Het Poëzie-Hoekje

Bar is open!
Plaats reactie
Gebruikersavatar
emperor
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 17461
Lid geworden op: 29 mei 2003 18:51

Bericht door emperor » 25 dec 2006 11:35

De raaf (John F. Malta - 1887)
(vertaling van The Raven - Edgar Allen Poe..)

In een nacht toen 't buiten woedde, en ik peinzend, mat en moede,
Nadacht over 't schoone en goede van een lang vergeten leer;
En mijn hoofd begon te knikken, hoorde ik plotseling iets tikken,
Dat mij uit mijn slaap deed schrikken. "Wie zou 't wezen in dat weer?
Een bezoeker klopt daar," dacht ik, "aan mijn kamer in dat weer;
Dat slechts is het, en niets meer."

Middernacht had juist geslagen, toen mij oogen scheemrend zagen,
Hoe in 't vlammend vuur met vlagen, schimmen dwarlden heen en weer.
'k Haakte vurig naar den morgen; 'k vond geen boek dat mijne zorgen
Wegdreef. Voor mijn oog verborgen, opgevoerd naar hooger sfeer
was Lenore, schoon en stralend, opgevoerd naar hooger sfeer;
Hier, helaas! voor mij niet meer!

Ritslend werd als voor mijn oogen zachtjes het gordijn bewogen;
'k voelde nu mijn vrees verhoogen, nooit zoo sterk gevoeld weleer,
Dat ik sprak, om aan het beven van mijn hart wat rust te geven;
"Een bezoeker klopt daar even, die wat laat komt dezen keer,
Een of andere bezoeker, die wat laat komt dezen keer;
Dat slechts is het, en niets meer."

'k Voelde nu mijn moed herleven; en ik sprak van vrees ontheven:
"Zeker zult gij mij vergeven 't lange wachten in dat weer;
'k zat als sluimerend te knikken en zoo zachtjes kwaamt gij tikken,
Dat gij mij deedt wakker schrikken door uw kloppen dezen keer;
Kom dus binnen, Heer of Dame! na uw koppen dezen keer." -
Duisternis! en ook niets meer.

Lang bleef ik in 't duister staren; doch ik kon 't mij niet verklaren.
't was mij of het droomen waren, die geen sterveling had weleer.
Niets kwam nu de stilte breken; en de stilte gaf geen teeken.
En ik kon slechts een woord spreken; 'k riep dan naam der dierbre weer,
'k Riep: "Lenore!" vlug gaf de echo mij het woord "Lenore!" weer,
Dat alleen, en ook niets meer.

'k Vloog ontsteld daarop naar binnen, als beroofd van al mijn zinnen;
Daar ging 't kloppen weer beginnen, nu wat luider dan weleer.
'k Hoorde 't vreemd getik daar buiten, duidlijk aan mijn vensterruiten.
"'k Wil," zoo dacht ik, "'t raam ontsluiten en mijn hart wordt rustig
weer;
Ja! ik zal 't geheim doorgronden en mijn hart wordt rustig weer." -
't Was de wind, en ook niets meer."

"Nu een stout besluit genomen!" 't Venster oopnend zonder schromen,
Zie 'k een Raaf naar binnen komen, deftig schuddend wiek en veer;
Niet in 't minst scheen 't beest te dralen; en als kwam het mij
verhalen
Van dat oord waar geesten dwalen, liet het zich toen statig neer
Boven op een beeld van Pallas, aan mijn deur zich statig neer;
Zat daar stil, en deed niets meer.

Hoe door smart ook neergebogen, 't vreemde van des vogels oogen
Had mij tot een lach bewogen en ik sprak toen tot hem weer:
"Vogel! met uw vreemde trekken en uw kruin met kale plekken,
Wil mij, zoo gij kunt, ontdekken of gij komt van 't schimmenheer?
En mij zeggen hoe de naam is, dien gij draagt in 't schimmenheer?"
En de Raaf zei: "Nimmermeer."

Vreemd klonk mij die stem in de ooren, want ik had nog nooit te voren
En zoo duidlijk kunnen hooren als die Raaf sprak dezen keer;
Ook had ik nog nooit gelezen dat n enkel menschlijk wezen
Soms een vogel zag als dezen, strijken op een buste neer,
Zulk een zonderlingen vogel, strijken op een buste neer,
Met den naam van: "Nimmermeer."

Lang bleef ik gespannen wachten en naar een verklaring trachten;
Doch het dier gaf zijn gedachten met dat ne woord slechts weer;
Het gaf verder taal noch teeken, had geen veer zelfs gladgestreken.
'k Ging toen tot mij zelven spreken: "Alles vlood van mij weleer;
Als het daagt vertrekt die vogel, als mijn hoop vervloog weleer."
En de Raaf zei: "Nimmermeer."

Schoon verrast dat woord te hooren, dat de stilte kwam verstoren,
Dacht ik: "Zoo sprak 't dier te voren, zeker bij zijn vroegren Heer,
Die, door ramp op ramp geslagen, tot hij grafwaarts werd gedragen
Altijd maar zijn leed bleef klagen met dezelfde woorden weer
En wanhopig dan herhaalde steeds diezelfde woorden weer,
Altijd klagend: "Nimmermeer!"

't Dier, op 't beeld nog steeds gezeten, deed mij haast mijn leed
vergeten;
En nu trachtend meer te weten, viel ik in mijn leustoel neer,
Liet mijn zinnen zich verdiepen, dat zij visioenen schiepen,
Die mij luid in de ooren riepen wat dat beest van 't schimmenheer,
Wat die zwarte, nare vogel uit het het donkre schimmenheer
Meende met zijn "Nimmermeer."


'k Liet zoo mijn gedachten zweven zonder 't beest n woord te geven,
Voor wiens oogen ik moest beven als ik ze aanzag telkens weer;
En in diep gepeins verloren, dacht ik weer aan mijn Lenoren,
Die op d'eigen stoel te voren 's avonds zat zoo meenge keer,
Op dien stoel met zijden zitting, waar zij zat zo meengen keer,
Rusten zal, ach! nimmermeer.

't Werd toen scheemrend voor mijn oogen, alsof serafs uit den Hoogen,
Op hun knieen diep gebogen, wierook brandden God ter eer.
'k Sprak toen: "Zij zijn mij gezonden, balsem brengend voor mijn wonden;
'k Heb verlichting nu gevonden, eens zie ik Lenore weer;
'k Zie, na al mijn leed en droefheid, eenmaal nog Lenore weer."
En de Raaf zei: "Nimmermeer!"

'k Sprak toen: "Raadselachtig wezen, dat de toekommst mij komt lezen,
Moet 'k hier Satans listen vreezen, of wierp u een stormvlaag neer?
Vogel! zelf door schrik verbijsterd, in dit huis door ramp geteisterd;
Wordt mijn hartewond bepleisterd, vindt zij nog genezing weer?
Is er balsem voor die wonde; vindt zijn nog genezing weer?"
En de Raaf zei: "Nimmermeer!"

'k Vroeg weer: " Onbegrijplijk wezen, dat de toekomst mij komt lezen,
Bij den Hemel onvolprezen! Bij den hoogen Hemelheer!
Vind ik, mag ik 't nog gelooven, in het Paradijs daarboven,
Waar geen dood haar komt ontrooven, eenmaal nog Lenore weer?
Vind ik eenmaal daar die zaalge, dierbre maagd Lenore weer?"
En de Raaf zei: "Nimmermeer!"

'k Riep toen: "'k Wil geen woord meer hooren! Vogel, die mijn rust komt
storen,
Keer door 't stormweer als te voren naar het donkre schimmenheer!
Laat geen veer hier als een teeken van uw schandlijk leugenspreken,
Dat mijn eenzaamheid kwam breken; en verlaat mij kamer weer!
Houdt nu op mijn ziel te kwellen en verlaat mijn kamer weer!"
En de Raaf zie: "Nimmermeer!"

En de vogel, nimmer wijkend en geen enkle veer verstrijkend,
Zit nog altijd, ernstig kijkend, op het borstbeeld als weleer.
Somtijds schijnt hij ook te droomen; en als de avond is gekomen,
En zijn schim wordt waargenomen bij het lamplicht telkens weer,
Voelt mijn ziel van 't zware schijnsel, dat haar schrik geeft telkens
weer,
Zich ontslagen nimmermeer!

Gebruikersavatar
Bukowski
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5591
Lid geworden op: 09 mei 2003 16:30
Locatie: Zwollywood

Bericht door Bukowski » 26 dec 2006 11:45

Waarom een vertaling lezen als het origineel hastikke toegankelijk is? Maar het blijft een geweldig stukje poezie... zelfs in het Nederlands.

Gebruikersavatar
emperor
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 17461
Lid geworden op: 29 mei 2003 18:51

Bericht door emperor » 05 sep 2007 19:51

Edgar Allan Poe - Alone

From childhood's hour I have not been
As others were---I have not seen
As others saw---I could not bring
My passions from a common spring.
From the same source I have not taken
My sorrow; I could not awaken
My heart to joy at the same tone;
And all I lov'd, I loved alone.
Then---in my childhood---in the dawn
Of a most stormy life---was drawn
From ev'ry depth of good and ill
The mystery which binds me still:
From the torrent, or the fountain,
From the red cliff of the mountain,
From the sun that 'round me roll'd
In its autumn tint of gold---
From the lightning in the sky
As it pass'd me flying by---
From the thunder and the storm,
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view.

Gebruikersavatar
Eligius
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3850
Lid geworden op: 04 mar 2006 21:35
Locatie: Venezia

Bericht door Eligius » 13 nov 2007 00:03

Hier een lief klein gedichtje van eigen hand:

Een gedicht voor iedereen die zich vandaag dik voelt

Flubberbuikje, flubberbuikje,
Zoals jij is er geeneen.
Gister stond je nog strak gespannen,
Vandaag kan niemand om je heen.

Flubberbuikje, flubberbuikje,
Je hangt tot aan de grond.
Je vormt een prachtig evenwicht
Voor mijn veel te grote kont.

Flubberbuikje, flubberbuikje,
Zonder jou voel ik me lam.
Ik wil niet meer zonder je leven
En ik noem je: Mijn allerliefste Bram.

Gebruikersavatar
Touchwood
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 13529
Lid geworden op: 19 nov 2005 01:34
Locatie: Tinseltown in the Rain

Bericht door Touchwood » 13 nov 2007 01:59

:D Je mag op 't laatst de naam naar eigen inzicht invullen begrijp ik ?

Gebruikersavatar
gollum36
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 13593
Lid geworden op: 12 mei 2003 16:15
Locatie: Zwolle

Bericht door gollum36 » 13 nov 2007 14:34

Looi, je bent soms echt een enorme eikel. Benieuwd hoe Mesz reageert.... :lol: :D

Gebruikersavatar
Kimon
Oscar nominatie
Oscar nominatie
Berichten: 1169
Lid geworden op: 24 mei 2006 08:43
Locatie: Glimmen, Groningen

Bericht door Kimon » 13 nov 2007 18:48

Een represaille kon natuurlijk niet uitblijven nadat Bram Looi moraalloos had genoemd :)

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 13 nov 2007 19:55

Ik ben redelijk boos. Redelijk boos.

Gebruikersavatar
gollum36
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 13593
Lid geworden op: 12 mei 2003 16:15
Locatie: Zwolle

Bericht door gollum36 » 13 nov 2007 19:55

Kimon schreef:Een represaille kon natuurlijk niet uitblijven nadat Bram Looi moraalloos had genoemd :)
Dan moet ik ook even een gedichtje uit mijn mouw schudden.... :o

Gebruikersavatar
Ann McDunn
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 19336
Lid geworden op: 23 aug 2003 12:56
Locatie: Buitenpost
Contacteer:

Bericht door Ann McDunn » 13 nov 2007 20:06

Meszahline schreef:Ik ben redelijk boos. Redelijk boos.
Goh, zeg wat ben jij makkelijk ik nam dat "Flubberbuikje" niet. :wink:

Gebruikersavatar
rrambuiter
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6356
Lid geworden op: 06 feb 2006 11:38
Locatie: Zwolle
Contacteer:

Bericht door rrambuiter » 13 nov 2007 20:13

Haha, nou ja, ik gaf hem genoeg reden. We hadden namelijk een ik voel me DIK vandaag-hyves opgericht en daarin werd het gedicht gepubliceert. Hij kreeg namelijk een uitnodiging.

Gebruikersavatar
Ann McDunn
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 19336
Lid geworden op: 23 aug 2003 12:56
Locatie: Buitenpost
Contacteer:

Bericht door Ann McDunn » 14 nov 2007 02:19

Op zo'n voet en dan een houten, maar toch klopt die flubberbuik niet, dat komt pas als je dik bent geweest en gaat afvallen. Tenminste dat zie ik dan, zelf geen last van een Flubberbuik Alle goden zij geprezen. _O_

Gebruikersavatar
gollum36
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 13593
Lid geworden op: 12 mei 2003 16:15
Locatie: Zwolle

Bericht door gollum36 » 14 nov 2007 09:58

Eh, Bram doet zijn best om af te vallen, maar naar het laatste filmuitje te oordelen lukt dat nog niet echt.... :lol:

Gebruikersavatar
Ann McDunn
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 19336
Lid geworden op: 23 aug 2003 12:56
Locatie: Buitenpost
Contacteer:

Bericht door Ann McDunn » 14 nov 2007 12:58

Bedankt gollum, het is nu zo helder als glas uit een afwasmachine met extra glansspoeling, dus toch een Flubberbuikje :D

Gebruikersavatar
emperor
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 17461
Lid geworden op: 29 mei 2003 18:51

Bericht door emperor » 12 apr 2008 13:36

Voortplanting

Droogbloeier, muurbloem, prikneus, franjezwam,
en witte onschuld, nimfkruid en scharlei,
brandende liefde, wilde cichorei,
bruidssluier, levensboom en hanekam.

Venushaar, gulden roede en karwij,
de brave hendrik en de tripmadam,
de springkomkommer en de borstelvlam,
vergeten blaasjeskruid en akelei.

Donsnachtschade en rimpelzaadwolfsmelk,
de zwarte vlekziekte en moederkoorn,
ooievaarsbek en basterdwederik.

Smak, kleinbloemdrakekop en dubbelkelk,
engbloem, de twijfelachtige andoorn,
de vreemde ereprijs, de bolderik.

-- Jan Kal

Plaats reactie