Het Poëzie-Hoekje

Bar is open!
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Dr. Strangelove
Regisseur
Regisseur
Berichten: 6298
Lid geworden op: 02 mar 2003 16:41
Locatie: Tilburg

Re: Het Poëzie-Hoekje

Bericht door Dr. Strangelove » 13 feb 2014 12:09

Klopt. En de weersverwachting.

Gebruikersavatar
Silenzio
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2150
Lid geworden op: 08 dec 2006 19:43
Locatie: Brussel

Re: Het Poëzie-Hoekje

Bericht door Silenzio » 13 feb 2014 13:34

Axeqlusive schreef:Laat ik beginnen te zeggen... het gaat verder best goed met me hoor.
Schrijf nou eenmaal graag over de black days die de mens tart.

Soms zou ik zoveel dingen willen zeggen, maar spreken mijn gedachten een taal die ik niet versta, die ik niet kan omzetten naar woorden die ik begrijp. Ik staar doelloos voor me uit, geen begrip in mijn eigen wereld van onbegrip. De dag gaat voorbij, de eerste druppels regen worden verjaagd door een ijzige kou, die op haar beurt weer verdampen in de eerste stralen zon. Ik kijk naar buiten, maar het enige wat ik zie, is mijn eigen reflectie in het raam. Oh mijn God, wat haat ik dat beeld, wat haat ik hem. Het liefst zou ik iedere ruit ingooien en nat regenen en bevriezen, of me versmelten met de zon. In harmonie met mens en natuur, iets wat ik nu al dertien jaar hoor. Jarenlang heb ik het veracht, maar op dit moment lijkt er niets mooier.

Het dilemma

ik vraag me de laatste dagen meer dan goed voor me is af
hoe het zou zijn als ik zou sterven.

Wie zouden er komen,
wie zouden er schrikken,
wie zouden er verdriet hebben.

Eigenlijk zou ik het moeten doen,
maar nooit zal ik het weten
Mooi verwoord. Heb je dit zelf geschreven? Weet 1 ding: talloze mensen (waaronder ikzelf) stellen zich dezelfde vragen.

Gebruikersavatar
Axeqlusive
Regisseur
Regisseur
Berichten: 8585
Lid geworden op: 17 jul 2006 08:12
Contacteer:

Re: Het Poëzie-Hoekje

Bericht door Axeqlusive » 13 feb 2014 23:51

Dank je en ja, dit heb ik zelf geschreven...

Gebruikersavatar
Axeqlusive
Regisseur
Regisseur
Berichten: 8585
Lid geworden op: 17 jul 2006 08:12
Contacteer:

Re: Het Poëzie-Hoekje

Bericht door Axeqlusive » 03 apr 2014 14:26

Alleen apart
Terwijl de sopraan op de achtergrond steeds verder weg klinkt in hun emoties, pakt hij haar hand. Zonder opzij te kijken weet hij dat zij hetzelfde voelt. Terwijl hun handen zich verstrengelt hebben, ziet hij in zijn ooghoek haar verdriet. Het is niet alleen de muziek die haar ontroerd, ook het besef dat dit hun laatste moment samen is. Zacht en overstemd door de muziek fluistert ze een 'ik hou van je'. Het kleine kneepje in haar hand alvorens hij een arm om haar heen slaat laat haar geloven dat hij haar hoorde. Terwijl achter hun een luid applaus wegebt begeleidt hij haar naar de trein die haar brengt naar wat ooit hun thuis was. Een ongemakkelijke afstand overheerst hun gevoelens, alleen apart. Beide weten dat het beter is, maar toch is daar die machteloze wanhoop in haar ogen als hij, terwijl de deuren sluiten, zegt 'ik ook van jou'. Een laatste blik, een hand op het raam en de eenzaamheid van een verlaten perron dat hem rest.

De tranen van een vriend
Vriendschap, ofwel de persoonlijke band tussen mensen die elkaar leuk vinden en vertrouwen. Maar wat als dat vertrouwen gebroken is? Wat als alles wat aan de ene kant van de lijn speelt niet meer overeenstemt met de andere kant? Natuurlijk is het nog leuk, zeker op momenten van samenzijn. Je hebt tenslotte een rijk verleden samen en op die momenten is het net even of het nooit anders is geweest. Maar leef je die spaarzame momenten beide niet gewoon in een schim van het verleden? Een vlucht uit het heden, omdat je elkaar de tijd niet geeft om je in te laten halen door de werkelijkheid. Hoe lang blijf je verstoppertje spelen? Wie wordt als eerste bijgehaald door het nu? Het zijn die tranen van een vriend, die ik nooit hoop te proeven.

De egoïstische winnaar
Het is de tegenstrijdigheid van liefde, met de voorkennis van het verleden. Zo is het ergens bijna vertederend, als zij zich breekbaar opstelt, wanneer ze zich vol overgave in zijn machtige armen stort. Het lijkt bijna egoïstisch, zoals ze zich richt op de warmte die haar voedt. Maar wat als hij haar onschuld gebruikt voor het oppoetsen van zijn eigen verleden? Het is de vraag van een man die het antwoord weet nu hij terugkijkt op deze strijd van verliezers. Blind voor liefde, maakt liefde niet langer blind.

Gebruikersavatar
Kyrill
Walk of Fame
Walk of Fame
Berichten: 14784
Lid geworden op: 14 nov 2006 00:35
Locatie: Den Haag

Re: Het Poëzie-Hoekje

Bericht door Kyrill » 08 apr 2018 14:20

"Geen tijd om te huilen
Wij doen niet aan verschuilen
Dat eerste was niet waar
Huilen doe ik zeker wel en is niet raar
De overheid gaat hun gang maar
Wij millenials zijn sterk
Ik houd zoveel van mijn werk
Iedere dag is een cadeau dat weer anders uitpakt
We hebben de lust maar ook de lasten
We doen het niet onderuit gezakt
Misschien gaan we uiteindelijk meer vasten
De wereld is mooi en het weer is prachtig
Het leven is niet altijd lastig" mijn nieuwste schrijf creatie en eentje waar meest trots op ben van laatste tijd .

Plaats reactie