Remon's Top-Pick

Schrijf en plaats hier je eigen filmrecensies.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"That's a true story. That's my family, Kay, it's not me."

Bericht door Remon » 01 feb 2013 09:38

THE GODFATHER (1972)
Regie: Francis Ford Coppola
Cast: Marlon Brando (Vito Corleone), Al Pacino (Michael Corleone), James Caan (Sonny Corleone), Robert Duvall (Tom Hagen)

Afbeelding

Wat kan ik nog zeggen over misschien wel de bekendste film die er is. Voor degene die onder een steen heeft gelegen: in The Godfather staat Don Vito Corleone aan het hoofd van een machtige maffiafamilie. De jongste zoon van Vito, Michael, bemoeit zich niet veel met de familiezaken, totdat er een aanslag wordt gepleegd op zijn vader. Waar zijn oudere broers om diverse redenen het niet over kunnen nemen, staat Michael op. De plot kan vertaald worden naar een simpele wraakfilm, maar het is veel meer dan dat. Dat de 4 acteerkanonnen Brando, Pacino, Caan en Duvall allen genomineerd werden zegt al genoeg. Centraal staat de ontwikkeling van Michael Corleone, een man die zijn bestemming verkeerd begrepen had. Don Vito is nog een man met oude morele codes, maar Michael is genadeloos. Bij de laatste scène is kippenvel gegarandeerd.

Paramount had het plan opgevat om voor een laag budget een filmversie op te nemen van Mario Puzo's succesroman The Godfather. De film werd eerst aangeboden aan regisseur Sergio Leone, maar deze weigerde en maakte later zijn eigen gangsterfilm, de klassieker Once Upon a Time in America. Later zou Leone toegeven dat hij spijt had van deze beslissing. Daarna boden ze de film aan Francis Ford Coppola aan, een jonge regisseur waarvan Paramount dacht dat hij makkelijk te controleren zou zijn. Coppola bleek minder makkelijk te zijn dan Paramount had gedacht, en stond op het punt om eruit te vliegen. Hij overschreed het budget en hield zich niet aan het schema. Paramount was eveneens fel gekant tegen enkele beslissingen van Coppola, waaronder de keuze voor Al Pacino en Marlon Brando in de belangrijkste rollen. Pacino was namelijk destijds vrij onbekend en Brando had al jaren geen hit meer gehad. Zijn laatste film Queimada uit 1969 was zelfs een grote flop. Het resultaat is bekend. De film werd even de best verdienende film aller tijden, staat in vrijwel elke lijst bovenaan en 11 Oscar-nominaties. Tevens betekende het de grote doorbraak voor James Caan, Robert Duvall, Al Pacino én de comeback voor Marlon Brando.

Regisseur Francis Ford Coppola zorgt voor een erg sterke regie en geeft het naoorlogse New York een mooie duistere sfeer mee. Daarnaast weet hij ook hoe je Sicilië op fraaie wijze moet vastleggen. Naast het grandioze acteerwerk, worden de personages ook buitengewoon goed uitgewerkt, waarbij we goed beeld krijgen van de maffia en ook hun gebreken zien. Onder begeleiding van sfeerverhogende klanken volgen we de familie, de ene scène nog sterker dan de andere. Dat ik deze klassieker vorig jaar in de bioscoop mocht aanschouwen was dan ook een onvergetelijke filmervaring. Of het nou gaat om de paardenkop of om een beroemde quote, deze film is legendarisch en 40 jaar na dato nog steeds een hoogtepunt in de filmgeschiedenis.

Afbeelding

Afbeelding
Laatst gewijzigd door Remon op 07 feb 2013 17:44, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"Well..looks like we're shy one horse!"

Bericht door Remon » 03 feb 2013 14:50

C'ERA UNA VOLTA IL WEST (1968)
Regie: Sergio Leone
Cast: Charles Bronson (Harmonica), Henry Fonda (Frank), Claudia Cardinale (Jill McBain), Jason Robards (Cheyenne)

Afbeelding

Drie cowboys wachten op een treinstation. Er wordt geen woord gesproken, maar er is veel geluid: een molenwiek draait, een telex ratelt, water druppelt op een hoed, een vlieg zoemt, vingers kraken. Het fragment eindigt als de trein wegrijdt en Charles Bronson te voorschijn komt, die op zijn mondharmonica speelt.

Het verhaal van deze door Sergio Leone geregisseerde klassieker draait om de aanleg van een spoorlijn dwars door Amerika. Het is de hartenwens van Morton (Gabriele Ferzetti) om de zon vanuit zijn privé-wagon in de Pacific te zien zakken. Om zijn doel te bereiken maakt hij gebruik van de diensten van ene Frank, een gewetenloze misdadiger die het niet schuwt om zijn Colt te gebruiken voor het "schoonvegen" van de aan te leggen spoorbaan. Echter, de bouw loopt ernstige vertraging op wanneer de lafhartige moord op Brett McBain, de eigenaar van een stuk niemandsland waarover de spoorbaan moet lopen, niet het gewenste resultaat oplevert.

Dit is cinema van de allerhoogste plank. Eigenlijk kom je superlatieven tekort om deze film te beschrijven. Once Upon A Time In The West is de definitie van een western klassieker. De prachtige muziek van Ennio Morricone, de beeldschone cinematografie, de briljante stijlvolle regie, het optimaal gebruik maken van beelden en het minimale van de dialoog zorgen voor een cinematografisch meesterwerk. Al jarenlang mijn nummer 1, C'era Una Volta Il West.

Afbeelding

Afbeelding
Laatst gewijzigd door Remon op 06 feb 2013 10:23, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
JamesBond
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5966
Lid geworden op: 07 feb 2011 10:16
Locatie: Rhenen

Re: Remon's Top-Pick

Bericht door JamesBond » 03 feb 2013 15:04

Ik zou wel eens jouw recensie van 'Raiders Of The Lost Ark' willen lezen :)

bobocad
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3564
Lid geworden op: 12 jun 2006 20:06

Re: Remon's Top List

Bericht door bobocad » 03 feb 2013 15:17

Remon schreef:WALK THE LINE (2005)
Ik haal niet uit de je review of je de extended cut hebt gezien.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

Re: Remon's Top-Pick

Bericht door Remon » 03 feb 2013 15:21

Eerst 2 keer de normale van 136 min, daarna 2 keer de extended cut.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"I have now come to claim that satisfaction."

Bericht door Remon » 06 feb 2013 08:57

BARRY LYNDON (1975)
Regie: Stanley Kubrick
Cast: Ryan O’Neal (Redmond Barry), Marisa Berenson (Lady Lyndon), Gay Hamilton (Nora Brady), Patrick Magee (The Chevalier), Hardy Kruger (Captain Potzdorf)

Afbeelding

Na shockerende films als Dr. Strangelove en A Clockwork Orange wilde Kubrick subtieler te werk gaan. Plannen waren er om een film te maken met daarin opperste schoonheid. Hij had zijn zinnen gezet op een verfilming van het leven van Napoleon Bonaparte. Ondanks hij de financiering niet rond kon krijgen, bleef hij toch proberen om een historische film te maken. Zijn oog viel daarna op een roman van William Makepeace Thackeray uit 1844, The Luck Of Barry Lyndon. Dit verhaal gaat over een jongen die rond het midden van de 18e eeuw in een bescheiden Iers gezin opgroeit. De brutale, maar vooral ambitieuze jongen weigert zijn lot te accepteren en besluit zich voor te doen als edelman. Met zijn vlotte babbel weet hij zich tot in de hoogste kringen van de adel te vechten. Uiteindelijk bereikt hij wat hij dacht te begeren, maar toch voelt hij zich niet gelukkig. Brengen de leugens die hem zo hoog hebben doen stijgen, hem ook weer ten val?

Barry Lyndon is een film die nauwelijks emoties en actie bevat. Je observeert een personage dat valt en opstaat, maar nooit zijn geluk vindt. Met weinig dialoog, en de extreem trage beelden vraagt Kubrick weer om een goede concentratie van de kijkers. Iedere filmliefhebber zal zich toch niet vervelen, wat te danken is aan de authentieke gebouwen en kostuums en natuurlijk de cinematografie. Hij stond erop de film zonder kunstlicht te filmen, iets wat nog een heel opgave bleek te zijn. Voor de avond- en dineerscènes werd gefilmd met echt kaarslicht en een speciale lichtsterke camera, die normaal gebruikt werd door de NASA voor satellietopnames. De muziek in de film is zoals je mag verwachten: klassieke muziek met daarbij wat gerelateerde muziek, nu in de vorm van Ierse muziek. Kubrick draaide de muziek tijdens de opnames en liet de acteurs bewegen op het ritme van de muziekstukken. Kubrick introduceert zelfs een voice-over in het verhaal die de plotpunten samenvat, zodat hij minder dialoog nodig had in de film, en de visuele ervaring centraal bleef staan. Dit is dan wel meteen het grootste manco aan deze film. Net als bij 2001: A Space Odyssey wordt de nadruk gelegd op het visuele vlak en kan de film zelf soms wat saai worden.

De film werd in een periode van blockbusters als Jaws erg lauw onthaald, en veel critici deden de film af als saai en langdradig. Ook vandaag de dag komt Barry Lyndon steeds in de schaduw te staan van 2001: A Space Odyssey en A Clockwork Orange. Ondanks de film gaat over een antiheld, evenaart hij makkelijk de grootsheid van elk ander historisch filmepos. Bij een eerste kijkbeurt kan het tempo storend werken, maar zoals met meer Kubrick-films, is ook dit er één om meerdere keren te bekijken. Kubrick’s kwaliteit, pittoreske beelden onder begeleiding van prachtige klassieke muziek, kom je in deze film in overvloed tegen. Barry Lyndon is waarschijnlijk het meesterwerk, waarmee Kubrick de perfecte van schoonheid het dichtst heeft benaderd.

Afbeelding

Afbeelding
Laatst gewijzigd door Remon op 06 feb 2013 20:45, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"Roads? Where we're going, we don't need roads."

Bericht door Remon » 06 feb 2013 10:12

BACK TO THE FUTURE (1985)
Regie: Robert Zemeckis
Cast: Michael J. Fox (Marty McFly), Christopher Lloyd (Doc Brown), Lea Thompson (Lorraine), Thomas F. Wilson (Biff Tannen)

Afbeelding

Het verhaal van deze bioscoophit begint in het jaar 1985. De jonge Marty McFly is bevriend met de gestoorde Dr. 'Doc' Emmett Brown. In de ochtend van 5 november wordt Marty opgebeld door Doc. 's nachts om 1:15 zullen ze een experiment gaan uitvoeren bij de 'Twin Pines Mall' van om te testen of tijdreizen daadwerkelijk mogelijk is. De proef loopt uit de hand doordat Doc onverwachts gevonden wordt door een groep terroristen. Marty vlucht noodgedwongen in de DeLorean en beland hierdoor 30 jaar terug in de tijd. Het blijkt maar al te eenvoudig om de toekomst onherstelbaar te verstoren. Bovendien moet er een alternatief gevonden worden voor het radioactieve plutonium.

Op acteergebied leveren vooral Michael J. Fox en Christopher Lloyd een puike prestatie. Leuk detail is dat de opnames al waren begonnen met Eric Stolz als Marty. Fox overtuigt als de ietwat onzekere en dromerige tiener Marty McFly en Lloyd leeft zich helemaal uit als de excentrieke en enigszins wereldvreemde professor Emmet Brown. Met zijn uitpuilende ogen, het rechtopstaande haar en af en toe onnavolgbare retoriek is hij de geknipte man voor deze rol. Dat zowel Marty als Doc in de Empire´s 100 Grootste filmpersonages staat zegt al genoeg. Ook Crispin Glover en Thomas F. Wilson leveren een aardige prestatie als respectievelijk de karakteristieke nerd en de bully.

De film is geen cinematografisch hoogtepunt of een moeilijke karakterstudie. ‘Back to the Future’ is gewoon een originele film die elementen uit verschillende filmgenres zoals science fiction, komedie en avontuur samenvoegt tot een mooi geheel. De decors en muziek uit de jaren '50 brengen het samen tot een aangename moderne klassieker. De film was een groot succes, en kreeg nog 2 vervolgen. Door de leuke personages, verwijzingen naar andere films en het originele verhaal één van de leukste films die nooit gaat vervelen.

Afbeelding

Afbeelding
Laatst gewijzigd door Remon op 07 feb 2013 14:43, 1 keer totaal gewijzigd.

bobocad
Regisseur
Regisseur
Berichten: 3564
Lid geworden op: 12 jun 2006 20:06

Re: "I have now come to claim that satisfaction."

Bericht door bobocad » 06 feb 2013 15:11

Remon schreef:BARRY LYNDON (1975)
Een film die ik enorm kan waarderen, al was het vanwege de kaarslicht scene en het (technische) verhaal erachter mbt lenzen. Ook die "samenwerking" tussen Kubrick & de NASA is erg interessant.

Gebruikersavatar
Bilbo
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 2173
Lid geworden op: 30 jul 2011 09:00
Locatie: Spijkenisse

Re: "Well..looks like we're shy one horse!"

Bericht door Bilbo » 06 feb 2013 17:57

Remon schreef:C'ERA UNA VOLTA IL WEST (1968)
Regie: Sergio Leone
Cast: Charles Bronson (Harmonica), Henry Fonda (Frank), Claudia Cardinale (Jill McBain), Jason Robards (Cheyenne)

Al jarenlang mijn nummer 1, C'era Una Volta Il West.
Dit is ook mijn nummer 1 :) . Prachtfilm! En goeie review :T Er zijn inderdaad geen woorden om de pracht van deze film te beschrijven.

Gebruikersavatar
Orangey
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1660
Lid geworden op: 28 jun 2012 19:01
Locatie: Vlissingen

Re: Remon's Top-Pick

Bericht door Orangey » 06 feb 2013 19:08

Weer een aantal mooie recensies, Remon :T

Gebruikersavatar
JamesBond
Regisseur
Regisseur
Berichten: 5966
Lid geworden op: 07 feb 2011 10:16
Locatie: Rhenen

Re: Remon's Top-Pick

Bericht door JamesBond » 06 feb 2013 19:26

Mooie recensies :T

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

Re: Remon's Top-Pick

Bericht door Remon » 06 feb 2013 22:34

Bedankt voor de leuke reacties! :)

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"Is anyone seeing this?"

Bericht door Remon » 06 feb 2013 22:35

TAKE SHELTER (2011)
Regie: Jeff Nichols
Cast: Michael Shannon (Curtis), Jessica Chastain (Samantha), Shea Whigham (Dewart), Tova Stewart (Hannah)

Afbeelding

Curtis woont in een klein stadje in Ohio met zijn vrouw Samantha en dochtertje Hannah die doof is. Geld is een constant probleem, mede door het speciale onderwijs en de zorg die hun dochter nodig heeft. Daarbij heeft Curtis last van huiveringwekkende nachtmerries over een allesverwoestende storm, en neemt hij de beslissing om een ondergrondse stormkelder te bouwen, een kostbaar en tijdrovend project. Hij verandert in een bezeten zonderling en zijn gedrag brengt Samantha in verwarring. Buren en collega’s vinden Curtis steeds vreemder worden, maar het interesseert hem niet, alles maakt hij ondergeschikt aan zijn angstvisioenen. Zijn moeder is een paranoïde schizofreen en zit al jaren in een kliniek. Curtis is bang dat hij haar achterna gaat. Eindelijk biecht hij alles op aan Samantha, maar of zij hem in zijn waanideeën gaat steunen is zeer de vraag.

Waar 2011 ons instant classics bracht als Drive en Shame, bleef deze film van Jeff Nichols een beetje onder de radar. Take Shelter is somber en bij vlagen naargeestig. Prikkelend, aangenaam traag, maar nooit langdradig. Michael Shannon speelt zeer overtuigend een man aan de rand van de waanzin, en wordt aangevuld door de altijd sterk spelende Jessica Chastain. De scènes waarin zij de confrontaties opzoeken laten je ademloos achter. Regisseur Jeff Nichols, die ook het scenario schreef, laat heel lang in het midden welke kant hij met zijn film op wil en dat blijkt een gouden greep te zijn. Pas helemaal aan het eind worden zaken duidelijk en laat hij de kijker versuft achter.

Er zijn veel aspecten die ‘Take Shelter’ een bovengemiddelde film maken, maar het grootste pluspunt is de sfeer. Zeker in het eerste deel, wanneer de nachtmerries van Curtis steeds aangrijpender worden, is de spanning continu voelbaar. Het einde is op meerdere manieren te interpreteren, waardoor je nog dagenlang kunt redeneren over hoe het nou zit. Tel hier het schitterende camerawerk bij op, en je hebt een film die diepe indruk maakt.

Afbeelding

Afbeelding

Gebruikersavatar
Remon
Regisseur
Regisseur
Berichten: 9666
Lid geworden op: 16 jan 2007 18:49
Contacteer:

"I don't carry a gun. I Drive."

Bericht door Remon » 07 feb 2013 15:28

DRIVE (2011)
Regie: Nicolas Winding Refn
Cast: Ryan Gosling (Driver), Carey Mulligan (Irene), Rol Perlman (Nino), Bryan Cranston (Shannon)

Afbeelding

Ryan Gosling is stuntcoureur en klust zo nu en dan als bestuurder van vluchtauto's. Hij wordt verliefd op zijn buurvrouw, een jonge moeder die onwetend wordt meegesleept in de onderwereldpraktijken van haar man. Als de Driver zich ermee gaat bemoeien, komt hij in aanraking met de grote criminelen van de stad. De synopsis van Drive nodig niet echt uit voor een kijkbeurt. Toch scoorde Winding Refn (Bronson, Valhalla Rising) een grote hit met deze sfeervolle film.

Vanaf de eerste seconde zit je geboeid te kijken naar deze moderne klassieker. Door de camerastandpunten lijkt het alsof je zelf in de auto zit, waardoor de spanning nog meer stijgt. Ergens doet de film zelfs denken aan een western. Gosling als man zonder naam, in een visueel prachtige film met weinig dialoog. Een bijzondere vermelding moet er zijn voor de soundtrack van Cliff Martinez. Op Refn's aangeven zorgde hij voor een retro-score die met synthesizer europop zo uit de jaren '80 lijkt te komen, aangevuld met onder andere "Nightcall" van de Franse elektromusicus Kavinsky die tijdens de openingscredits meteen de sfeer bepaalt.

Eén van de sterkste scènes is de 'lift-scène'. Een lange stilte die opeens wordt afgewisseld met vreselijk harde actie. Gosling, een van Hollywood's kroonprinsen, slaagt als stoïcijnse held, in de traditie van Eastwood en McQueen. Met Drive levert regisseur Nicolas Winding Refn een waar meesterwerk af. In zijn handen wordt de combinatie van een sterke cast, een goed scenario en indrukwekkend camerawerk meer dan de som van de losse delen. De ogen zijn nu gericht op de volgende samenwerking tussen Refn en Gosling, Only God Forgives.

Afbeelding

Afbeelding

Gebruikersavatar
Orangey
Oscar winnaar
Oscar winnaar
Berichten: 1660
Lid geworden op: 28 jun 2012 19:01
Locatie: Vlissingen

Re: "That's a true story. That's my family, Kay, it's not me

Bericht door Orangey » 07 feb 2013 17:03

Remon schreef:Bij de laatste scène is gegarandeerd kippenvel gegarandeerd.
Ik heb een foutje kunnen ontdekken in je recensie van The Godfather. :)

Plaats reactie