden, maar dat gebeurt dus niet. De serie eindigt met de nasleep van de verovering van een belangrijk fort, en hoe Arslan en consorten uiteindelijk vertrekken voor bovengenoemde slag. En eindelijk is er eens interactie tussen Arslan en Etoile zonder dat verwarring en chaos overheersen. Arslan zal nog wel even geduld moeten hebben alvorens de troon te bestijgen. Of we dat in een volgende serie gaan zien? Er is nog niks officieel aangekondigd, en de slotaflevering zwijgt hier ook over. Ergens voelt het ook alsof de makers halverwege de boel zodanig zijn gaan rekken dat de serie niet binnen dit seizoen afgerond kón worden.

    Los daarvan is het een rit met ups en downs geweest. Ook al is en blijft het uiteraard pure fictie, de serie heeft toch een mooi stuk geschiedenis neer weten te zetten. En hoewel je je vraagtekens kan zetten bij de geloofwaardigheid van sommigen is er toch een interessante groep karakters bij elkaar verzameld. Maar kritiek is ook zeker op z'n plaats. Zoals al genoemd werden er teveel en te langdurige zijstappen gemaakt. Arslan zelf was als personage misschien wel een beetje té perfect. De animatie was bij vlagen echt rampzalig, met paarden die houteriger bewogen dan een hobbelpaard, of rij na rij aan nagenoeg identieke boogschutters. En ik vraag me vooral ook af wat nu de toegevoegde waarde van Hermes z'n spoken nu eigenlijk was, aangezien dit het enige echt bovennatuurlijke element in de hele serie was. Maar ondanks deze gebreken was het toch een interessante en bovenal vermakelijke serie, nu alleen maar hopen dat er toch nog een echte afsluiting van het verhaal gaat volgen.
    7/10
  • Gangsta.
    En ook deze serie die ik deels al van de manga kende zit erop. Voorlopig tenminste, want als je niet beter zou weten zou je denken dat het volgende week gewoon verder gaat. Dit een open einde noemen zou nog een understatement zijn. Na een rustige opbouw waarbij elk van de drie hoofdpersonages de nodige bagage heeft gekregen is uiteindelijk toch serieus de pleuris uitgebroken. Met personages die in verhouding tot iedereen die we eerder hadden leren kennen nogal uit de toon vallen. En onze drie protagonisten spelen hierbij ineens niet of nauwelijks een rol. Oké, er is dan nog wel even een flinke onthulling, maar die komt toch ook tamelijk out of the blue.

    Geruime tijd kreeg ik ook het gevoel dat het een weliswaar weinig verrassende maar wel zeer degelijke adaptatie was die de sfeer van de manga goed wist te vatten. Vooruit, dit is wel weer zo'n geval waarin de statische gevechten in de manga harder lijken dan de bewegende gevechten in de anime, maar dat is nog wel overkomelijk. Echter, als ik dan toch aan het vergelijken ben: juist op het moment dat je bij de manga het gevoel kreeg dat het nu echt spannend zou gaan worden zakte de anime juist totaal door het ijs. Vanaf de aanval op Bastard is de serie een rommeltje geworden, waarbij de broodnodige spanning helaas ontbreekt. In plaats daarvan is er slechts chaos en verwarring. Met de wetenschap dat gezien de voortgang van de manga een eventueel vervolg nog wel minimaal een jaar op zich zal laten wachten was iets meer lijn in het geheel en vooral een duidelijk einde toch zeer welkom geweest. Vooralsnog overheerst dan toch de teleurstelling.
    6/10
Zo, dat was me toch het seizoentje wel...

Wat nog rest zijn de staartjes van Ninja Slayer en Sushi and Beyond, een volle tweede seizoenshelft van Ushio & Tora, plus nog een stel afleveringen van God Eater die naar de winter zijn uitgesteld. En uiteraard nog steeds de laatste aflevering van voorjaarstopper Kekkai Sensen, welke gisteren dan eindelijk uitgezonden zou worden, maar nu toch weer een weekje is doorgeschoven...

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 05 okt 2015 22:16

@Sha, nog een aanrader, al is het alleen maar voor de eerste aflevering: Osomatsu-san. En oordeel vooral niet te vlug....

Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 07 okt 2015 08:53

Zo, je hebt er aardig werk van gemaakt, zal het vanavond eens goed doorlezen (zo'n mobieltje blijft toch te klein)

Osomatsu-san had ik trouwens al links laten liggen aan de hand van de plaatsjes toen ik de naam in Google intikte.. Maar zal het eens een kans geven :)

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 07 okt 2015 10:05

Dat had ik ergens al wel verwacht, zo interessant zag het er vooraf inderdaad niet uit. Een flauwe, gedateerde komedieserie uit de jaren '60 die weer eens gereanimeerd wordt. Maar ze weten er een tamelijk briljante draai aan te geven...

Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 12 okt 2015 20:53

Heb eindelijk de tijd gehad om je post een beetje door te lezen, ben het in grote lijnen eigenlijk wel met je eens, hoe saai het ook klinkt. Gakkou Gurashi! was veruit de anime of the season. Alleen de food anime heb ik persoonlijk weinig mee :)

Osomatsu-san geprobeerd en dat lag me toch ook niet overigens..

Voor mij zijn er van dit seizoen tot nu toe toch wel twee anime die boven de rest uitsteken..

One Punch Man is geweldig, er zit tot nu toe nauwelijks een story line in, maar dat heeft Saitama zelf ook niet nodig. Hij is een held omdat het hem wel leuk leek, ik kijk de anime omdat hij 1 van de grappigste personages is die ik tot nu toe in een anime heb gezien :)
Mosquitoes suck

Comet Lucifer... kan helemaal de verkeerde kant opschieten, met het standaard naieve meisje, maar de tekenstijl is van dermate hoge kwaliteit dat het bijna lijkt alsof je naar een Ghibli film zit te kijken.

En verder...

Utawarerumono, wat blijkbaar een soort van vervolg is, maar tot nu toe is het meer een reboot van de vorige serie. Wat niet erg is, want dat was ook een prima serie, op de laatste paar afleveringen na dan. Wel weer een mooie tekenstijl.

Het tweede seizoen van Seraph of the End, wat voor mij eigenlijk een beetje als verrassing kwam, geen idee dat het zo snel al zou beginnen weer. Young Black Jack is tot nu toe lekker duister... en de nieuwe Gundam is ook nog wel ok.

Verder heb ik al een aantal series weer laten vallen... maar er zijn er toch nog steeds wel heel veel die ik nog steeds een kans geef. De meer generieke Radukai Kishi no Cavalry, Gakusen Toshi Asterisk, Taimadou Gakuen en Lance N'Masques... en de tot nu toe nogal vage Sakurako-san en Heavy Object

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 03 jan 2016 01:08

Het herfstseizoen zit er weer op, dankzij m'n vakantie in oktober/november heb ik wel een fikse kijkachterstand opgelopen en heb ik dan ook de nodige series geschrapt. Zo had ik Peeping Life TV (2ep) en Shingeki! Kyojin Chuugakkou (1ep) eigenlijk nog wel een kansje willen gunnen, maar nu toch maar niet. Ook Young Black Jack heb ik na 3 afleveringen gedropt, hoewel het best potentie leek te hebben wekte het vooral irritatie op. Subete ga F ni Naru The Perfect Insider leek na 2 afleveringen weliswaar nog de goede kant op te gaan, maar ik had reeds gehoord dat het einde van dit moordmysterie totaal door de mand viel. En dan waren er nog twee (poging tot) horror-shorts, Kowabon en Kagewani, welke ik beiden na drie slaapverwekkende afleveringen heb laten vallen.

Dan de series waarbij ik het wel vol heb gehouden:

One Punch Man
Als er één ding is waar ik echt allergisch voor ben zijn het wel series waarin gevechten vele afleveringen lang voortduren. Welkom One Punch Man, het ultieme medicijn tegen deze allergie! Hoe sterk de vijand ook is, gevechten duren nooit lang. Wat een verademing! Het spannendste aan One Punch Man is niet of Saitama wederom de bad guy zal verslaan, maar eerder of Tatsumaki nu wel of niet iets onder haar....nee laten we toch maar niet die kant op gaan.

Wat de serie in mijn optiek handig doet is de "vijand van de week" gebruiken puur als een plotdevice om stukje bij beetje de wereld rond Saitama op te bouwen. En daarbij ook de werkelijke antagonisten van de serie, enkele mede-helden die zo hun eigen agenda lijken te hebben, waartegen de onmetelijke kracht van Saitama volstrekt nutteloos zal zijn. Daarmee lijkt dit eerste seizoen verhaaltechnisch dan ook niet veel meer dan een opzetje voor meer. Alle poppetjes staan, laat het volgende seizoen maar komen!

Wat de serie dan (geheel bewust) mist aan spanning en doorlopend verhaal wordt meer dan goed gemaakt door de actie en humor. Meer dan eens gaan die twee ook hand in hand, waarbij vooral Genos herhaaldelijk het lijdend voorwerp mag spelen. De visuele stijl helpt hier ook bij, bij vlagen is het het mooiste en spectaculairste wat we dit jaar gezien hebben, om dan net zo plotseling over te schakelen naar een uiterst simplistische stijl voor het komische effect. En met succes, zo kan ik iedereen afraden om tijdens scenes als deze net een slok drinken te nemen, tenzij je uiteraard graag je scherm een poetsbeurt zou willen geven.

Nee, One Punch Man hoort met gemak bij de beste series van dit jaar. Niet pretentieus of met een diepere boodschap, maar gewoon topvermaak van de zuiverste soort.
9/10

Fushigi na Somera-chan
Een short van 3,5 minuten per aflevering over....euh, eigenlijk geen flauw idee. De volslagen random belevenissen van een stel meisjes, gespeend van enige vorm van logica of verhaallijn. Maar hé, wel een hoop nuttige weetjes over de menoussoue, altijd handig als je er een keer eentje tegenkomt. Zelden echt hilarisch, maar dusdanig maf en onvoorspelbaar dat ik moeiteloos het einde van de serie gehaald heb.
5.5/10

Miss Monochrome: The Animation (S3)
Het derde seizoen gaat naadloos verder waar het tweede was opgehouden, zodanig dat je je kan afvragen waarom ze het überhaupt als 2 losse seizoenen presenteren. En alle kritiek van het tweede seizoen gaat hier dus ook weer op: de dubbele lengte van de eerste serie, maar niet de dubbele dosis humor. Sowieso was Miss Monochrome een stuk grappiger toen ze nog tevergeefs probeerde succesvol te worden, iets wat op miraculeuze wijze toch gelukt is. Nee, leuk idee, maar de inspiratie was al geruime tijd op.
5/10

Ushio to Tora
Het is wat lastig om nu al een echt oordeel te geven, aangezien de serie feitelijk nog niet afgelopen is. Aan het einde van de laatste aflevering volgt dan ook gewoon de titel van de volgende. Maar op die volgende aflevering zullen we toch april moeten wachten, formeel staan die komende 13 afleveringen ook te boek als tweede seizoen. Wat nu dus rest is een serie met een zeer open einde. We hebben ons dynamische titelduo, we hebben een grote vijand, we hebben enkele andere partijen die zo hun eigen opvattingen hebben hoe dat kwaad te bestrijden. Alle ingrediënten lijken daarmee aanwezig voor een spectaculair einde.

De serie tot nu toe mag er in ieder geval ook zijn. Wat begon als een "yokai van de week"-show is al snel uitgegroeid tot een episch avontuur, met een mooie wisselwerking tussen de beide titelpersonages, en met een hoop interessante personages daar omheen. Het karakterdesign heeft weliswaar meer dan een vleugje jaren '90 (en die neus...), de actiescenes zijn helemaal 2015 en de humor tijdloos. Een enkele aflevering was wellicht wat minder interessant of voelde wat onnodig opgerekt, maar over het geheel wordt het verhaal mooi stukje bij beetje opgebouwd tot waar we nu zijn.

Nu dus even een paar maanden geduld...
7.5/10

Seraph of the End: Battle in Nagoya
Eigenlijk kan ik hier heel kort over zijn: dit tweede seizoen was in alle opzichten een naadloze voortzetting van het eerste. Een serie waarbij je vooral niet teveel moet nadenken, maar het het beste gewoon als hersenloos vermaak kan zien. Fraai uitgevoerd hersenloos vermaak, dat dan wel. Desondanks is het dan toch jammer dat het einde, tsja, toch wat afgeraffeld leek, dat laat toch een wat vervelende nasmaak achter.
7/10

Onsen Yousei Hakone-chan
En nog een uiterst middelmatige short over een stel concurrerende onsen-spirits in Fuji-Hakone-Izu National Park. Om toch iets positiefs te noemen: de eerste aflevering deed vermoeden dat het weer zo'n serie was met als enige doel de protagonist met z'n kop steeds tussen een stel tieten te laten belanden, maar dat viel gelukkig mee. Maar om nu te zeggen dat daar iets memorabels voor in de plaats is gekomen? Neuh. Nu weet ik niet in hoeverre dit vooral bedoeld was als reclame voor Hakone, maar ook als zodanig bekeken was dit geen geen succes.
5/10

En dan zijn er nog drie series die pas op de helft zijn:

Osomatsu-san is voor mij wel een blijvertje. Niet alle fragmenten zijn even geslaagd, en voor een serie als deze was de EP12-recap sowieso volstrekt overbodig. Maar er zitten meer dan genoeg geslaagde grappen in om toch trouw te blijven kijken.

Utawarerumono: Itsuwari no Kamen daarentegen wordt steeds twijfelachtiger. Iedere keer als je denkt dat er iets van een verhaal gaat komen worden er maar weer wat flauwe harem-perikelen bij gesleept. Waarom?! In EP13 lijkt dan eindelijk de grote oorlog uit te breken, maar afgaand op het eerdere verloop van de serie kan het volgende week net zo makkelijk weer uitdraaien op flauwe humor.

Gundam: Iron Blooded-Orphans is toch wel de grootste verrassing van het seizoen gebleken. Dat komt deels door niet al te hoge verwachtingen, zonder ooit een Gundam-serie te hebben gezien had ik er toch een bepaald beeld bij. En dan deed de eerste aflevering ook nog eens vrij sterk aan Aldnoah.Zero denken, een serie die veel pretendeerde maar weinig daarvan wist waar te maken. Maar deze Gundam-reeks is anders. Het gaat niet zozeer om vechtende superrobots, het gaat vooral om mensen. Of meer specifiek: om kindsoldaten en "human debris", feitelijk slaven. Stuk voor stuk boeiende personages met overtuigende beweegredenen maar zeker ook hun tekortkomingen en donkere trekjes (zo heeft de voornaamste protagonist zich al meermaals een wel heel erg koelbloedige killer getoond). Dat terwijl juist sommige "bad guys" meer blijk van moraliteit geven.

En als er dan robots aan te pas komen is het op een voor mecha-begrippen tamelijk realistische manier: geen onoverwinnelijke superwapens, maar machines met hun beperkingen en kwetsbaarheden. Zo halverwege de serie leek het toch even wat luchtiger vermaak te worden, om er dan toch weer een paar bloedserieuze momenten tegenaan te gooien.

De serie heeft sowieso wel m'n interesse in de hele Gundam-franchise aangewakkerd, ben nu ook begonnen aan MSG Thunderbolt en MSG: The Origin. En dan ligt er ook nog een 1/144 Barbatos in m'n winkelmandje van Amazon...

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 24 mei 2016 22:28

Uit de categorie "beter laat dan nooit", nog even de series van het afgelopen winterseizoen:

Osomatsu-san
Een nieuwe serie van een gag-anime uit de jaren '60 rond een bijna-identieke zesling, en de briljante maar vanwege copyright-kwesties inmiddels geschrapte eerste aflevering maakte al direct duidelijk dat de makers zich er zeer bewust van waren dat het gevoel voor humor van de TV-kijker in een halve eeuw flink veranderd is. De rest van de serie zijn ze gewoon doorgegaan met de meest uiteenlopende en absurde situaties en grappen, met soms ook ruimte voor een gevoelig momentje, maar daarna gewoon weer verder een knotsgekke Mad Max-parodie. Niet alle grappen zijn raak, maar voorspelbaar is het geen moment, en meer dan eens vraag je je na een aflevering af waar je nu in vredesnaam naar hebt zitten kijken. Dus ja, de makers zijn wat mij betreft volkomen geslaagd in hun missie de serie nieuw leven in te blazen.
8/10

Kono Subarashii Sekai ni Shukufuku wo!
De grootste verrassing van het seizoen. Nu had ik het "trapped in another world"-genre tot nu toe toch altijd al wat gemeden, het leek op voorhand een van de meest uitgemolken genres. En op voorhand wees niets erop dat KonoSuba boven de middelmaat zou uitstijgen. Maar door een mix van flink gekneusde personages en een gezonde dosis bij vlagen heerlijk melige humor deed de serie dat juist wél. Slechts één groot minpunt: waarom slechts 10 afleveringen?
8/10

Boku Dake ga Inai Machi
Lastig, dit leek lange tijd de onbetwiste topper van het seizoen te worden: een moordmysterie met een originele manier van tijdreizen, subtiel en vakkundig gemaakt. Tot de grote onthulling kwam en de boel als een kaartenhuis ineen stortte. Ik moet zeggen dat het slot hierna dan nog enigszins meeviel, maar dit was meer een gevalletje redden wat er nog te redden valt. Alles tot aan die onthulling was te goed om de serie echt genadeloos neer te sabelen, maar er blijft toch een wat vervelende nasmaak achter.
7/10

Ojisan to Marshmallow
Veruit de leukste short van het winterseizoen. Het verhaal van een jonge vrouw die een oogje heeft op die ogenschijnlijk toch niet zo woest aantrekkelijke man, die op zijn beurt stekeblind is voor haar avances maar uitsluitend oog heeft voor marshmallows. Simpel maar vermakelijk. De op de serie volgende Special was echter wel een tikje creepy...
7.5/10

Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri (S2)
Een vervolg op de zwaar door de JSDF gesponsorde fantasyserie waar ik me best mee vermaakt heb maar waar ik desondanks toch ook wat bedenkingen bij heb. Het grote probleem is dat er ontzettend veel verhaal met de nodige heftige gebeurtenissen in een te korte serie gepropt moest worden. Een zware aardbeving, een moordaanslag op de keizer, een machtsovername door de even gewelddadige als incompetente en beinvloedbare kroonprins, laten we vooral niet te lang bij zulke details stil blijven staan. Het is maar goed dat de de JSDF zo oppermachtig is, anders hadden ze toch echt een paar afleveringen meer nodig gehad...
7/10

Sekkou Boys
Stenen beelden van goden uit de oudheid als boyband. Lekker absurd uitgangspunt. Helaas toch iets minder hilarisch als je op basis van dat uitgangspunt zou verwachten. Leuk, maar niet meer dan dat.
6/10

Kanojo to Kanojo no Neko: Everything Flows
Nieuwe adaptatie van een al wat oudere short, over de band tussen een jonge vrouw en haar kat. Voornamelijk gezien vanuit het perspectief van die kat. In plaats van 4 korte minuutjes nu vier keer 7 minuten, en nu ook met een meer conventionele stijl. En wederom het bewijs dat meer niet altijd beter is.
6.5/10

Mobile Suit Gundam: Iron Blooded Orphans
Gundam was ook typisch zo'n franchise waar ik zonder er ooit iets van gezien te hebben toch m'n ideeën over had. En dan bleek dit de perfecte serie om die vooroordelen om zeep te helpen. 's Werelds bekendse mecha-franchise bleek namelijk niet zozeer om vechtende robots te draaien (al stelden die ook allerminst teleur), maar vooral om de mensen daaromheen. In dit geval veelal kindsoldaten en slaven. Waardoor de moraliteit ook zeker niet zwart-wit was. Hoewel de serie er geen moment twijfel over laat bestaan wie onze helden zijn worden er wel degelijk vraagtekens geplaatst bij hun acties.
8.5/10

Hai to Gensou no Grimgar
Welhaast de tegenpool van het hierboven al genoemde KonoSuba: ook mensen die plotseling vastzitten in een vreemde wereld, nu echter een uiterst serieuze en realistische benadering zonder opheldering over die wereld. Een serie die er vooral om draait hoe de protagonisten zich moeizaam, stukje bij beetje aanpassen aan hun nieuwe leefsituatie. Traag maar oprecht. Het enige wat me nogal tegenstond was het einde: is er eens een serie waarin de hoofdpersonen niet een razendsnelle groei doormaken, eindigt het nu toch met een gevecht tegen de gevreesde vijand. In een serie waarin simpelweg overleven vaak al moeilijk genoeg leek vond ik dit toch minder passend.
7.5/10

Schwarzesmarken
Mecha versus aliens versus de stasi in de vroegere DDR. Net zo onzinnig als de ballonborsten van de vrouwelijke piloten, maar juist door de bloedserieuze benadering hiervan pakt dit zeer vermakelijk uit. Niet zozeer goed, wel leuk. De guilty pleasure van het seizoen.
7/10

Ooyasan wa Shishunki!
Zeer middelmatige short over een jonge die in een appartement komt te wonen waar de huisbaas een schattig maar ook tamelijk wereldvreemd schoolmeisje blijkt. Net grappig genoeg om het de 2 minuutjes per aflevering vol te houden.
5/10

Durarara!! X2 Ketsu
Het is een lange rit door Ikebukuro met ups, downs en vooral héél erg veel zijstraatjes geweest, maar uiteindelijk toch met een bevredigend slot.
8/10

Dagashi Kashi
Een aspect van de Japanse cultuur in licht verteerbare vorm. Pun intended. Soms knotsgekke en soms opvallend luchtige slice-of-life komedie met Japans snoepgoed en gerelateerde zaken als middelpunt. Op zichzelf zeker leuk, maar hierbij zal mijn interesse in Japan ook vast een rol spelen in mijn oordeel. En andersom heeft deze serie ook zeker invloed gehad op de souvenirs die ik tijdens m'n laatste trip naar Japan heb gekocht...
7.5/10

Showa Genroku Rakugo Shinju
En een ander aspect van de Japanse cultuur, maar dan een stuk serieuzer van aard: een in de obscuriteit afgedaalde theatervorm, Rakugo. In veel opzichten het anime-equivalent van Hollywoods Oscar-bait: zwaar drama rond de langdurige maar lang niet altijd makkelijke relatie tussen twee rakugo-artiesten, inclusief de onvermijdelijke trieste afloop. Het meest interessant aan de serie is hoe de theatervorm herhaaldelijk wordt opgenomen in het verhaal: geen korte fragmentjes, maar veelal langdurige stukken als integraal onderdeel van het verhaal. Wel vond ik ik het wat vreemd dat de serie na de eerste aflevering direct enkele decennia terug in de tijd ging om pas helemaal aan het einde weer terug te keren, maar uiteindelijk pakt die keuze toch prima uit.
8.5/10


@Sha, keek jij momenteel nog wat? Anders kan ik je in afwachting op meer Attack on Titan ieder geval Koutetsujou no Kabaneri aanbevelen: van de makers van AoT, en doet daar in veel opzichte ook sterk aan denken. Wederom leven de laatste plukjes mensheid in een wereld die beheerst wordt door monsters, nu een soort van kruising tussen zombies en vampiers. En ook hier een protagonist met monsterlijke trekjes. Het zal nog even moeten blijken waar het verhaal heen gaat, maar het is in ieder geval eye-candy van de bovenste plank.

Verder Volg ik momenteel:
  • Boku no Hero Academia: typische shonenserie over een school voor superhelden
  • Re:Zero kara Hajimeru Isekai Seikatsu: weer een otaku die vastzit in een fantasy-wereld, nu echter met een Groundhog Day/Edge of Tomorrow-achtige twist.
  • Sakamoto desu ga?: over de coolste gozer die ooit op een school heeft rondgelopen.
  • JoJo's Bizarre Adventure: Diamond is Unbreakable: m'n eerste kennismaking met de JoJo-franchise, en meteen een goede.
  • Joker Game: over een speciale spionage-unit rond WO2. Leek heel interessant te gaan worden, maar inmiddels is het toch een beetje "de spion van de week".
  • Bakuon!!: schattige meisjes op stoere motoren. In eerste instantie gedropt maar later toch weer opgepakt, en eigenlijk is het inmiddels een van de leukere series van het seizoen.
  • Mayoiga: mysterie ten top. Niet zozeer het verhaal an sich, maar wat nu de ware aard van de serie is. Het begin leek even serieus, maar stukje bij beetje is het zo onzinnig geworden dat het haast wel een hele bewuste parodie moet zijn.
  • Flying Witch: uiterst relaxte slice-of-life over een moderne heks op het platteland van Japan.
  • Bungou Stray Dogs: over een detectivebureau waar iedereen bovennatuurlijke krachten heeft. En een bijkomstigheidje: de personages zijn allemaal afgeleid van beroemde Japanse schrijvers met elk hun eigenaardigheden. Begon leuk, maar lijkt wat in te zakken.
  • Kiznaiver: over een groep personen die bij wijze van experiment met hun "pijn" aan elkaar verbonden worden. Interessant idee, maar ik weet nog niet helemaal wat ik ervan moet vinden.
  • Kuma Miko: over een tempelmeisje en de beer waarmee ze samen woont. Lijkt op het eerste gezicht een schattige kinderserie, maar de eerste aflevering maakt hier al heel snel korte metten mee. Maar zo halverwege de serie lijken de scherpe randjes toch alweer verdwenen.
  • Space Patrol Luluco: knotsgekke short van de makers van Kill-la-Kill.
Daar naast ben ik nog wel begonnen aan Haifuri (schattige meisjes doen schattige dingen op oorlogsschepen, tot ze ineens van muiterij worden beschuldigd en iedereen op ze begint te schieten), Kuromukuro (plotseling ontwaakte samurai versus mecha-demonen), Sousei no Onmyouji ("exorsists" die tegen monsters vechten), Terra Formars Revenge (vervolg op de guilty pleasure van twee jaar geleden, alleen lijkt de pleasure nu toch verdwenen) en Mobile Suit Gundam Unicorn RE:0096 (een serie binnen een doorlopend universum van de franchise, en zonder voorkennis een stuk minder boeiend), maar deze staan voorlopig (of definitief) in de ijskast.

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 03 jul 2016 13:06

@Sha, dan eindelijk het nieuws waar je al jaren op zat te wachten: http://www.animenewsnetwork.com/news/20 ... 17/.103914

Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 04 jul 2016 07:12

Ha eindelijk, een tweede seizoen eruit gooien bijna 4 jaar na dato, terwijl het een van de meest populaire series was, benieuwd hoe het uit gaat pakken :)

Maar goed ook, na twee heel slechte seizoenen dit jaar begon ik de hoop in goede nieuwe series een beetje op te geven.
Vooral afgelopen lente seizoen was echt waardeloos.

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 04 jul 2016 21:29

Nah, zo vreselijk was het lenteseizoen nu toch ook weet niet. Oké, de twee beste series lopen nog: Re:Zero en JoJo's Bizarre Adventure. En ook de kanttekening dat ik nog niet begonnen ben aan het tweede seizoen van Ushio & Tora en ik al halverwege het winterseizoen Ass Class in de wacht heb gezet.

Maar los daarvan was het wellicht geen seizoen van echte hooglvliegers, maar wel een behoorlijk aantal degelijke series. Vooralsnog (ik moet nog een paar series afkijken) mijn favorieten waren Boku no Hero Academia (shonen-superheldenschool) en Flying Witch (uitermate relaxte slice-of-life met een magisch randje). Kotetsujo no Kabaneri en Joker Game wisten weliswaar de geschepte verwachtingen niet waar te maken, maar waren desondanks zeker de moeite waard. Sakamoto Desu Ga? was gewoon lekker over-the-top humor, en Bakuon!! en Bungo Stray Dogs zijn gedurende het seizoen steeds beter geworden. De enige echte miskleun was uiteindelijk Mayoiga: al snel was wel duidelijk dat het als thriller/mystery niet serieus te nemen was, maar een hele tijd leek het alsof de makers doelbewust de kijker voor de gek hielden. Maar helaas, aan het eind van de rit bleek het gewoon slecht.

Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 05 jul 2016 08:38

De enige serie die ik nu nog volg van het seizoen is idd Re:Zero :)
En uiteraard One Piece, die nu dan toch eindelijk (na een jaar of 2) aan een nieuwe arc (of filler) is begonnen.

Mayoiga begon zo goed, maar na een paar afleveringen daalde het niveau wel heel snel. Kabaneri was op zich wel leuk, tot die Biba geïntroduceerd werd, een bad guy die totaal nergens op sloeg en het hele verhaal ontspoorde (ha, treinen!). En dat zijn de enige twee series die ik tot het einde heb gevolgd, de rest van het seizoen heb ik al voortijdig opgegeven.

Heb je ReLife al gezien van dit seizoen? Om de een of andere reden zijn alle afleveringen daarvan in 1 keer uitgekomen.
Wel een heel bizar plot, dat zo bij een of andere vage pedo hentai zou passen, maar die kant hebben ze gelukkig totaal kunnen vermijden en het is nog bes teen leuke serie geworden. Maar een man van 27 die door een pil weer 17 lijkt en een jaar lang weer terug naar school gaat en sociaal om gaat met allerlei tiener meisjes, dat kan toch echt alleen maar uit Japan komen :D

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 05 jul 2016 20:36

Had je in het winterseizoen trouwens Konosuba gekeken? Lijkt me echt een serie voor jou.

ReLife staat nog wel op m'n kijklijst, maar het was er nog niet van gekomen. Wel vreemd inderdaad dat ie ineens geheel beschikbaar is. Maar ook wel weer makkelijk, anders zou het wel makkelijk te verwarren zijn met ReWrite...

Tot nu toe heb ik me gewaagd aan:
  • Shokugeki no Soma: Ni no Sara: meer van hetzelfde, en daar is in dit geval niks mis mee.
  • Arslan Senki: Fuujin Ranbu: idem dito. Slechts 8 afleveringen overigens, wat mijn vermoeden bevestigd dat ze zich het eerste seizoen enigszins misrekend hebben...
  • Orange: schoolmeisje krijgt een brief van haar 10 jaar oudere zelf, met aanwijzingen om bepaalde trieste gebeurtenissen in de toekomst te vermijden. Leuk idee, uitwerking nog minder overtuigend.
  • Tales of Zestiria the X: cliché-fantasy gebaseerd op een of ander spel. Moet het nog vooral van visueel spektakel hebben.
  • Taboo Tattoo: cliché-jongen-krijgt-plotseling-superkrachten. En afgaand op de OP en ED een hele lading sexy meiden om zich heen. Gevechten zijn mooi, de rest, tsja.
  • Amaama to Inazuma: de feel-good slice-of-life van dit seizoen, over een alleenstaande vader die na jaren van bento-maaltijden z'n dochtertje belooft echt voor haar te gaan koken.
Verder kijk ik momenteel nog vooral uit naar Handa-kun (prequel op het geweldige Barakamon), 91 Days (Maffia) en Mob Psycho 100 (van de schrijver van One Punch Man).

Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 05 jul 2016 21:16

Konosuba heb ik inderdaad gezien en kon ik wel waarderen..

Verder ben ik dit seizoen zoals gewoonlijk weer begonnen met de eerste afleveringen van series waarvan ik denk (of nu al dacht) dat ze wel wat potentie hebben...Ik geef bijna alles wel een kans, behalve de gay idol, mannelijke cheerleader whatever series. Dat gaat me dan weer iets te ver :)

Toevallig was ik net van de week begonnen met het spel Tales of Zestiria en zag ik hem ineens in de lijst met nieuwe anime staan... ik vond de graphics in het spel al zo mooi, nu blijkt dus waarom. En tja, Shokugeki no Soma, een serie vol met foodgasms, blijft geinig :P

Gebruikersavatar
WizardOfOss
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 15177
Lid geworden op: 31 mar 2004 23:32
Locatie: Hellsalem's Lot
Contacteer:

Re: Anime-series

Bericht door WizardOfOss » 09 jul 2016 10:31

And now for something completely different:


Gebruikersavatar
Sha
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 12747
Lid geworden op: 05 jun 2007 09:29
Locatie: Gouda

Re: Anime-series

Bericht door Sha » 02 apr 2017 15:23

Nou, 3.5 jaar na de laatste aflevering van seizoen 1...
en het tweede seizoen van Attack on Titan is nu toch eindelijk begonnen :)

Plaats reactie