Algemeen computerspellen topic

Vele filmliefhebbers zijn ook fanatieke gamers.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 17 dec 2007 23:15

Mmmm, lijstjes. Even de mijne voorzien van beeld en verhaal!

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 18 dec 2007 00:29

En vergeet de héélijke Britse humor van N.O.L.F. niet, Kyrill :wink:

"Are you insulting my monkey?" :D

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 18 dec 2007 09:59

Meszahline schreef:Mmmm, lijstjes. Even de mijne voorzien van beeld en verhaal!
:T

Tiberian Sun heb ik ook een hele tijd gespeeld, al was ik meer van de Red Alert variant. Battlefield 1942 ben ik vergeten zie ik, ook eindeloos online gespeeld.

Gebruikersavatar
emperor
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 17461
Lid geworden op: 29 mei 2003 18:51

Bericht door emperor » 18 dec 2007 10:15

emperor schreef:1. Gears Of War
2. Call Of Duty 4
3. S.T.A.L.K.E.R
4. Crysis
5. Soldier Of Fortune 2 / Soldier Of Fortune: PayBack
kleine aanvulling:
Unreal Tournament 2004( helaas bijna geen goed InstGib server meer te vinden)
HL2 (aardig maar niet super..beetje langdradige spel/verhaallijn eigenlijk steeds hetzelfde)
FarCry..erg mooi spel leuk om te spelen je leeft je echt in.
Quake III ook vaak gespeeld in de hoogtijdagen dan.
KingPin (het gangsta spel waar ik ook heel wat avonden mee heb gespeeld
Rune: Halls of Valhalla lekker hakken op elkaar met bijlen, zwaarden enz.
viking styl.
Maar de topper blijft toch wel Unreal Tournament GOTY edition.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 18 dec 2007 10:29

Ik vond HL juist super afwisseldend, het verlaten oostblok achtige gebied, de horror achtige passage, die verdoemde gevangenis etc... Het einde vond ik echt super. Ook de gevechten en gameplay vond ik afwisselend, de ene periode ben je wat aan het verkennen en wat puzzeltjes aan het oplossen en de andere keer sta je te knallen als een gek. Ook de antlions zorgde voor wat afwisseling als ook de auto en de hovercraft. Heerlijk gewoon :D

Gebruikersavatar
emperor
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 17461
Lid geworden op: 29 mei 2003 18:51

Bericht door emperor » 18 dec 2007 10:48

..toch vond ik het op den duur een beetje te langdradig op een of andere manier..het was wel met afwisseling, de hovercraft was aardig..maar je ging maar door en door en door en door..zonder echt een doel te hebben, iets te volbrengen..als je dan bij het eind was, ging je in feite gewoon verder..mooi spel dat wel.

in het rijtje van mij kan trouwens ook Painkiller.

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 18 dec 2007 21:12

Even een herziene top 10 gemaakt:

1. Half-Life (incl. Opposing Force & Blue Shift)
2. Unreal
3. Return To Castle Wolfenstein
4. No One Lives Forever
5. Jedi Knight: Jedi Academy
6. No One Lives Forever: A Spy In H.A.R.M.'s Way
7. Serious Sam: The Second Encounter
8. Jedi Knight II: Jedi Outcast
9. Unreal Tournament
10. Soldier Of Fortune

*Verder nog gespeeld: Age Of Empires (+ The Rise Of Rome), Age Of Empires: The Age Of Kings, GTA III, Gunman Chronicles, Hitman 2, Red Faction, Serious Sam, Unreal II: The Awakening, Unreal Tournament 2004.
*Nooit uitgespeeld: Baldur's Gate, Doom, GTA II, The Lord Of The Rings: The Return Of The King, ...

En waarschijnlijk vergeet ik er nog een paar.

Gebruikersavatar
PascalE
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 11799
Lid geworden op: 24 jan 2007 17:23
Locatie: Schijndel/Utrecht
Contacteer:

Bericht door PascalE » 18 dec 2007 21:16

Hitman ben ik vergeten, die serie is echt geniaal tot en met het laatste deel :T .

Gebruikersavatar
Feoreunn
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3333
Lid geworden op: 28 jan 2007 22:04
Locatie: Wielsbeke

Bericht door Feoreunn » 24 dec 2007 20:19

Herbegonnen met Unreal en ik ben weeral helemaal in de sfeer. De desolate landschappen geven je een gevoel van eenzaamheid en isolering, nog meer dan bij een spel als Half-Life. Als je dan ook nog eens door horden vijanden wordt aangevallen, is het hek helemaal van de dam. Nu zit ik in de Nali-tempel met de puzzels en wat een geweldig level. Nauwe, donkere gangen met lastige monsters, waaronder reuzenvliegen, Slith en uiteraard Skaarj. Heerlijk, schijnbaar eindeloos spel!

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 25 dec 2007 14:00

01. The Legend of Zelda: Ocarina of Time Nintendo 64, 1998
Afbeelding
Zelf mocht ik nooit consoles in huis hebben. Mijn vader had een hekel aan het kinderachtige gedoe van Nintendo en met geduld wachtte hij tot Sony met een nieuw bakbeest kwam aanlopen. Mijn moeder had überhaupt een hekel jegens electronica voor plezier en vond dat ik wel genoeg had aan een PC. Zo'n jaartje later verscheen Ocarina of Time. De euforie, de kracht, de uitstraling, het zal nostalgie zijn geweest, maar zelfs als ik nu de game weer aanzet ervaar ik datzelfde genot. De soundtrack, de eindbazen, het dubbelzijdige verhaal, alles klopt. Werkelijk alles klopte.
Het meeste geniet ik nog van het feit hoe de game na de volwassenwording van onze held zelf ook plots volwassen wordt. De drie te bezoeken tempels nemen twee keer zoveel tijd in en de puzzels worden per minuut complexer. Dan leunt Miyamoto nog even naar achter in z'n stoel en mompelt: "You thought you we're half-way through the game?" waarna een hels gelach losbarst. Mijn held.

02. Oddworld: Abe's Exoddus PC, 1998
Afbeelding
Complexiteit binnen puzzels en frustratie vormen vreemd genoeg een soort van lijn door mijn top 10. Het is wat mij boeit binnen het spel, de uitdaging van reflexen en het zoeken naar patronen. Ik kan eindeloos het eerste level van Super Mario Bros. spelen om naar het perfecte patroon te zoeken.
Maar waar ik door SMB vlieg is het tweede deel van de Oddworld serie een hels karwei. De game eist perfectie, maar straalt dat ook zonder moeite uit. Op een humoristische wijze schopt het tegen de consumenten-zucht en toont daarbij een prachtig verhaal binnen één van de mooiste gameswerelden ooit geschapen. Alleen al het feit dat de game op de hoogtijdagen van de 3D-overgang ballen toont door aan te komen zetten met een 2D game moet al genoeg zeggen over de kracht.

03. Grim Fandango PC, 1998
Afbeelding
Voorheen was ik nooit zo'n fan van het point-and-click adventure genre. Het was saai en stom en had weinig vrijheid (iets waar we allemaal destijds mee bezig waren). Wat ik niet besefte was dat adventures zich niet richten op actie, maar meer op het verhaal. En dat was dan weer iets waar ik later mee bezig was. Nadat ik al die nietszeggende en zielloze kopiën van Half-Life zat was geworden vormde Grim Fandango zich als een remedie. Met een interessant uiterlijk en een surrealistisch verhaal wist het me helemaal verslaafd te maken. Het spel had zo'n verschrikkelijk frisse adem binnen een grijs geworden wereld van levenloze stukjes entertainment en heeft dat nog steeds behouden. Eentje die onder het kopje tijdloos kan worden gezet.

04. The Legend of Zelda: A Link to the Past Super NES, 1991
Afbeelding
Dan terug naar de eerste game uit dit lijstje, de opvolger van dit 2D pareltje. Het enige dat deze twee weet te onderscheiden is de dubbele laag die ook echt werkt. In dit deel werd (volgens mij) voor het eerst het hele dubbele-werelden systeem tevoorschijn gehaald en ondanks de vette uitwerking mist het de overgang die in Ocarina of Time wel aanwezig was. Soepeltjes past de game zich aan, aan jouw groeiende kunnen. Geen markante overschakeling naar 'super hard'. Toch staat A Link to the Past als een huis. Het verhaal is wonderschoon en uiterst fantasievol, misschien op sommige punten meer meeslepend dan Ocarina of Time.

05. Super Mario 64 Nintendo 64, 1996
Afbeelding
Zoals ik al eerder aangaf ervaarde ik de overstap naar 3D via mijn buurjongen en zijn voor kerst gekregen Nintendo 64. Meegeleverd was de platformer die al mijn stoutste dromen overtrof. Per deel waren de werelden van Super Mario al uitgebreider geworden, maar met de toevoeging van meerdere goals binnen één level had het plots een heel ander gezicht. Daarbij werkte het schilderij verhaal veel beter dan weer een nieuwe wereld die moet worden uitgekamd. Ditmaal was het gewoon een immens groot kasteel, met zelfs daarin nog geheime doorgangen en opdrachten. En als ik dan door de moeder van mijn buurjongen naar huis werd gestuurd om te gaan slapen droomde ik ’s nachts over wat er gebeurde bovenop dat kasteel.

06. Knytt Stories PC, 2007 & Knytt PC, 2006
Afbeelding
Afbeelding
De ontdekking van het jaar. Indie designer Nifflas, gehuisvest in het prachtige Scandinavië, wist al prachtige vruchten af te werpen met zijn vorige projecten, maar de kracht die zijn geheel nieuwe genre zou uitoefenen kon niemand voorspellen. Beide Knytt spellen zijn platformers, alleen berusten ze meer op de ambiance dan actie. Als klein wit mormeltje bewandel je grasvelden en woestijn vlaktes, vaak ondersteund door prachtige muziek en af en toe een obstakel. Er is een doel, maar haast geen ergernis om dit te behalen. Dat betekend niet dat de spellen makkelijk zijn, meerdere keren liet ik het leven door een misstap, maar door de rustgevende sfeer laat je dat allemaal over je heen komen. Met de komst van Knytt Stories is het ook mogelijk jouw eigen verhaal te vertellen via een goed te begrijpen editor en hoewel er zo verdomd veel tijd in zit om iets fatsoenlijks te maken loont het des te meer als de uitgebreide community jouw spel in hun top 10 zet. Fenomenaal concept.

07. Deus Ex PC, 2000
Afbeelding
Toch weet geen enkele game zoveel complexiteit met zich mee te brengen als Warren Spector’s pareltje. Met hiervoor twee Thief games op z’n naam had hij toch een redelijke reputatie opgebouwt, daarbij wist Spector duidelijk waar hij over sprak. Zijn visie op verhaal binnen games is nog steeds vernieuwend en het is dan ook akelig om te zien dat Deus Ex nooit is overtroffen in zijn meeslependheid door welke andere First-person game ooit. De grootte van de levels en de vrijheid van keuzes die daarin gemaakt konden worden waren uiterst vernieuwend voor z’n tijd. En het is grappig om te zien hoe Spector destijds een beter verhaal wist neer te zetten met de gegeven vrijheid dan recente spellen. De balans tussen scripted en user-generated lijkt haast perfect uitgemeten en er is geen enkel moment wanneer de game niet nieuws voor de speler in petto heeft. Elke straathoek en elke deur bevat nieuwe informatie en zo dus vordering binnen het verhaal. Een prachtig verhaal over de ondergang van het toekomstige rechtssysteem en daarbij ook meteen de normale mens. Vijanden lijken vrienden, vrienden worden vijanden, maar boven alles: zoek je eigen waarheid.

08. Amped 2 Xbox, 2003
Afbeelding
Ik geef toe dat dit een vreemde eend in de bijt is. Een spelletje over een sport, snowboarden om precies te zijn. Algemeen gezien heb ik een hekel aan spelletjes over sport en kan ik me optimaal vermaken met Tony Hawk of een SSX, maar verder dan dat wil het ook niet gaan. De eerste Amped wist echter iets los te maken op dat gebied, het onrealistische gestuntel dat gepaard ging met kleurtjes en hoge snelheden werd opzijgeschoven voor een meer waarheidgetrouw systeem. Er schortte toch te veel aan om er al te veel positieve woorden aan vuil te maken. Deel 2 was echter pure perfectie. Met een geweldig ranksysteem en een duizelingwekkend realisme was aan de speler de taak met alle behendigheid die hij bezat telkens een plekje hoger te komen. Daarbij loonde het hoger komen ook in punten, die konden ingewisseld worden voor het beter presteren van jouw boarder (die je overigens ook helemaal naar eigen smaak kon aankleden). Amped 2 stond als een huis door zijn verschrikkelijk moeilijke learning curve, dat pure frustratie uitademende. Toch benutte het spel dat uiterst positief door het genoemde ranksysteem, want elk plekje omhoog ging gepaard met een vreugdevolle kreet. Het werd nooit vervelend of akelig, slechts frustrerend zoals spelletjes dat horen te zijn. Het daagt je uit en laat je daarom niet meer los.

09. Kirby's Adventure NES, 1994
Afbeelding
Het lijkt wel alsof ik ben opgegroeid bij mijn buurjongen, maar dat is logisch gezien mijn vaders radicale visie op computerspellen. Kirby’s Adventure is er weer zo een, lekker ouderwets op de NES. Waar mijn vorige favorieten stuk voor stuk complexe en uitgebreide visuele avonturen waren draait het in Kirby om puur plezier. Het ademt zo’n heerlijke sfeer uit dat de speler geen hart moet hebben om niet voor het roze blobje te vallen. Het plezier dat binnen het spel te beleven valt is eindeloos en de toegankelijkheid maakt het gewoon een fenomenaal spel. Seksgrappen blijven natuurlijk ook niet uit (KIRBY ZUIGT), maar dat bevordert de sfeer van het hedendaagse spelen. Want eigenlijk ben je een doetje als je Kirby in de NES hebt zitten.

10. Half-Life PC, 1998
Afbeelding
En dan de laatste, een spel waar ik heel wat uren heb in zitten, de eerste echte FPS uit de lijst en ook meteen de allerbeste. Vanaf de monorail tot vlak voor de teleportatie naar de planeet die begint met de letter ‘X’ speelt het als de borsten van een jonge mooie dame. Het verhaal, de plottwist, het is één van de eerste games die zo’n geloofwaardig en voornamelijk filmisch verhaal weet neer te zetten en weet dat goed te doen ook. Daarbij combineert het allerlei elementen - zoals surival horror, FPS, actie, puzzels – waardoor het spel genoeg lagen bevat om een groot publiek aan te spreken. Het is ook mooi hoe alles rondom Gordon lijkt te leven, waarschijnlijk een grootse inspiratie voor Spector’s Deus Ex.

Gebruikersavatar
Rovo
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1393
Lid geworden op: 16 feb 2007 17:06
Locatie: Breda

Bericht door Rovo » 25 dec 2007 14:46

Mooi lijstje met redelijk wat titels waar ik erg benieuwd naar ben. Met name naar Grim Fandango ben ik erg benieuwd, al weet ik niet of een point and click spel mij gaat aanspreken.
Uit de Deus Ex reeks heb ik alleen deel 2 even kort doorgespeeld, maar die was ik na een uur alweer zat. Al moet er wel bij gezegd worden dat ik die game ook geen echte kans gaf. Deel 1 heb ik al jaren liggen, maar nog nooit aangeraakt. Misschien toch maar eens proberen.

Gebruikersavatar
Colonel_Kurz
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 30485
Lid geworden op: 29 dec 2002 11:59
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Bericht door Colonel_Kurz » 25 dec 2007 14:52

Meszahline schreef:03. Grim Fandango PC, 1998
Afbeelding
Voorheen was ik nooit zo'n fan van het point-and-click adventure genre. Het was saai en stom en had weinig vrijheid (iets waar we allemaal destijds mee bezig waren). Wat ik niet besefte was dat adventures zich niet richten op actie, maar meer op het verhaal. En dat was dan weer iets waar ik later mee bezig was. Nadat ik al die nietszeggende en zielloze kopiën van Half-Life zat was geworden vormde Grim Fandango zich als een remedie. Met een interessant uiterlijk en een surrealistisch verhaal wist het me helemaal verslaafd te maken. Het spel had zo'n verschrikkelijk frisse adem binnen een grijs geworden wereld van levenloze stukjes entertainment en heeft dat nog steeds behouden. Eentje die onder het kopje tijdloos kan worden gezet.
_O_ Dit jaar nog eens gespeeld, was binnen vier dagen klaar omdat ik 'm zo vaak gespeeld heb dat ik bijna alles uit m'n hoofd weet. Zit ook vol met Noir verwijzingen.

Ik maak trouwens uit dit verhaal op dat je nog nooit een Monkey Island spel gespeelt hebt.

Een top 5 games zou er bij mij toch zo uitzien:

1. Grim Fandango
2. Monkey Island 3
3. Monkey Island 2
4. Monkey Island 1
5. Monkey Island 4

En ik hou verdomme niet eens van adventure spellen! :P De humor, originaliteit en stijl van deze spellen zijn echter nooit geëvenaard wat mij betreft. Hoewel ik natuurlijk de 'scene' al sinds ergens niet zo lang na de eeuwwisseling nauwelijks meer volg.

Een top 10 zou trouwens ongeveer zo verder gaan:

6. Wolfenstein 3D
7. Prince Of Persia (het origineel dus!)
8. Max Payne
9. GTA San Andreas
10. Command & Conquer: Red Alert

Deus Ex zou een eervolle vermelding krijgen.

Het enige spel dat ik echter al zo'n tien jaar ben blijven spelen is overigens de FIFA reeks...

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 25 dec 2007 14:57

Deus Ex zeker proberen en geef daarna deel 2 ook nog een kans. Zeker geen slecht vervolg, ik zal daar ooit nog eens een artikel aan uitweiden.

Qua Point 'n click, tja, het is even wennen, maar Grim Fandango en Monkey Island zijn gewoon zo ontzettend leuk dat je ze wel eens gespeeld MOET hebben.
Colonel_Kurz schreef:7. Prince Of Persia (het origineel dus!)
Hulde! Kan er niets aan doen, hoe leuk die nieuwe ook zijn, ze kunnen niet op tegen de 2D versies.

En Monkey Island 1 heb ik wel gespeeld. De rest staat nog stof te vangen op mijn schijf. Ik downloadde ooit eens alle LucasArts adventures.

Gebruikersavatar
Kyrill
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 14784
Lid geworden op: 14 nov 2006 00:35
Locatie: Den Haag

Bericht door Kyrill » 25 dec 2007 15:05

Schitterende lijst Bram, waarvan ik alleen je nummer 10 gespeeld heb :oops: . En die van Kurz Max Payne vond ik vroeger ook geweldig 8) . Kwam Max Payne nou voor de film The Matrix uit of erna? Red Alert heb ik ook uren versleten geweldig spel.

Gebruikersavatar
Rovo
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1393
Lid geworden op: 16 feb 2007 17:06
Locatie: Breda

Bericht door Rovo » 25 dec 2007 16:05

Ik ga ook maar eens wat proberen. Wel moet gezegd worden dat ik amper op consoles gespeeld heb (op de Xbox en een korte periode op de SNES na). en er daarom vrij weinig consoletitels tussen zullen staan.

01. Star Wars: Knights of the Old Republic (PC, 2003)
Er zijn ontzettend weinig games waarin ik meer meegesleept werd dan door Knights of the Old Republic. Werkelijk alles was zo goed uitgewerkt dat perfectie binnen handbereik was. Het verhaal was meeslepend en had een goede twist, en het gevechtssysteem werkte goed en de verschillende planeten waren allemaal de moeite waard om te bezoeken en de bad guys waren erg tof. En het blijft natuurlijk Star Wars, wat het spel gelijk drie keer zo tof maakt.

02. Command & Conquer: Red Alert 2 (PC, 2000)
Als er één game is die ik lang gespeeld heb dan is het Red Alert 2 wel. Naast het feit dat mijn oude PC veel zwaardere games niet aankon kon ik iedere keer weer genieten als ik de missies doorspeelde. Het verhaal was tof, de tussenfilmpjes waren nog toffer en ook in de skirmishmode wat aanklooien zorgde voor eindeloos genot. Volgens sommigen niet de meest strategische RTS, maar wat maakt het uit? Met een verschikkelijk groot aantal Apocalypse tanks een vijandelijke basis overvallen is immers zo verschikkelijk veel leuker dan met een groepje mieren strategisch een basis uitschakelen. Het ultieme gevoel van victorie, daar zorgde Red Alert 2 voor, in tegenstelling tot veel andere strategygames.

03. Command & Conquer (PC, 1996)
Het tweede Command & Conquer spel in de top 3, en minder verdient deze geweldige franchise ook niet. Zowat iedereen op mijn basisschool speelde dit spel en er werd een tijd lang over weinig anders gepraat. Hele strategieën werden besproken en vervolgens thuis uitgeprobeerd. En voor de Mammoth tanks geldt natuurlijk precies hetzelfde als voor de Apocalypse tanks uit Red Alert 2. Dubbelloopstanks zijn tof. 8)

04. Battlefield Vietnam (PC, 2004)
Volgens velen het minste deel uit de Battlefield reeks, maar niets is minder waar. Alleen Battlefield 1942 mag nog enigszins in de schaduw staan van Vietnam, de andere delen zijn gewoon vervelend en kut. Battlefield Vietnam is een en al sfeer, of je nu in de jungle rondloopt of in een vliegtuig dood en verderf loopt te zwaaien. Het toevoegen van de jaren '60 soundtrack is het briljantste idee want niets is toffer dan Apocalypse Now naspelen door in de Irving map in een helikopter te springen en Wagner op te zetten.

05. Star Wars: Knights of the Old Republic - The Sith Lords (PC, 2005)
Te veel van hetzelfde, weinig vernieuwingen of verbeteringen, bla bla bla. Waarom zou je het concept dat heeft geleid tot het beste spel ooit veranderen? Tuurlijk, The Sith Lords is meer van hetzelfde, maar het niveau is nog steeds gigantisch hoog. Nieuwe planeten, toffere badguys en wederom een verhaal dat zeer de moeite waard is zijn voor mij (in het geval van KOTOR) voldoende om van een geslaagde opvolger te kunnen spreken.

06. World of Warcraft (PC, 2004)
Het is eigenlijk compleet overbodig om iets over dit spel te zeggen, want vrijwel iedereen moet wel bekend zijn met dit fenomeen. Het is misschien niet het beste spel ooit, maar zeker het verslavendste. Het ontdekken van nieuwe gebieden tijdens het levellen, het verzamelen van kostbare items, en het doorlopen van dungeons met 40 anderen is zo verschikkelijk leuk dat je het spel blijft spelen. Na het verschijnen van The Burning Crusade is het spel helaas flink achteruit gegaan en is het gevoel dat het aanvankelijk gaf compleet verdwenen. Dat neemt echter niet weg dat het origineel een ontzettend tof spel is en ook blijft.

07. Shenmue II (Xbox, 2002)
Het eerste deel heb ik helaas nooit mogen spelen, maar na het zien van de film die bij de game gevoegd zat moet ik wel iets ontzettend moois gemist hebben. Gelukkig is het vrijwel ondenkbaar dat Shenmue II iets voor het eerste deel onderdoet want het is werkelijk geweldig. De term rollatorsimulator heb ik eens horen vallen, wat niet eens zo ondenkbaar is omdat het vrij veel heen en weer lopen is, maar verveeld heb ik mij nooit. Ook voor dit spel geldt dat ik ontzettend kon meeleven met de personages en dat ik continu verder wilde spelen om te weten hoe het verhaal zich zou ontwikkelen. De ontknoping viel uiteindelijk wat tegen, maar heeft er ook voor gezorgd dat ik niet kan wachten op een eventueel deel 3.

08. Super Mario Land (Gameboy, 1989)
Op mijn zesde verjaardag kreeg ik een Gameboy met dit spel erbij. Het betekende mijn eerste ervaring met games, en wat voor een. Die loodgieter al stuiterend door de levels heenwerken was leuk, heel leuk zelfs! Natuurlijk bakte ik er als zesjarig mannetje niks van, maar dat kon de pret niet drukken. Nog steeds speel ik dit spel af en toe door als ik niets te doen heb, gewoon omdat het zo leuk blijft.

09. Mafia (PC, 2002)
Wie heeft er GTA nodig als je Mafia kunt spelen? Dit prachtige epos heeft helaas nooit de populariteit van GTA weten te bereiken terwijl het dat wel verdient. De personages zijn toffer, het verhaal is meeslepender en de ervaring is grootser. Alleen het echte gevoel van vrijheid, dat GTA wel heeft, ontbrak en dat is zonde, maar het doet niet af aan de kwaliteit van dit spel.

10. Far Cry (PC, 2004)
De eerste keer dat je buitenkomt en de prachtige omgeving ziet blijft een geweldige ervaring. Wauw, wat zagen die groene omgevingen en de helder blauwe zee er tof uit. Far Cry is misschien wel de ultieme shooter met sterke vijanden, leuke wapens en, zeker op het begin, veel variatie. Het is jammer dat het spel op een gegeven moment een dipje heeft, anders zou het spel nog wel wat hoger staan.
Laatst gewijzigd door Rovo op 26 dec 2007 12:57, 5 keer totaal gewijzigd.

Plaats reactie